کتاب روزهای انقلاب

کتاب روزهای انقلاب نوشته مری هگلند است. این کتاب ترجمه میترا دانشور است. هگلند در تابستان ۱۳۵۶، بی‌خبر از تحولات مهمی که کل ایران را تغییر داد، پا به روستایی کوچک در حوالی شیراز گذاشت. او ۱۸ ماه در ایران ماند و تنها پژوهشگر آمریکایی‌ای بود که از نزدیک انقلاب اسلامی را مشاهده کرد. روزهای انقلاب روایت تجربه‌های روزمره‌ی هگلند در این روستا است که نشان می‌دهد چگونه مردمی عادی و دور از سیاست پا به جریان انقلاب اسلامی ایران گذاشتند و در خلال ماجراهای انقلاب و پس‌ازآن متحول شدند. بخش انتهایی کتاب هگلند درباره‌ی دیدار دوباره‌ی او از ایران، پس از گذشت چند دهه از انقلاب، در سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ است.

خواندن کتاب روزهای انقلاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب روزهای انقلاب

روستا تحت رهبری جدید متحد می‌شود. بقیه عجله می‌کنند که به جناح رهبری که به‌تازگی پیروز شده ملحق شوند. حامیان رهبر قبلی تلاش می‌کنند تا، از طریق بسیج پیوندهای مختلف، خودشان را به نظم جدید بچسبانند. جامعهٔ روستایی تحت رژیم جدید دوباره کنار هم قرار می‌گیرد. مخالف‌ها ساکت شده‌اند. درنهایت، حتی نزدیک‌ترین حامیان رهبر برکنارشده نیز صلح را حفظ می‌کنند و رهبر جدید را می‌پذیرند، حتی اگر نارضایتی واقعی‌شان را پنهان کنند. آن‌ها شاید به‌شکلی تشریفاتی تسلیم‌شدن در مقابل مدعی سیاسی برنده را به زبان بیاورند یا عملا چنین تصمیمی را نشان دهند. اگر متصدی قبلی و یاران وفادارش فرار کرده باشند، زمانی شاید مصلحان به مکانی که آن‌ها پنهان شده‌اند سفر کنند و متقاعدشان کنند که برگردند و دوباره به اجتماع ملحق شوند.

۸. مردم، چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، سیاسی زندگی می‌کنند. مردم در زندگی روزمره، چه در محیط‌های بزرگ و رسمی و چه به‌شکلی کوچک و غیررسمی، از نظر سیاسی فعال هستند و روابطی را از طریق شبکه‌سازی، تبادل و تعامل اجتماعی ایجاد، حفظ، تقویت، محدود،‌ حذف و تعلیق می‌کنند. آن‌ها دور هم جمع می‌شوند و اطلاعاتی پخش می‌کنند،‌ در مناسک قدرت شرکت می‌کنند و تلاش می‌کنند تا دیگران را نسبت به دیدگاه‌ها، رهبر و گروه خودشان متقاعد کنند.