کتاب قلب کوچک سپهر

داستان «قلب کوچک سپهر» نوشته مهناز فتاحی درباره مادری است که به خاطر بیماری قلبی نوزادش، متحمل سختی‌ها و رنج‌های بی‌شماری می‌شود و تنها با توسل و توکل است که فرزندش را دوباره به دست می‌آورد: وارد بخش نوزادان که می‌شوم دلم سرشار از شادی می‌شود. کنار اتاقک شیشه‌ای کوچک می‌ایستم. بچه را آرام بلند می‌کنم و توی بغلم می‌گیرم. بی‌حال است. یک لحظه نگاهم می‌کند، اما دوباره چشم‌هایش را می‌بندد. سعی می‌کنم او را وادار کنم تا شیر بخورد، اما دهانش بسته است. تکانش می‌دهم. زمزمه می‌کنم: "سپهرم، عزیزم، قهر نکن. به خدا تقصیر من نبود. مرا راه نمی‌دادند." بچه بی‌حال و بی‌رمق است. بدنش کبود است! روی دستش پر است از جای آمپول. هر کار می‌کنم بیدار نمی‌شود. روی کبودی‌های دستش را می‌بوسم؛ یکی‌یکی و اشکم روی همه‌شان می‌ریزد. می‌گویم: " مامان، عزیزم، پاشو. تو را به خدا پاشو." از اتاق بیرون می‌آیم. اشک‌هایم را پاک می‌کنم. دلم می‌خواهد سرم را به دیوار بکوبم. صدای بهداشت‌یار مرکز بهداشت توی گوشم است: " به محض اینکه بچه به دنیا می‌آید، او را روی سینة مادر قرار می‌دهند و مادر باید او را شیر بدهد. آغوز برای بچه مفید است و..."