کتاب انتهای سادگی؛ جلد اول

 انتهای سادگی رمانی اجتماعی و عبرت‌آموز نوشته م. بهارلویی است. انتهای سادگی داستان زندگی مریم حکمت است، دختری که از نوجوانی و خامی و سادگی همپای او هستیم تا جوانی و پختگی، اما همچنان ساده و معمولی!

 خلاصه کتاب انتهای سادگی

مریم دختری ساده از یک خانواده کم‌بضاعت است که عاشق نگاه سبز و حرف‌های فریبنده بابک پسرعموی دوست صمیمی‌اش سمیرا می‌شود اما امیر پسرخاله بابک سعی می‌کند مریم را از بابک دور کند. او به مریم هشدارهایی درباره هوسباز بودن بابک می‌دهد اما مریم حرف او را قبول نمی‌کند تا روزی که بابک شوک بزرگی به مریم وارد می‌کند.

خواندن کتاب انتهای سادگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی و پندآموز فارسی را بخواندن این رمان دعوت می‌کنیم.

درباره م. بهارلویی

معصومه بهارلویی متولد سال ۵۹ است و در دانشگاه الزهرا تاریخ خوانده است. او از دوران نوجوانی شروع به نوشتن کرد و سال‌ها بدون چاپ کردن آثارش نوشت.

جملاتی از کتاب انتهای سادگی (جلد اول)

من هم آدمی هستم معمولی مثل دیگران شاید بارها و بارها از کنار این و آن رد شده باشم بیآن‌که کسی به خود بگوید این موجود چقدر معمولی است و چقدر هم که من به این همه معمولی بودن خود مفتخرم. گویا در این دنیا فقط من هستم که معمولی‌ام با شکل و شمایلی معمولی، اخلاق و منش معمولی، در خانواده معمولی، با یک زندگی معمولی. هیچ چیز خاصی نیست که باعث برهم خوردن این معمولی‌ها بشود درست همان چیزی که من خواهان آن هستم... و این کلمه شش حرفی بهترین اصل زندگی من است. مگر همه باید غیرعادی و نابغه باشند و یا همه انیشتن و فیثاغورث و جرج واشنگتن و یا رضازاده؟ اگر ما مردم معمولی نباشیم ناپلئون بر که حکومت کند و ادیسون برای که برق را اختراع کند؟ دنیا پر است از آدم‌های معمولی، آدم‌هایی که د ر خیابان از کنارمان می‌گذرند. آدم‌های درون بقالی فروشگاه، نمایشگاه، آرایشگاه، از میان آنها چند نفر را می‌شناسید که مشهور و نامی باشند شاید به انگشتان یک دست هم نرسد. این اصل همه زندگی من است که «قشر معمولی از قشر افتخار آفرین مهم‌تر است» و چقدر هم که «فلسفه زندگی من مسخره است» این جمله آخر از سمیراست تا من دربارهٔ مزایای معمولی بودن حرف می‌زنم می‌گوید «خانم میکروفون خدمتتون بدم» و یا این‌که «از منبر بیا پایین جونِ مادرت» زهرا هم اعتقاد راسخ دارد که سرم وحشتناک بوی قورمه‌سبزی می‌دهد، اما مگر آنها کیستند جز یک مشت انسان معمولی.