کتاب ذهنی فراتر از باور

کتاب ذهنی فراتر از باور نوشته برینت بروگارد و کریستین مارلو است که با ترجمه میثم همدمی منتشر شده است. این کتاب به این می‌پردازد چگونه می‌توانیم نبوغ درونمان را آزاد سازیم و زندگی شاد و سرشار از موفقیت داشته باشیم.

درباره کتاب ذهنی فراتر از باور

ظرفیت مغز انسان تا چه اندازه است؟ آیا در طول عمرمان از همه توان مغزی خود استفاده می‌کنیم؟ چگونه قادر خواهیم بود تا توانمندی‌های درونی پنهان‌ذهن‌مان را شکوفا سازیم؟ آیا در مسیر به‌کارگیری توانایی‌های مغزی، محدودیتی هم وجود دارد؟ 

کتاب‌های بسیاری کوشیده‌اند تا به این قبیل سؤالات پاسخ دهند، کتاب‌هایی که روزبه‌روز بر تعدادشان افزوده می‌شود اما مشکل اینجاست که بخش قابل‌توجهی از آن‌ها در دسته کتاب‌های شبه‌روان‌شناسی و زرد قرار می‌گیرند؛ آثاری بدون بنیان‌های علمی مستحکم، مملو از اطلاعات غلط یا تحریف‌شده که جذاب نگاشته شده‌اند، اغلب از ترجمه خوبی برخوردارند، و گاه هم نشان ناشری خوش‌نام بر پیشانی‌شان حک شده است.

کتاب ذهنی فراتر از باور توسط بریت بروگارد، فیلسوف و پژوهشگر علوم اعصاب دانمارکی-آمریکایی و استاد تمام دانشگاه میامی در همکاری با کریستین مارلو نوشته شده است. کتاب بی‌اندازه جذاب است، پدیده‌هایی در آن مورداشاره قرار می‌گیرند که تا پیش از مطالعه‌شان اصلاً تصور نمی‌کرده‌اید می‌توانند در دنیای واقعی وجود داشته باشند؛ در این کتاب خواهیم دید که چگونه ممکن است برخی افراد از توانمندی‌های خارق‌العاده برخوردار باشند، مثلاً چطور فردی می‌تواند با تنها یک‌لحظه نگریستن به یک حیوان، مجسمه‌ای به‌غایت دقیق و پرجزئیات از آن بسازد؛ چطور فردی قادر است با چشم چپ و راست خود، هم‌زمان دو صفحه مجزا از کتابی را بخواند و اطلاعات اخذشده از آن‌ها را باهم ترکیب کند؛ چطور کسی که هرگز دستش به پیانو یا هیچ ساز دیگری نخورده است، پس از ضربه‌ای مغزی، ناگهان به پیانیستی ماهر بدل می‌شود و موارد متعدد این‌چنینی دیگر. همچنین نگاهی می‌اندازیم به روش‌های ارتقای توانمندی‌های ذهنی انسان ورای محدوده‌های تحمیل‌شده زیستی‌اش؛ و درنهایت هم نظری خواهیم داشت به سناریوهایی احتمالی که در آینده انتظار مغز بشر را می‌کشند. 

خواندن کتاب ذهنی فراتر از باور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر به دنبال شناخت رفتارهای مغز و بالا بردن توانایی‌های خود هستید این کتاب را از دشت ندهید.

بخشی از کتاب ذهنی فراتر از باور

کریستین و من به‌عنوان پژوهشگران آزمایشگاه بررسی‌های چندحسی در میامی، به‌طور مداوم با افرادی مواجه می‌شویم که از توانمندی‌های ذهنی خارق‌العاده‌ای برخوردارند: فردی که می‌تواند همیشه، بدون استثنا در ورق‌بازی پیروز شود؛ ریاضیدانی که به‌تنهایی و بدون کمک گرفتن از هیچ معلمی، ریاضیات را آموخته است؛ افراد دچار ادراک‌پریشی چهره‌ای که با اتکا به اصواتی خاص قادر به شناسایی چهره‌ها هستند؛ افراد نابینایی که همچون خفاش‌ها و وال‌ها با کمک پژواک‌یابی می‌توانند به جهت‌یابی بپردازند و مسیر خود را پیدا کنند؛ افرادی که از حافظه‌ای شگفت‌انگیز برخوردارند، گویی در سرشان یک هارد درایو نصب شده است؛ و افرادی که ناگهان و پس از ضربه‌ای که به سرشان خورده است قریحه موسیقیایی یافته‌اند یا به نقاشانی ماهر بدل گشته‌اند. گروهی که هریک در حیطه‌ای خاص از توانمندی‌هایی شگرف برخوردارند. برخی از این افراد ساوان‌هایی‌اند که دارای توانمندی‌های خارق‌العاده‌اند، حال‌آنکه برخی دیگر افرادی معمولی به‌نظر می‌رسند، چنانکه اگر در یک کافه، مقابل آنان بنشینید، متوجه هیچ ویژگی غیرعادی‌ای در آن‌ها نخواهید شد. افراد متعددی که هرکدام با توانایی‌هایی اعجاب‌آور متولد شده‌اند.

گفت‌وگو پیرامون توانمندی‌های ذهنی خارق‌العاده احتمالاً شما را به یاد تعداد محدودی از مردان (و البته گاه زنان) معروف می‌اندازد: بنجامین فرانکلین، سر  آیزاک نیوتون، آلبرت انیشتین، اندی وارهول، فرانسیس کریک، ریچارد فاینمن، استیو جابز، ماری کوری، یا شاید روشنفکری غیرعادی، منزوی و ناسازگار - فردی عجیب‌وغریب، دمدمی‌مزاج یا حتی یک جامعه‌ستیز.

گاه با دیده‌ای توأم با تردید یا ناراحتی به افراد دارای توانمندی‌های ذهنی خارق‌العاده می‌نگریم، بااین‌حال حقیقت آن است که اغلب ما آرزو داریم تا از توانمندی‌های آنان برخوردار باشیم. آرزو داریم که در حیطه‌هایی بدون تلاش زیاد، مهارتی خیره‌کننده نشان دهیم و از اینکه در قرعه‌کشی ژنتیکی با چنین استعدادهای ذهنی‌ای متولد نشده‌ایم، ناخشنودیم. پیش‌فرض‌های غالب این‌اند که افراد برخوردار از توانمندی‌های ذهنی برتر، با این‌گونه توانمندی‌ها متولد می‌شوند و این‌طور نیست که خودشان چنین توانمندی‌هایی را در خود ایجاد کنند؛ آن‌ها سوار بر هواپیمایی در حال پروازند که برای ما قابل‌دسترسی نیست؛ آن‌ها جزء معدود افراد سعادتمندی‌اند که به سبب برخورداری از استعداد ذاتی‌شان از تلاش و زحمت مداوم و تمرین فشرده برای یادگیری معاف شده‌اند.

اما همه این پیش‌فرض‌ها نادرست‌اند. من و کریستین پس از سال‌ها کار با افراد معمولی برخوردار از توانمندی‌های خارق‌العاده به این نتیجه رسیده‌ایم که باید جمع‌بندی‌مان را از روایات و تجارب این افراد با دیگران به اشتراک بگذاریم، روایاتی که با این پیش‌فرض که توانمندی‌های برتر قابل‌آموزش یا اکتساب نیستند در تضاد قرار می‌گیرند. هیچ‌یک از افرادی که در آزمایشگاه‌مان با آن‌ها مواجه شده‌ایم «ذهن‌های برتر» مادرزادی نبوده‌اند. مسیری که هر یک از این افراد با طی آن به استعدادهایشان رسیده‌اند با مسیر طی شده توسط دیگری متفاوت بوده، دقیقاً همان‌گونه که شخصیت این افراد با دیگری متفاوت بوده است؛ اما این مسیرها هر چه که بوده‌اند، خواه یک آسیب‌دیدگی، یک اختلال مغزی ذاتی، لحظه‌ای از یادگیری توأم با حس‌آمیزی، یا «دریافت» الگوریتمی خاص، این افراد مستعد را قادر ساخته‌اند تا گذرگاه طولانی و هشیارانه تفکر را میانبر بزنند و به پهنه‌ای دسترسی یابند که در حالت عادی خارج از دید آگاهی قرار دارد. آن‌ها به توانایی‌ای دست یافته‌اند که به‌واسطه‌اش قادرند تا اطلاعات را به شکلی جدید و مبتکرانه یا با سرعت نور دست‌کاری کنند - پس قاعدتاً روش‌های بسیاری برای آموختن به ما دارند، روش‌هایی که به کمک آن‌ها می‌توانیم استعدادها و توانمندی‌های پنهانی خود را بیابیم.