کتاب یلدای اردیبهشت

کتاب یلدای اردیبهشت نوشته‌ی جمعی از نویسندگان از جمله زهرا زارعی، سمیه سلیمانی شیجانی، ماه منیر داستانپور، زهرا اخلاقی، طاهره مشایخ، مریم ابراهیمی شهرآباد، فهیمه شاکری مهر، زهرا فصیحی، مرضیه ذاتی، کیمیا یحیی‌فر، صدیقه شاهسون، سیده‌زهرا طباطبایی، فاطمه ضیایی‌پور، زهرا افخمی، رویا حسینی، مریم جهانگیری زرگانی و مرضیه ولی‌حصاری است. شرکت چاپ و نشر بین‌الملل آن را منتشر کرده است. این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه فارسی است که پیرامون شخصیت و زندگی سیاسی و مردمی سید ابراهیم رئیسی و به‌ویژه سانحه‌ی سقوط بالگرد او شکل گرفته است. روایت‌ها در قالب‌های متنوع، از زاویه‌دیدهای مختلف و در فضاهای جغرافیایی گوناگون پیش می‌روند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب یلدای اردیبهشت

کتاب یلدای اردیبهشت مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که هرکدام با امضای یکی از نویسندگان کتاب نوشته شده‌اند و در کنار هم تصویری چندوجهی از سید ابراهیم رئیسی و حوادث مرتبط با او می‌سازند. در این کتاب، نام‌هایی مانند زهرا زارعی، سمیه سلیمانی شیجانی، زهرا اخلاقی، طاهره مشایخ و مریم ابراهیمی شهرآباد هرکدام با لحن و جهان داستانی خود، روایتی مستقل اما هم‌افزا خلق کرده‌اند. محور مشترک اغلب داستان‌ها، مواجهه‌ی شخصیت‌ها با رئیسی است؛ گاهی در مقام رئیس‌جمهور، گاهی در جایگاه خادم حرم، و گاهی در قاب رسانه‌ها و مجامع بین‌المللی. کتاب یلدای اردیبهشت از دل موقعیت‌های متنوعی مثل زندان، حرم امام رضا، روستاهای محروم، سالن‌های اجلاس، اتاق‌های خبر، خانه‌های ساده‌ی مردم و حتی استودیوهای تلویزیونی عبور کرده است. برخی داستان‌ها مانند پایان قصه را ما نمی‌نویسیم و جزیره‌ی بی‌قراری، از زاویه‌دید خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای غربی و یهودیان ضدصهیونیست به ماجرا نگاه کرده‌اند و برخی دیگر مثل قرارداد نصف‌نصف، خواسته‌ی درگوشی، تیغیرین و محافظ، بر رابطه‌ی مستقیم رئیسی با مردم عادی و طبقات فرودست تمرکز کرده‌اند. در کنار این‌ها، داستان‌هایی مانند بی‌قرار آسمان، اسکورت و بابا رئیس، به احساسات شخصی، عذاب وجدان، سوگواری و بازخوانی انتخاب‌ها و قضاوت‌های پیشین می‌پردازند. کتاب یلدای اردیبهشت با چینش مجموعه‌ای از این روایت‌ها، فضایی می‌سازد که در آن سانحه‌ی سقوط بالگرد، تشییع پیکر، خاطرات دیدارهای کوتاه، نامه‌های مردمی، و صحنه‌های کوچک اما پرمعنا از زندگی روزمره، در کنار هم قرار گرفته‌اند و تصویری احساسی، روایی و چندصدایی از یک دوره‌ی خاص سیاسی و اجتماعی ارائه شده است.

خلاصه داستان یلدای اردیبهشت

کتاب یلدای اردیبهشت بر محور شخصیت سید ابراهیم رئیسی و سانحه‌ی سقوط بالگرد او شکل گرفته است و هر داستان، برشی از مواجهه‌ی افراد مختلف با او را روایت کرده است. در برخی داستان‌ها، خبرنگاران غربی و فعالان رسانه‌ای، از زاویه‌ی نقد سیاست‌های آمریکا، تحریم‌ها، ترور سردار سلیمانی و منطق رسانه‌های جریان اصلی، به رئیسی نگاه کرده‌اند. در داستان‌های دیگر، کارگران، خادمان حرم، زنان سالخورده‌ی روستایی، جوانان دانشجو و کودکان، در دیدارهای کوتاه، نامه‌دادن، درخواست‌های درگوشی و خاطرات روزمره، تصویری نزدیک و عاطفی از او می‌سازند. در کتاب یلدای اردیبهشت سانحه‌ی هوایی، تشییع پیکر، عزای عمومی و واکنش‌های داخلی و خارجی، پس‌زمینه‌ی مشترک بسیاری از روایت‌هاست. نویسندگان در خلال این موقعیت‌ها، از امید و ناامیدی، عذاب وجدان، بازنگری در رأی و قضاوت، مفهوم خدمت، عدالت‌خواهی، نسبت رسانه و حقیقت، و پیوند میان سیاست و زندگی روزمره‌ی مردم سخن گفته‌اند؛ بدون آنکه همه‌چیز را به یک روایت واحد تقلیل دهند.

چرا باید کتاب یلدای اردیبهشت را بخوانیم؟

کتاب یلدای اردیبهشت فرصتی است برای دیدن یک چهره‌ی سیاسی و یک حادثه‌ی ملی از زاویه‌دیدهای گوناگون؛ از زندان و حرم و روستا تا استودیوهای تلویزیونی غربی و مجامع بین‌المللی. این کتاب نشان می‌دهد چگونه یک رخداد سیاسی می‌تواند در زندگی روزمره‌ی آدم‌های عادی، خبرنگاران، خادمان و خانواده‌ها رسوب کند و به پرسش‌هایی درباره‌ی عدالت، رسانه، قدرت و سوگواری گره بخورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب یلدای اردیبهشت به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های کوتاه معاصر فارسی، روایت‌های مرتبط با سیاست و جامعه، و بازنمایی ادبی شخصیت‌های سیاسی در زندگی مردم علاقه‌مند هستند؛ همچنین به خوانندگانی که دوست دارند سانحه‌ی سقوط بالگرد رئیسی و بازتاب آن را در قالب روایت‌های داستانی و احساسی دنبال کنند. «پایان قصه را ما نمی‌نویسیم» زهرا اخلاقی «چراغ‌های روی بار هنوز روشن است. جیسون برای هردویمان نوشیدنی می‌ریزد و بین خوردن و حرف زدن مردد است. لیوان را روی بار می‌کوبد و قطرات نوشیدنی با ترس و لرز پخش می‌شوند: - لیز! واقعا می‌خوای بری؟ این را که می‌گوید مثل سگی می‌شود که قلاده‌اش را به دندان گرفته و خرخر می‌کند. آرام و با لبخند نگاهش می‌کنم. اگر جیسون گربه بود حتما موهایش را نوازش می‌کردم. - چند ماه است که این همه فیلم و گزارش از ایران دیدم و آماده‌ی سفرم. - فراموش نکن اون‌ها باید به ما التماس کنند تا یک قرار ملاقات بدهیم؛ مثلا تو مجری 85 هستی لیزا. لیوان را از روی بار برمی‌دارم و به سلامتی هردویمان می‌نوشم. او ولی خیره به لیوان می‌گوید: - کاری نکن سال‌های فعالیتت زیر سؤال بره. انگشتانم روی میز ضرب می‌گیرد و با تمسخر می‌گویم: - بس‌کن جیسون! اون فقط یک رئیس‌جمهور مثل بقیه‌ی پرزیدنت‌هاست. دست چپ جیسون لرز می‌گیرد و جرعه‌ای می‌نوشد؛ نوشیدنی از گوشه‌ی لبانش به طرف یقه‌ی بازش شره می‌کند. حالم بد می‌شود و نگاهم با عجله به طرف پنجره می‌دود. شورلت کاماروی قدیمی با سروصدای زیادی نبش خیابان هریسون نگه می‌دارد و زنی با عجله موهایش را در آینه مرتب می‌کند و درِ ماشین را با عصبانیت می‌کوبد. بلند می‌شوم و جیسون را تنها می‌گذارم. شال نازکی را در کیف دستی کوچکم کنار مدارک پرواز می‌چپانم. چمدانم را روی نوار نقاله می‌گذارم و برای نوه‌ام دست تکان می‌دهم و به دخترم لبخند می‌زنم. جیسون برای بدرقه‌ام به فرودگاه نیامد؛ حتی تلفن هم نزد. کارت پرواز و گیت را چک می‌کنم و تا زمان دقیق پروازم منتظر می‌مانم. وارد فرودگاه امام خمینی که می‌شوم مثل بقیه‌ی مسافران من هم شالم را روی سرم می‌اندازم. رابطی که قرار است در کارهای مصاحبه به من کمک کند به استقبالم می‌آید و با هم راهی هتل می‌شویم. بعد از استراحتی کوتاه به دخترم زنگ می‌زنم و بیشتر صدای نوه‌ام را می‌شنوم. بعد از یک استراحت طولانی شبانه رابطم را صبح در لابی هتل می‌بینم. مرا با خوش‌رویی به شهر اصفهان دعوت می‌کند. من هم سفر یک‌روزه‌ی اصفهان را ترجیح می‌دهم به این‌که در هتل بمانم تا قرار ملاقاتم هماهنگ شود. روز مصاحبه است؛ بعد از سفر اصفهان قبراق و سرحال حاضر شدم. شال را روی سرم با دو تا سنجاق باریک نگه می‌دارم تا زمان مصاحبه از روی سرم مدام سر نخورد و موهای بلوندم را بپوشاند؛ ولی چتر جلوی سرم تا روی ابروهایم افتاده‌اند. کت کرم‌رنگ روی پیراهنم را مرتب و خودم را توی آینه‌ی تمام‌قد برانداز می‌کنم. لبخند همیشگی‌ام را بر لب دارم. نورپردازی‌ها انجام شده است و دوربین‌ها مثل من منتظر آقای ابراهیم رئیسی هستند.»