کتاب ابن زهر

کتاب ابن زهر نوشته احمد علامه فلسفی است. این کتاب به زندگی و اتفاقات زندگی ابن زهر یکی از پزشکان دوران کهن می‌پردازد.

درباره کتاب ابن زهر

ابن زهر ابومروان عبدالملک بن ابی العلا، معروف به «ابن زهر»( ۱۰۹۴-۱۱۶۲ م) متولد سبیا، پزشک مسلمان اندلسی و هم‌دوره ابن رشد و موسی بن میمون بود. او طبیب و وزیر عبدالمومن موحدی بود. ابن زهر شش کتاب ترجمه کرد مهم‌ترین آن التیسیر فی المداواء و التدبیر (راه آسان مداوا و پیشگیری) بود. برخی او را اولین انگل‌شناس و نخستین توصیف‌کننده جرب دانسته‌اند.

خواندن کتاب «ابن زهر» ابومروان عبدالملک بن ابی العلا، معروف به «ابن زهر») ۱۰۹۴-۱۱۶۲ م) متولد سبیا، پزشک مسلمان اندلسی و هم‌دوره ابن رشد و موسی بن میمون بود. او طبیب و وزیر عبدالمومن موحدی بود. ابن زهر شش کتاب ترجمه کرد مهم‌ترین آن التیسیر فی المداواء و التدبیر (راه آسان مداوا و پیشگیری) بود. برخی او را اولین انگل‌شناس و نخستین توصیف‌کننده جرب دانسته‌اند.

خواندن کتاب ابن زهر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به زندگی دانشمندان بزرگ پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب ابن زهر

نخستین ارتباط وی با امرای مرابطون در ایام جوانی وی بوده است که از اشبیلیه به قرطبه فراخوانده شد تا به درمان علی بن یوسف ابن تاشفین بپردازد. گویا این ملاقات در ۵۰۱ ق انجام گرفته است. ابن زهر پس از آن به خدمت دولت مرابطون درآمد و مقام و منزلتی یافت و ثروتی بسیار به دست آورد. او در دستگاه امیر ابراهیم بن یوسف بن تاشفین والی اشبیلیه به خدمت اشتغال داشت و مورد احترام بود و در ۵۱۵ ق کتاب الاقتصاد را به ابراهیم بن یوسف اهدا کرد، اما به گفته ابن عذاری وی در ۵۱۱ ق یعنی ۴ سال پیش از تاریخ یاد شده به دستور ابوحفص عمر بن یوسف بن تاشفین که از جانب علی بن یوسف، برادرش، به عنوان والی اشبیلیه منصوب شده بود، در مراکش به زندان افکنده شد. بنابراین وی باید پس از این تاریخ آزاد شده و به خدمت ابراهیم بن یوسف درآمده باشد. خود ابن زهر در کتاب التیسیر اشاره کرده است که علی بن یوسف بن تاشفین به سبب کینه و عداوتی که نسبت به پدر او داشت، او را به زندان افکند و ناراحتی‌های بسیار برای آن دو فراهم آورد. ظاهراً بعدها نیز دیگر بار به زندان افکنده شد. زیرا در ۵۳۵ ق شخصی به نام ابوالحکم ابن غِلَنْده در زندان مصاحب وی بوده و از او پزشکی آموخته و کتاب الاقتصاد وی را نزد او خوانده است. او در دوره زندان نیز به تدریس و طبابت اشتغال داشته و حتی نزدیک ان علی بن یوسف را معالجه کرده است.

ابن زهر پس از بر سر کار آمدن دولت موحدون، به مؤسس آن که عبدالمؤمن بود، پیوست و به عنوان پزشک مخصوص و وزیر مشاور وی برگزیده شد. پیوستن او به عبدالمؤمن بر شهرت، اعتبار و ثروت وی افزود و از نفوذ بسیاری برخوردار شد. ابن زهر در مقابل احترامی که عبدالمؤمن در حق وی روا می‌داشت کتاب‌های «التریاق السبعین» و «الاغذیه» را به نام او تألیف کرد و در مقام پزشک معالج، شربت‌هایی برای وی می‌ساخت که در نوع خود بی‌نظیر بودند. در همین دوره وی با ابن رشد اندلسی آشنایی پیدا کرد. این آشنایی به دوستی تبدیل شد و ابن زهر کتاب «التیسیر» را به خواهش او تألیف کرد. ابن رشد نیز وی را بسیار تحسین کرد و بزرگش شمرد و حتی او را بزرگ‌ترین پزشک جهان پس از جالینوس دانست. ابن رشد در پایان کتاب «الکلیات» خویش، از ابن زهر و کتاب «التیسیر» او یاد کرده و نوشته که این کتاب را از ابن زهر عاریه گرفته و استنساخ کرده است. وی همچنین به طالبان پزشکی توصیه کرده که به این کتاب که بهترین اثر در نوع خود است، مراجعه کنند.