کتاب اشک های یک میلیارد دلاری

کتاب اشک های یک میلیارد دلاری نوشته جیمی پراید است که با ترجمه امیر رودی و دیگران منتشر شده است. این کتاب به شما یاد می‌دهد چطور کسب‌کارها شکست می‌خورند و جلوی شکست را بگیرید.

درباره کتاب اشک های یک میلیارد دلاری

گاهی در زندگی باید قدم بسیار بزرگی برداشت و شروع کسب وکار متعلق به خودتان یکی از این قدم هاست. به ندرت می‌توان کسی را پیدا کرد که بخواهد چنین کاری بکند و کمتر مربی‌ای می‌توان یافت که این کار را کرده باشد. جیمی این کار را کرده و در اشک‌های ‌یک ‌میلیارد‌ دلاری نشان می‌دهد که چطور باید از شکست جلوگیری کنیم و آن را از پیش روی کسب وکارمان برداریم.

جیمـیپرایـد کارآفریـنچندیـناسـتارتاپوسـرمایهداریاسـت کـهمأموریـت کمــکبــهایجــادزیســتبومیبهتــربــرایســرمایهگذارانخطرپذیــررابــرعهــده گرفتــهوازآنهــاحمایــتمی‌کنــد.

خواندن کتاب اشک های یک میلیارد دلاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و صاحبان کسب و کار پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب اشک های یک میلیارد دلاری

طی بیست سال گذشته، استارتاپ‌های فناوری متعددی را تأسیس کرده و سرمایۀ آنها را تأمین کرده‌ام. در آن زمان، شاهد ظهور الگویی آشکار بودم: پذیرفته‌ای تبدیل شده و اثرگذاری آن ِ شکست استارتاپ به هنجار صنعتی فراتر از زیان مالی سرمایه گذاران است. به دلیل آنکه در مقام بنیان گذار، بیش از یک بار طعم شکست را چشیده‌ام، تأثیر بسیار واقعی، عمیق و شخصی آن را بر خودم، خانواده‌ام و همکارانم تجربه کرده‌ام. یک روز که در خانه‌ام نشسته بودم و زخم‌های ناشی از جدیدترین شکست استارتاپی‌ام را وارسی می‌کردم، فکر نوشتن این کتاب به سرم زد و خیلی زود تبدیل به نوعی وسواس فکری شد. با بنیان گذاران دیگر نیز گفت وگو کردم و آنچه آن ها با من در میان گذاشتند، اصلا جای تعجب نداشت. بسیاری از بنیان گذاران تازه کاری که با آن ها گفت وگو کردم، راه را گم کرده بودند؛ چراکه هیچ نقشۀ راهنمایی نداشتند. حتی باتجربه‌ترین آنها هم از پا درآمده و تسلیم استرس شده بودند، احساس تنهایی و انزوا می‌کردند و هیچ جایی را نداشتند که حمایتشان کند؛ بنابراین مصمم شدم کتابی درمورد شکست استارتاپ‌ها بنویسم؛ کتابی از طرف یک بنیان‌گذار برای بنیان‌گذاران دیگر. به سرعت دریافتم که شکست استارتاپ در زیست بوم ریشه دارد. مفاهیمی همچون «شکست زودهنگام»، دچار بدفهمی شده و مورد سوءاستفاده قرار گرفته اند و بدون تأمل در هر جایی به کار می‌روند. رویکرد سرمایه گذار خطرپذیر سنتی به شکست، روی این طرز فکر بسیار تکیه می‌کند که هرچند بیشتر شرکت‌ها شکست خواهند خورد، تعداد بسیار کمی از میان آنها، «تک شاخ» از آب درآمده و سود بسیاری را عاید سرمایه گذاران می‌کنند که تمام ضررهای دیگر را جبران خواهد کرد. به نظر من این رویکردی بیهوده است. درمورد ضرر مالی استارتاپ های شکست خورده بسیار صحبت شده است، اما آنچه تاکنون کمتر به آن پرداخته شده، اتلاف نیروی انسانی است.