با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
گفت‌وگو با تروفو

دانلود و خرید کتاب گفت‌وگو با تروفو

۴٫۵ از ۲ نظر
۴٫۵ از ۲ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب گفت‌وگو با تروفو  نوشته  آرمان صالحی  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچه

معرفی کتاب گفت‌وگو با تروفو

این کتاب از مجموعه «گفتگو با کارگردانان» منتشر شده و دربردارنده مصاحبه‌هایی با فرانسوا تروفو(۱۹۸۴-۱۹۳۲)، کارگردان فرانسوی است که از سوی رونالد برگن(نویسنده و روزنامه‌نگار) گردآوری شده است. در بخشی از گفت و گوی «گوردن گاو» در 1972 برای مجله «فیلم و فیلمینگ» می‌خوانیم: «پس از این‌که در ۱۹۵۹، نخستین فیلم سینمایی بلند فرانسوا تروفو، "چهارصد ضرب" در نگاه تماشاگران به هشداری درباره‌ی کودکان فراموش‌شده تبدیل شد، او در تغییر رویکردی ناگهانی به سمت گانگسترهای افسارگسیخته رفت و "پارودی به پیانیست شلیک کن" را ساخت. سرک‌کشیدن به حوزه‌های متفاوت و گاه متضاد هم‌چنان در سراسر دوران کاری او قابل ردیابی است. تنها ریسمان محکم و ناگسستنی موجود در آثار او به زندگی پیشرونده‌ی آنتوان دوآنل، همان نوجوان خلافکار چهارصد ضربه مربوط می‌شود که در طول این سال‌ها با بزرگ‌شدن ژان پیر لئو به شیوه‌یی صادقانه روایت شده است. با وجود این، حتا این روایت دنباله‌دار، علی‌رغم شباهت‌های سبک‌شناسانه‌ی ذاتی و پیوندهای تماتیک اجتناب‌ناپذیر، به شکل قابل توجهی متنوع و متفاوت است. تروفو پس از "دو دختر انگلیسی"، این اواخر "بچه‌ی باحالی مثل من" را به اتمام رسانده است و شخصا اعتقاد دارد این فیلم از نظر آزادی در شیوه‌ی ‌پرداخت به سبک مورد علاقه‌ی او در به پیانیست شلیک کن، بیش‌ترین شباهت را دارد».

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۱)
M.M. SAFI
۱۳۹۸/۰۶/۱۲

خیلی خوب بود

بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۳۰)
تروفو، نه‌تنها در مورد آثار دیگران به اظهارنظر شفاف و قاطعانه می‌پرداخت، بلکه به شکل شگفت‌آوری نسبت به برخی از فیلم‌های خود نیز معترض یا منتقد بود.
دهقان غذاخوار
حالا همه‌چیز برعکس شده است. دوری‌گزیدن از صحنه‌های پُراکشن باعث شده است تا دیگر مخاطب به سینما جذب نشود. سلیقه‌ی مخاطب ویران شده. سینما وریته به گزارشات خبری تلویزیون هجوم آورده است. آتش‌سوزی، دستگیری مجرمین، گروگان‌گیری...
M.M. SAFI
دورانی که همه‌ی فیلم‌ها سیاه و سفید بودند، حتا اگر وجه هنری ضعیفی داشتند، اما باز هم جذاب و زیبا بودند، اما اکنون زشتی بر همه‌چیز چیره شده است. از هر ده فیلم هشت فیلم چنان ملال‌آورند که می‌توان تماشای آن را با تماشای ترافیک ماشین‌ها مقایسه کرد.
M.M. SAFI
هرگز چیزی را به مخاطب نشان نمی‌دهم که او را دچار آشفتگی ذهنی و جسمی کند. هرکس مسوول چیزی است که نشان می‌دهد. تنها کافی است وقوع یک اتفاق را در ذهن مخاطب تداعی کنید. همین کافی است.
M.M. SAFI
شهرتش به عنوان کارگردانی که به خوبی با کودکان کار می‌کند هم‌چنان پابرجا مانده است، شاید به این دلیل که او هرگز رابطه‌ی خود با کودک درونش را قطع نکرد. «(در کودکی) همیشه در رنج بودم، زیرا من تنها فرزند خانواده بودم و احساس می‌کردم که هنوز به دنیای کودکی نزدیک هستم، بنابراین چهارصد ضربه را هم‌چون یک فیلم مستند ساختم. »
M.M. SAFI
تروفو در گفت‌و‌گو با جیمز کلاریتی در سپتامبر ۱۹۷۶ برای نیویورک تایمز چنین می‌گوید: «بعضی وقت‌ها کارگردانی کودکان کار دشواری است. شما سعی می‌کنید یک ایده‌ی خاص را اجرا کنید. بارها و بارها تلاش می‌کنید، اما درنهایت باید از آن بگذرید. اما اگر یکی از این ایده‌ها به‌درستی اجرا شود حاصل کار ده برابر بهتر از کار با بزرگسالان خواهد شد. » تروفو احساس می‌کند کارگردان در قبال کودکان مسوولیت سنگینی دارد، به‌خصوص زمانی که موضوع اصلی مرگ یک کودک است.
M.M. SAFI
فکر می‌کنم ورود رنگ هم به اندازه‌ی ظهور تلویزیون به سینما آسیب زده است. باید در مقابل این حجم از رئالیسم در سینما ایستاد، وگرنه دیگر نمی‌توان سینما را یک هنر دانست. در آغاز کار موج نو ما سعی کردیم برخی مسایل را اصلاح کنیم، به همین دلیل به نوعی به سوی سینمای صامت رجعت کردیم. ما از صدای سر صحنه استفاده کردیم، اما ناگهان رنگ آمد و ما فراموش کردیم این پدیده‌ی نوظهور را تجزیه و تحلیل کنیم. از آن لحظه‌یی که رنگ به سینما وارد شد، از زمانی که صحنه را در خیابان و با نور واقعی ساختند و دیالوگ‌ها در میان صدای موتورسیکلت‌ها گم شد دیگر سینما سینما نیست. دیگر سینما یک هنر نیست. صرفا پدیده‌یی ملال‌انگیز است.
M.M. SAFI
او اعتقاد داشت بهترین کارگردانان به جناح راست تعلق دارند، آدم‌هایی هم‌چون جان فورد «کسی که به جمهوری‌خواهان رای می‌دهد و از حضور آمریکا در ویتنام حمایت می‌کند... تعداد زیادی از وسترن‌های چپ‌گرا، فیلم‌های غیرقابل تحملی هستند. به نظر می‌رسد استعداد آمریکایی‌ها در حمایت از جنگ بیش‌تر از محکوم‌کردن آن کارآیی (هنری) دارد. »
M.M. SAFI
نخستین فیلم‌های آمریکایی که در پاریس به نمایش درآمد و تروفو تجربه‌ی تماشای آن‌ها را به یاد می‌آورد داستان فیلادلفیایی جُرج کیوکر و خشم در بهشت دبلیو. اس. ون دایک بود. خشم در بهشت یک ملودرام تیره با بازی رابرت منتگمری، اینگرید برگمن و جُرج سندرز است و در نظر تروفو «اولین فیلم آمریکایی است که تخیلات من را تحریک کرد. » اما نقطه‌‌ی عطف را تماشای همشهری کین برای او رقم زد؛ فیلمی که تروفو ادعا می‌کند ۲۷ مرتبه به تماشای آن نشسته است.
M.M. SAFI
کافی بود تروفو یک لحظه از محل فیلم‌برداری دور شود، آن‌گاه پسرک کوچک بلافاصله فریاد می‌زد کجایی تروفو؟ کجا رفتی؟... عشق جنون‌آمیز پسرک نسبت به تروفو پاسخی است عادلانه به مهربانی و عطوفت تروفو که پدرانه نثار او کرده بود. »
M.M. SAFI

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۲۶۰ صفحه
قیمت نسخه چاپی۱۵,۰۰۰ تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۳/۰۱/۰۱
شابک‫‭۹۷۸-۶۰۰-۶۹۵۵-۳۸-۴
تعداد صفحات۲۶۰صفحه
قیمت نسخه چاپی۱۵,۰۰۰تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۳/۰۱/۰۱
شابک‫‭۹۷۸-۶۰۰-۶۹۵۵-۳۸-۴