کتاب صوتی دشت مشوش

کتاب صوتی دشت مشوش نوشتهٔ علی رضا رحیمی نژاد است. هادی بهاءلو و فاطمه نجار گویندگی این داستان واقعی صوتی را انجام داده و انتشارات ورنا آن را منتشر کرده است. این اثر حاوی بازخوانی پروندهٔ «محمد بسیجه»، قاتل کودکان پاکدشت است.

درباره کتاب صوتی دشت مشوش

کتاب صوتی دشت مشوش داستانی جنایی بر اساس پروندهٔ قاتل کودکان پاکدشت است. «محمد بسیجه» ملقب به «بیجه»، قاتل سریالی کودکان پاکدشت پس از ۲۰ قتل دستگیر و در اسفند سال ۱۳۸۳ در ملأعام اعدام شد، اما پروندهٔ او در اذهان عمومی هرگز بسته نخواهد شد. او ۲۲ سال داشت و در خانواده‌ای پرجمعیت و فقیر زندگی می‌کرد. زمانی که تنها ۴ سالش بود، مادرش نیز بر اثر سرطان از دنیا رفت. با وجود هوش بالا و علاقه‌اش به درس، ناچار مدرسه را رها کرد و به کار در کوره مشغول شد. گفته شده است که پدرش مردی مستبد و بی‌رحم بود که از کودکی رفتار وحشیانه‌ای با فرزندانش داشت. بیجه به همین شکل تا سن جوانی رسید و عاشق شد، اما او در عشق نیز بداقبال بود و در هر دو تجربهٔ عاشقی‌اش با شکست مواجه شد. بیجه واقعاً که بود؟ چگونه بزرگ شد؟ چرا چنین بی‌رحمانه کودکان فقیر و بی‌گناه را می‌کشت؟ چرا شناسایی و دستگیری بیجه این همه زمان برد؟ این کتاب صوتی دربارهٔ زندگی، دستگیری و اعدام این قاتل است.

شنیدن کتاب صوتی دشت مشوش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان بر اساس واقعیت پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی دشت مشوش

«محیط کار، رفتار ارباب، رفتار پدر، بی‌مهری نامادری و... همه‌چیز و همه‌کس او را تحقیر می‌کرد و تفاوت هویت او را با افراد مرفه یادآور می‌شد. همیشه این خطر وجود دارد که آدم‌هایی شبیه بیجه که کم هم نیستند برای اثبات هویت خود دست به کاری بزنند که در هیچ باور و معیاری نمی‌گنجد. ما محیط را خلق می‌کنیم و محیط ما را. زندگی در کوره‌ها وحشتناک است، نه فقط به دلیل فقر و بینوایی، بلکه افق در آن جا به شکلی دردناک محدود است. انسان سعی می‌کند خودش را با محیطی که در آن زندگی می‌کند انطباق دهد و با محدودیت‌ها و محرومیت‌ها سازگار شود، ولی سؤال این است که سازگاری تا چه درجه‌ای ممکن است؟ گرسنگی و فقر را تا حدی معین می‌شود تحمل کرد و اگر از این حد بگذرد باید در آینده تاوانی سخت بپردازیم. بسیاری از لغزش‌ها و انحراف‌های اجتماعی در جامعه‌ای که مشکل اولیه افراد زیادی سیر کردن شکمشان است، غیرقابل کنترل می‌شود. اعتقاد و خویشتن‌داری تا حدی می‌تواند مانع از لغزش و خطا باشد. فقیرها و ندارها در نهایت مجبور خواهند شد به خشونت دست بزنند، خشونت از فرط درماندگی و نومیدی. تنها راه جلوگیری از این خشونت‌های انتحاری و اجتماعی بستن پل بر ورطه میان توانگران و بینوایان است...»»