کتاب صوتی هزار و یک شب (نسخه کامل دفتر دوم)

کتاب صوتی هزار و یک شب (نسخه کامل دفتر دوم) نوشتهٔ عبداللطیف طسوجی را با صدای آسمان مصطفایی از نشر ارس بشنوید.

درباره کتاب صوتی هزار و یک شب (نسخه کامل دفتر دوم)

پیشینهٔ داستان‌های هزار و یک شب به هندوستان پیش از دوران هخامنشی باز می‌گردد و قبل از یورش اسکندر به ایران، به فارسی باستان ترجمه شده است. بعدها در قرن سوم هجری که بغداد مرکز علم و ادب شد؛ این کتاب از پهلوی به عربی برگردانده شد و اصل پهلوی آن از میان رفت. نام ایرانی این اثر «هزار افسان» بوده است که در عربی به «الف خرافه» و سپس «الف لیلة» و در زمان خلفای فاطمی مصر به «الف الیلة و لیلة» درآمده است. پس هزارویک شب سه نسخه داشته است، نسخه هندی سانسکریت، نسخه عربی و نسخه فارسی.

هزارویک شبی که اکنون در دست ما است ترجمه ملاعبداللطیف تسوجی و مربوط به زمان محمدشاه قاجار است که میرزامحمدعلی سروش اصفهانی اشعاری به فارسی برای داستان‌های آن سروده‌ است. نام هزارویک شب هم از زمان ترجمه طسوجی برای این اثر در ایران رایج شد.

داستان‌های هزارویک شب محتوایی اخلاقی- تعلیمی همراه با چاشنی طنز و معما دارند. در این داستان‌های شگفت و زیبا مضامینی همچون عشق، آزادی، عدالت، ایثار و جوانمردی در کنار آداب و سنن کهن ملل مختلف تصویر شده‌اند.

داستان‌ها از آنجا آغاز می‌شوند که شهریاری هر شب زنی را با خود به بستر می‌برد و او را می‌کشد تا این که نوبت به شهرزاد می‌رسد. دختری که از بیزاری پادشاه از زنان آگاه است. شهرزاد برای رهایی از قربانی شدن به دست شاه، هر شب برای او حکایتی تعریف می‌کند. قصه‌هایی شیرین و سرشار از نکته‌های اخلاقی که در نهایت بیماری شهریار را درمان می‌کند.

شنیدن هزار و یک شب (نسخه کامل دفتر دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همهٔ دوستداران داستان‌ها و افسانه‌های شیرین کهن مخاطبان این کتاب‌اند.

درباره عبداللطیف طسوجی

عبداللطیف طسوجی نویسنده، مترجم و از فاضل‌های دوره فتحعلی‌شاه بود. علم ادبی او در زمان خودش به‌قدری بوده که لغت‌نامه برهان قاطع را اصلاح کرد. در سال ۱۲۵۹ به دستور شاهزاده بهمن میرزا ترجمه هزار و یک شب از عربی به فارسی را شروع می‌کند. محمدعلی‌خان اصفهانی، متخلص به سروش، هم او را در این راه و در تبدیل اشعار عربی به فارسی همراهی کرد. سرانجام در سال ۱۲۶۱ برای اولین‌بار در چاپخانه سنگی تبریز هزارویک‌شب چاپ می‌شود و تا به امروز هم از همان نسخه طسوجی استفاده می‌شود.