کتاب حیدر

کتاب حیدر نوشته آزاده اسکندری و رمانی ایرانی درمورد ۹ سال زندگی حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) است که با تکیه بر منابع روایی شیعه و سنی نوشته شده است. این رمان سال‌های آغازین اسلام، هجرت، پیوند حضرت علی (ع) با حضرت فاطمه (س)، روزهای دشوار جنگ و زندگی خانوادگی این شخصیت‌ها را روایت کرده است. رمان حاضر را انتشارات کتابستان معرفت منتشر کرده است. نویسنده صحنه‌های نبرد، عبادت، فقر، محبت و مسئولیت را در کنار یکدیگر قرار داده است؛ پس حضرت علی (ع) در این کتاب فقط در میدان جنگ دیده نمی‌شود. رمان تاریخی و اقتباسی حاضر در کمتر از یک سال به چاپ چهاردهم رسید. حضرت علی (ع) راوی این رمان است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حیدر اثر آزاده اسکندری

کتاب حیدر، به قلم آزاده اسکندری، زندگی حضرت علی (ع) را در قالب یک رمان فارسی بازگویی کرده است. منابع روایی متعددی در نوشتن این رمان دخالت داشته‌اند. داستان از سال‌های نخست هجرت (سال دوم تا یازدهم هجری) شروع می‌شود و قدم‌به‌قدم به رخدادهایی می‌رسد که هم در تاریخ اسلام شناخته‌شده‌اند و هم در حافظه‌ی مذهبی مسلمانان جایگاه مهمی دارند. بااین‌حال تمرکز این کتاب فقط بر رخدادهای بزرگ نیست. نویسنده در کنار صحنه‌های تاریخی، به جزئیات زندگی روزمره، روابط خانوادگی، گفت‌وگوها، تردیدها، شرم، شوق و رنج شخصیت‌ها نیز پرداخته است.

رمان حیدر به شرح نبردها یا فضیلت‌های مشهور حضرت علی (ع) بسنده نکرده است. در این کتاب با این شخصیت در موقعیت‌های گوناگون روبه‌رو می‌شویم؛ از همراهی با پیامبر اسلام در هجرت و دفاع در میدان‌های خطر تا خواستگاری از حضرت فاطمه (س)، سامان‌دادن به خانه‌ای ساده، کار روزانه، رسیدگی به نیازمندان و گفت‌وگو با دیگران. اثر حاضر نشان می‌دهد که شجاعت در این جهان به شمشیرزدن محدود نیست و در صبر، قناعت، وفاداری و مراقبت از دیگران نیز معنا پیدا می‌کند. نویسنده پیوند زندگی شخصی و مسئولیت اجتماعی را در این رمان برجسته کرده است.

حیدر اثری پرحادثه است که صحنه‌های آرام و صمیمی آن ناگهان جای خود را به التهاب جنگ، سوگ و بحران می‌دهند. بخش‌هایی مربوط به ازدواج، تولد فرزندان، سختی معیشت و تقسیم کار در خانه، در کنار روایت‌هایی از جنگ‌های بدر و احد، مأموریت‌های نظامی و تنش‌های مدینه قرار گرفته‌اند. جابه‌جایی مداوم میان خانه و میدان جنگ، یکی از ویژگی‌های این رمان است. حضرت علی (ع) در این اثر به قلم آزاده اسکندری در نسبت با خانواده، جامعه، ایمان و تصمیم‌های دشوار تصویر شده است.

حضرت علی (ع) راوی این رمان است.

خلاصه داستان حیدر

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

سال‌های آغازین هجرت است. حضرت علی (ع) پس از انجام امانتداری‌های پیامبر، راهی مدینه می‌شود. او با دلبستگی پنهانش به حضرت فاطمه (س) به‌سمت خواستگاری و ازدواج می‌رود. زندگی مشترک این زوج در خانه‌ای ساده آغاز می‌شود؛ خانه‌ای که در آن فقر، کار، عبادت و محبت در کنار هم قرار دارند. تولد فرزندان، حضور در جنگ‌ها (به‌ویژه احد) و رویارویی با بحران‌های مدینه بخش مهمی از رمان را می‌سازند. حضرت علی (ع) هم در میدان نبرد حاضر است و هم در خانه، کنار خانواده و مردم. او مسئولیت‌های خود را فراموش نمی‌کند.

چرا باید کتاب حیدر را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب حیدر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان زندگی حضرت علی (ع) را از دریچه‌ی نبردها، جنبه‌های خانوادگی، معیشتی و اخلاقی به تصویر کشیده است.
• خواننده با پیوند رخدادهای مهم صدر اسلام (سال دوم تا یازدهم هجری) و زندگی روزمره‌ی شخصیت‌ها روبه‌رو می‌شود.
• این کتاب صحنه‌های شناخته‌شده‌ای مثل هجرت، ازدواج، تولد فرزندان و جنگ احد را در کنار هم بازگو کرده است.
• رمان حاضر به درک فضای مدینه، مناسبات اجتماعی آن زمان و دشواری‌های زندگی مسلمانان در سال‌های نخست کمک می‌کند.

خواندن کتاب حیدر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب حیدر به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب رمان اقتباسی درباره‌ی سال‌های آغازین اسلام (سال دوم تا یازدهم هجری) و زندگی حضرت علی (ع).
• خوانندگانی که می‌خواهند زندگی حضرت علی (ع) را در بستر رخدادهای خانوادگی و اجتماعی زمان او دنبال کنند.
• کسانی که به رمان ایرانی با درون‌مایه‌ی ایمان، وفاداری، فداکاری و قناعت علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند ماجرای ازدواج، زندگی مشترک و نسبت خانه و مسئولیت اجتماعی در زمان حضرت علی (ع) را بشناسند.

بخشی از کتاب حیدر

«سی و دو : سال ششم هجری

فاطمه هم مثل خودم مهمان‌دوست بود. اگر شش‌روز می‌گذشت و برایمان مهمان نمی‌آمد، دمق می‌شدیم. تصمیم داشتیم ام‌ایمن را مهمان کنیم.

- زهرا جان! خوب است پیامبر را هم دعوت کنیم.

فاطمه از پیشنهادم استقبال کرد. پیامبر و ام‌ایمن به خانه‌مان آمدند. با فاطمه سفره را چیدیم. فاطمه حریره پخته بود. ام‌ایمن هم یک کاسه شیر و سرشیر با خودش آورده بود. بشقاب خرما را وسط سفره گذاشتم و همه نشستیم.

بعد از غذا روی دست‌های پیامبر آب ریختم.‌ ایشان خیسی دست‌هایشان را به صورت کشیدند.

به پشتی تکیه دادند. طوری نگاهمان می‌کردند، انگار خیلی وقت است ندیدنمان. روبه‌قبله نشستند و دعا کردند. به سجده رفتند.

- پیامبر چیزی شده است؟

در طول اتاق قدم زدند. اشک‌هایشان جاری بود. نگاهشان روی صورتم ثابت ماند.

- اشک شوق است حبیبم. از اینکه می‌بینم این‌قدر خوشبختید، خوشحالم.»