کتاب صوتی دایره‌ی گچی قفقازی

برتولت برشت نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر و شاعر آلمانی است. برشت را بیش از همه با نمایش‌نامه‌هایش می‌شناسند. او از پیش‌قراولان نوگرایی در تئاتر، برجسته‌ترین نمایش‌نامه‌نویس تئاتر روایی و مبدع سبک فاصله‌گذاری در نمایش است.

اویگن برتولد فریدریش برشت، در دهم فوریه‌ی سال ۱۸۹۸ در آگسبورگ آلمان متولد شد. پدر کاتولیکش در ابتدا کارمند کارخانه‌ی کاغذ بود و پس از مدتی مدیرعامل آن شد. مادرش نیز پروتستانی متدین بود. در سال‌های کودکی، مادر و مادربزرگ دین‌دار برشت، تاثیری به‌سزا بر او داشتند. برشت با کتاب مقدس آشنا شد و این آشنایی تاثیری همیشگی بر قلم او گذاشت. برشت شانزده‌ساله بود که آتش جنگ جهانی اول شعله‌ور شد. اقتضای جوانی هیجانی از آغاز جنگ به جان او انداخت اما حقیقت جنگ خیلی زود و با دیدن هم‌سالان خونین‌بالش برای او عیان شد. برشت کمی بعد مقاله‌ای ضد جنگ نوشت و تا مرز اخراج از مدرسه پیش رفت. از سال ۱۹۱۶ مقالات برشت با نام جدید برت برشت منتشر شد. در سال ۱۹۱۷ پیش از آن که به عنوان سرباز به خدمت ارتش درآید، به توصیه‌ی پدرش دوره‌ی پزشکی دانشگاه مونیخ را آغاز کرد تا با این حربه از جنگ دور بماند. در همین زمان او درام را نزد آرتور کوتشر آموخت. برشت پس از بازگشت به آگسبورگ در پاییز ۱۹۱۸ به ارتش فراخوانده شد؛ او در قامت یک نیروی درمانگر پا به میدان جنگ گذاشت، جنگی که یک ماه پس از حضور برشت، به پایان رسید. برشت در سال ۱۹۱۷ رابطه‌ای عاطفی را با معشوقه‌اش پائولا آغاز کرد؛ فرزندش فرانک از این رابطه متولد شد. فرانک در جنگ جهانی دوم در جبهه‌ی شرقی در حالی‌که برای نازی‌ها می‌جنگید، کشته شد.

برتولت کارش را با ایفای نقش در نمایش‌های کوچک آغاز کرد. او اولین نمایش‌نامه‌اش را با نام «بعل» در بیست‌سالگی و تحت تاثیر مکتب ادبی اکسپرسیونیسم نوشت. «آوای طبل در شب» نام دومین نمایش‌نامه‌ی برشت است. برشت این اثر را بین سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۰ خلق کرد. این نمایش‌نامه نیز از اکسپرسیونیسم ارنست تولر وگئورگ تایزر تاثیر گرفته است. برشت بعدها اعتراف کرد که این نمایش‌نامه را تنها برای امرار معاش نوشته است، نمایش‌نامه‌ای که اگرچه پیش از پیوستن برشت به جنبش مارکسیسم نوشته شد اما به راحتی می‌توان رگه‌های فکر چپ را در آن دید. «آوای طبل در شب» در سال ۱۹۲۲ در شهر مونیخ به نمایش درآمد و به نقطه‌ی عطفی در زندگی هنری برشت تبدیل شد. در آن ایام، آشنایی برشت با بسیاری از بزرگان هنر آلمان به حرکتش در مسیر پیشرفت کمکی شایان کرد. برشت نوشتن سومین نمایش‌نامه‌اش «در جنگل شهر» را از سال ۱۹۲۱ آغاز کرد؛ این نمایش‌نامه نخستین بار در نهم ماه مه سال ۱۹۲۳ در رزیدنتز تئاتر مونیخ روی صحنه رفت. نمایش‌نامه‌ی «آدم آدم است»، اثر مهم دیگری از برشت است. برتولت برشت نوشتن این نمایش‌نامه‌ را در سال ۱۹۲۶ به پایان رساند؛ اثری با لحن طنز، که مضمونی در نقد تفکر سلطه‌گر و سرمایه‌داری دارد. برشت در این نمایش‌نامه به گونه‌ای از تمامیت‌خواهی و تحمیق عمومی توسط نازی‌ها نیز انتقاد کرد، انتقادی که برخی آن را ناکافی و بعضا در جهت عکس تعبیر کردند.

برتولت برشت در سال ۱۹۵۴ جایزه صلح استالین را دریافت کرد. برخی برشت را به سکوت در مقابل جنایات شوروی به دلیل اعتقاد به مارکسیسم متهم کرده‌اند. برشت در سال‌های آخر عمرش به آموزش نسل بعد تئاتر مشغول شد. او که در سال ۱۹۱۴ اولین اشعارش را سروده و در سال ۱۹۳۹ مجموعه‌ اشعارش را منتشر کرده بود، در سال‌های واپسین عمرش شعر معروف مرثیه‌های باکوف را سرود. برتولت برشت در چهاردهم اوت سال ۱۹۵۶ بر اثر عارضه‌ی قلبی در شهر برلین درگذشت.