کتاب رمه در مه

رمه در مه مجموعه نوخسروانی‌های علیرضا رجبعلی‌زاده کاشانی است که در انتشارات شهرستان ادب به چاپ رسیده است.

 نوخسروانی به نوعی هایکوی ایرانی است. یک قالب شعری سه مصراعی و خاص زبان فارسی که ریشه در گذشته دارد اما تا نیمه دهه ۸۰ شمسی برای مخاطبان شعر فارسی و حتی شاعران فارسی‌زبان ناشناخته بود. قدمت این قالب شعری به هشت قرن پیش از میلاد مسیح می‌رسد و در تاریخ پیوندهای عمیقی با ادبیات فولکلور کرمانج‌های خراسان دارد. 

 در ادبیات معاصر نوخسروانی با اخوان ثالث آغاز شد. آثار اخوان ثالث، مانند «دوزخ اما سرد»، «بدعت ها و بدایع نیما یوشیج» و نیز «تورا ای کهن بوم و بر دوست دارم» نقطه آغاز زندگی این قالب شعری در ادبیات معاصر است.

نوخسروانی یک قالب مستقل و بدون محدودیّت وزنی است و لزومی ندارد مثل رباعی در وزنی خاص سروده شود. استقلال آن هم به این معنا است که بر خلاف نظر سطحی و شتاب‌زده‌ای که ممکن است در ابتدای امر به ذهن انسان خطور کند، نمی‌توان هر رباعی یا دو بیتی را که یک مصراع ندارد نوخسروانی خواند. پس روش سرودن نوخسروانی این نیست که دو بیت بنویسیم و مصراع ضعیف را از آن حذف کنیم و در نهایت نام نوخسروانی بر آن بگذاریم.

وزن این شعر هم وزنی عروضی‌ است و به شیوهٔ ادبیّات کلاسیک، تساوی تعداد و شکل هجاهای مصراع‌ها در آن ضروری ا‌ست. رعایت قافیهٔ مصراع اوّل و سوم نوخسروانی اجباری و در مصراع دوم اختیاری است.

 خواندن کتاب رمه در مه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 اگر می‌خواهید با قالب نوخسروانی و مضامین شعری آن بیشتر آشنا شوید، کتاب رمه در مه نمونه خوبی است.

 ابیاتی از کتاب رمه در مه

بااین‌که خون‌بهای دلم زخمِ تیغ شد

وز برگ‌وبار بوی بهارم دریغ شد

انسان‌درخت زیسته‌ام در تمام عمر..

*****

باران دمید و خیمهٔ شب خیسِ نور شد

فردا که هرچه باغ برآرند سر ز خواب

گُل کرده آفتاب؟!