کتاب گفتگوهای سینمایی (دهه شصت)

جلد دوم گفتگوهای سینمایی (دهه شصت) به گردآوری محمدعلی حیدری گفتگوهایی با سیدمحمد بهشتی، عضو شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری، و از مدیران جشنواره فجر و مدیرعامل سابق بنیاد سینمایی فارابی است. 

هدف بهشتی در این گفتگوها به گفته خودش  پاسخ دادن به سوالات پرتکرار منبعث از حاشیه‌های روزمره سینما، بیرون کشیدن سینمای دهه شصت از زیر دست و پای هیاهوهای سیاست‌زده، سطحی، و مغرض و ارايه تصویر واقعی از سینمای این دهه است.

 خواندن گفتگوهای سینمایی (دهه شصت)، جلد دوم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان و پزوهشگران تاریخ سینمای ایران، مخاطبان این کتابند.

 بخشی از کتاب  گفتگوهای سینمایی (دهه شصت)، جلد دوم

آقای بهشتی، فکر تاسیس خانه سینما از کجا پیدا شد؟

بسم الله الرحمن الرحیم. در برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری برای سینمای کشور که تقریباً از سال ۷۲ آغاز شد یکی از نکاتی که محقق شد این بود که تقریباً هیچ اتفاقی برای سینما نیفتاد مگر اینکه از قبل طرحی برای آن ریخته شده بود. به عبارت دیگر این شعار وجود داشت که اول باید آدرس چیزی را پیدا کنیم، بعد برویم سروقتش.

در چند مرحله در مدیریت سینمای کشور بحث‌های طولانی شد. اولین مرحله در سال ۶۲ بود که کلیات طرح جامعه برنامه‌ها و سیاست‌های سینمای کشور مشخص و اقدامات مرحله اول آن طرحی شد. مرحله دوم در سال ۶۵ بود. در بحث‌هایی که در سال ۶۵ صورت گرفت یکی از موضوعات این بود که بدنه سینمای کشور باید نهادینه شود و این ممکن نیست الا اینکه تشکل‌های صنفی در سینمای کشور شکل گیرد. اقدامات مربوط به تشکیل خانه سینما از همان سال ۶۵ آغاز شد.

این طور فکر می‌کردیم که نسبتی که دولت با سینما دارد نسبتی است که ناگریز می‌بایست بسیاری از امور سینما توسط بدنه سینما به عهده گرفته شود و نقش و نسبت دولت در حدود قانون باشد. اما وقتی که ما با آحاد دست‌اندرکاران سینما طرف هستیم امکان اینکه اموری برعهدۀ بدنه سینما گذاشته شود نیست. تنها زمانی که اینها در قالب تشکل‌های صنفی شکل بگیرند، طبعاً می‌توانند عهده‌دار آن وظایف و تکالیف شوند. چراکه آحاد سینما موضوعات جزئی و منافع جزئی را می‌توانند مدنظر داشته باشند؛ ولی وقتی راجع به کیان سینما، منافع عمومی و حقوق عمومی آن صحبت می‌کنیم ناگزیر باید جایی باشد که شان آن متناسب با مفهوم عمومی‌بودن باشد که این عملاً چیزی نیست جز تشکل صنفی.