کتاب قتل در میدان کاج

کتاب قتل در میدان کاج نوشته محمد شهریاری، مجموعه چند داستان کوتاه است که بر اساس واقعیت نوشته شده‌اند. 

محمد شهریاری یکی از قضات ویژه قتل عمد است. او در این کتاب چهار داستان کوتاه به نام‌های قتل در میدان کاج، واقعیت تلخ، وسوسه شیطانی و عروسک‌های نیمه سوخته را نوشته است. این داستان‌ها زمینه جنایی و پلیسی دارند و بر اساس واقعیت و پرونده‌های حقیقی نوشته شده‌اند. 

کتاب قتل در میدان کاج را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به داستان‌های جنایی را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم. 

بخشی از کتاب قتل در میدان کاج

آقاي بهروز گرانقدر با توجه به شكايت شاكيه خانم پريوش صالحي، گواهي پزشكي قانوني، اعترافات شما و ساير قرائن، اتهام شما مبني بر ايراد ضرب و جرح با چاقو و توهين و فحاشي تفهيم شد. آخرين دفاع خود را بيان كنيد:

سرم را پايين انداختم. سكوت دادگاه را فرا گرفته بود. زيرچشمي پريوش را نگاه

مي‌كردم. صورتش هنوز آثار كبودي داشت. يك لحظه نگاهش را به نگاه من انداخت و بعد با گفتن الفاظي توهين آميز، احساس تنفرش را به من نشان داد.

ـ آقاي گرانقدر! صحبتي، مطلبي به عنوان آخرين دفاع نداري؟

ـ نه جناب قاضي تقاضاي بخشش و عفو دارم. عصباني بودم...

پريوش بلند شد و داد زد: بخشش، عفو، همش كلمات تكراري. آقاي قاضي ايشان تا كي مي خواهد عصباني باشد و تاوان اين عصبانيت را صورت و بدن من بدهد؟ اين دفعه سوم است كه اين اتفاق مي افتد. اين دفعه دست به چاقو هم شد و يك ضربه با چاقو زد. خدا رحم كرد كه به جاي حساس بدنم نخورد والا الان بايد به اتهام قتل محاكمه مي شد. من از دست او آسايش و امنيت كاري و اجتماعي ندارم. آن از محل كارم كه آبروي مرا جلو كارمندان و در و همسايه برده است، اين هم از زندگي شخصي ام كه با توهين و كتك و شكنجه و آزار روحي و جسمي همراه است. وضعيت جسمي ام را هم كه خودتان مشاهده مي كنيد. تقاضا دارم اشد مجازات را براي ايشان در نظر بگيريد.

ـ ايشان مدعي هستند كه همسر شما هستند، درست است؟

ـ نه دروغ است. مدركش كو؟ عقدنامه، صيغه نامه چيزي دارد؟ با حرف كه نمي شود. 

خير سرمان قرار بود ازدواج كنيم، اما با اين وضع ايشان مشكل دارد. صالحيت ندارد. وقت و بي وقت مزاحم من است. بچه ده ساله ام شب ها از ترس او خوابش نمي برد. اينقدر اين شخص خطرناک است كه از ترس به او احترام مي گذارند. جاي ايشان پشت ميله هاي زندان است نه بيرون.

پريوش اين حرف‌ها را زد و بعد با عصبانيت دادگاه را ترک كرد. قاضي هم ختم محاكمه را اعلام كرد و من هم دستبند به دست از همان راهي كه آمده بودم به زندان برگشتم. چند تا از هم بندي ها كه وضعيت مرا مي دانستند به سمتم آمدند و پرسيدند چي شد؟ رضايت داد؟

سرم را به علامت نه تكان دادم و رفتم گوشه‌اي نشستم. رضا كه ميهمان هميشگي زندان بود، به سمت من آمد و گفت: پسر! مي دانستم عرضه نداري رضايت بگيري...آنقدر مغرور و از خودراضي هستي كه نتواني زبانت را بچرخاني و با چند كلمه دل آن ضعيفه را به دست بياوري و رضايت بگيري... حاال بنشين تا حكم‌ات بيايد. دو سال حبس به اضافه ۳۰ ميليون تومان ديه به خاطرآثار هنري كه روي بدنش گذاشتي در انتظارت است. اين مجازات تكبر و غرورت است. نوش جانت باد، تا تو باشي حرف ديگران را گوش كني.