کتاب خدمتکارم جیوز

کتاب خدمتکارم جیوز و داستان‌های دیگر اثری از پی.جی. وودهاوس با ترجمه رضا اسکندری آذر است. این کتاب مجموعه داستان‌های کوتاهی است که دو راوی مختلف دارد.

شبکه بی بی سی اوایل دهه نود با اقتباس از این کتاب سریالی با عنوان جیوز و ووستر تولید کرد. این اثر موفق شد تا جایزه بریتیش آکادمی را به خودش اختصاص دهد.

پی.جی. وودهاوس در این کتاب دوازده داستان کوتاه نوشته است. راوی برخی از این داستان‌ها آقای ووستر نجیب‌زاده است و خدمتکارش جیوز در آن نقش دارد و برخی دیگر راوی دیگری دارد که اشراف‌زاده‌ای به نام رجینالد پیر است.

کتاب خدمتکارم جیوز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

این اثر را به علاقه‌مندان به ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم. 

درباره پی.جی. وودهاوس 

پی.جی. وودهاوس، ۱۵ اکتبر ۱۸۸۱ متولد شد. او در دوران جوانی مشغول کار در بانک بود اما چون به شغلش علاقه‌ای نداشت وقت آزادش را به نوشتن داستان اختصاص داد. او یکی از طنزپردازان مشهور است که در طول هفتاد سال فعالیت ادبی آثار بسیاری را به دنیا هدیه کرده ست. وودهاوس ۱۴ فوریه ۱۹۷۵ چشم از دنیا فروبست. 

بخشی از کتاب خدمتکارم جیوز

برای یک لحظه احساس صاحبِ سگی را داشتم که روی صحنه نمایش شیرین‌کاری‌اش را بی هیچ مشکلی انجام داده. با تمام وجود روی دانایی جیوز شرط بسته بودم و می‌دانستم روسفیدم می‌کند. گاهی فکر می‌کنم چرا مردی با این درجه از زکاوت به اتو کردن لباس‌های آدمی مثل من و از این قبیل کارها رضایت می‌دهد. اگر مغز جیوز مال من بود، می‌رفتم دنبال پست نخست‌وزیری یا چیزی مثل آن.

گفتم: «جیوز، واقعاً گل کاشتی! این یکی از بهترین نقشه‌هات بود.»

«سپاسگزارم، قربان.»

خانم ایرادی به قضیه داشت. «اما من با اطمینان می‌گم که نمی‌تونم درباره هیچ موضوعی کتاب بنویسم. من حتی نمی‌تونم یه نامه درست‌وحسابی بنویسم.»

کرکی با یک سرفه کوچولو گفت: «استعداد اصلی موریل، بیشتر در زمینه هنر نمایش متمرکز شده، برتی. قبلاً بهت نگفته بودم، اما یکی از دلایل نگرانیمون از بابت برخورد دایی الکساندر با قضیه، اینه که موریل جزو گروه کُر نمایش راه خروج رو انتخاب کنِ تئاتر منهتنه. کاملاً غیرمنطقیه، ولی جفتمون فکر می‌کنیم این موضوع باعث می‌شه دایی الکساندر عین یه گوساله پروار جفتک بندازه.»

متوجه منظورش شدم. خدا می‌داند چند سال قبل که خواستم با یک خانم عضو تئاتر موزیکال ازدواج کنم، چه قشقرقی توی خانواده‌مان به پا شد. و خاطره برخورد خاله آگاتای خودم با قضیه ازدواج گاسی و آن دختر خانمی که هنرپیشه تئاتر بود، هنوز توی ذهنم تازگی داشت. نمی‌دانم دلیل اصلی‌اش چیست. به احتمال زیاد یکی از مخ‌های عالم روان‌شناسی بتواند موضوع را توضیح بدهد، ولی همه دایی‌ها، عموها، خاله‌ها و عمه‌ها کلهم اجمعین از بیخ با هنر نمایش، حالا چه مشروع و چه نامشروع مشکل دارند و به نظر می‌رسد به هیچ قیمت حاضر نیستند قبولش کنند.

اما جیوز برای این موضوع هم راه‌حلی داشت.

«تصور می‌کنم قضیه به‌سادگی قابل‌حل باشه، قربان. می‌تونیم یکی از اون نویسنده‌های بی‌پول رو پیدا کنیم. مطمئناً اون شخص با کمال میل حاضر میشه مبلغ ناچیزی دریافت کنه و یه کتاب واقعی برامون بنویسه...»