کتاب بلا تار

«بلا تار» مجموعه مقالاتی است به گردآوری سعیده طاهری(-۱۳۶۲) و بابک کریمی(-۱۳۶۶) پیرامون زندگی هنری و آثار سینمایی بلا تار(-۱۹۵۵)، کارگردان برجسته مجارستانی است. بلا تار در میانِ علاقمندانِ سینمایِ هنری جایگاهی مستحکم و تزلزل‌ناپذیر دارد. شیوه‌ی تار در تصویر‌سازی (به‌ویژه برداشت‌های بلند)، روایت (خاصه روایت‌های مینیمال در دوره‌یِ متأخرِ فیلم‌سازی‌اش) و استفاده از زمان و فضاسازی‌های منحصربه‌فرد، او را به فیلم‌سازی اصیل در سینمای معاصر بدل کرده است. مطالبِ کتابِ پیشِ رو را براساس موضوع و حوزه‌یِ موردِ بحثِ آن‌ها به دو بخشِ «فیلم‌هایِ تار» و «جهانِ تار» تقسیم شده است. بخش اول شامل نوشته‌هایی است که بر فیلم‌هایِ بلندِ داستانیِ تار تمرکز دارد و بخش دوم به مفاهیم بنیادی و سبک‌شناسیِ سینمایِ او می‌پردازد. سیلوی روله در «از ایستایی تا ایستادگی: ریتم‌شناسیِ حرکتِ موجودِ زنده» ، به فیلم کم‌تر ‌دیده‌شده‌ی مکبث، اثری اقتباسی از نمایش‌نامه‌یِ مکبثِ ویلیام شکسپیر، می‌پردازد. مقاله‌ی «در سرزمین محکومان: نفرینِ بلا تار» ، نوشته‌ی سعیده‌ طاهری و بابک کریمی، به واکاویِ سازوکارِ دو عنصرِ شاخصِ زیبایی‌شناختیِ سبکیِ تار در نفرین (۱۹۸۸) می‌پردازد. «این‌همه شبِ» ژان-ماری ساموکی، به زیبایی‌شناسی شب و تاریکی می‌پردازد که به‌ویژه در نفرین از عنصری بصری فراتر رفته و به درون‌مایه‌ای غالب و فراگیر تبدیل شده است. مقاله‌یِ «دورِ باطلِ شیطان: درباره‌ی زمانمندی و نیهیلیسم در تانگویِ شیطانِ» راینر جی. هانشه، تأملی است در بحث زمان، نیهیلیسم و بارِ تراژیکِ بی‌خانمانیِ معنوی در تانگوی شیطان یادداشت ژاک رانسیر، «بلا تار: کارِ زمان» ، نیز نگاهی دارد به تانگوی شیطان که عصاره‌یِ نگاهِ نویسنده به سینمای تار را می‌توان در واپسین جمله‌ی آن یافت: «کسی که هفت ساعت وقت ندارد تا به تماشایِ بارشِ باران در فیلم‌های بلا تار بنشیند، وقت سر درآوردن از سعادت هنر را هم ندارد» . مقاله‌ی جاناتان رُزنبام، «تانگوی شیطان (فیلم و رمان) به‌مثابه خواب و خیالی فاکنری» ، به بررسی تفاوت‌ها و شباهت‌های روایی و درون‌مایه‌ایِ رمانِ تانگویِ شیطانِ لاسلو کراسناهورکای و رمانِ روشناییِ ماهِ اوتِ ویلیام فاکنر می‌پردازد. و نوشتارهای دیگر ...