کتاب یکی نبود؛ جلد دوم

«یکی نبود» نوشته عاطفه منجزی داستانی بلند و دوجلدی درباره یک خانواده و مناسبات آنها است. این اثر را برادرخوانده «داستان نطلبیده» م. بهارلویی دانسته‌اند چون برخی از فضاها و شخصیت‌ها در کتاب مشترک‌اند و هردو به خانواده می پردازند. شهرزاد زن دوم سردار و مادر جوان بهنام است. بهنام یک برادر و خواهر دیگر هم به اسم نیکا و نامدار دارد که از زن سابق پدرش هستند. شهرزاد زمانی که دختری مدرسه‌ای و روستایی و رنج‌کشیده بود، بود با سردار که معلم مدرسه‌اش بود ازدواج کرد و سردار برای او هم حکم پدر را داشت و هم همسر، در خانه او بزرگ شد، دانشگاه رفت و اعتمادبه نفس از دست رفته اش را دوباره پیدا کرد؛ حالا سردار مدتی پیش فوت کرده و نامدار که با شهرزاد میانه خوبی ندارد و هیچ‌گاه به خانه آنها نمی‌آمده، برای دیدن خانواده به خانه پدرش می‌آید. در حالی که همیشه در خانه عمه‌اش می ماند. شهرزاد بوهای خوبی از آمدن نامدار به خانه‌اش نمی‌شنود زیرا آمدن این موجود شروع دردسرهایی کشدار است. فضای قصه آرام و خانوادگی است و مخاطب فرصت برقراری ارتباط با شخصیت‌ها و هضم آنها را به خوبی پیدا می‌کند. نثر منجزی یک‌دست، روان و مرتب است و به‌خوبی و با تغییر لحن می‌دهد، شخصیت‌ها هم در داستان او پرداخت خوبی دارند و این ویژگی‌ها به جذابیت داستان افزوده است. «کت و شلوار سرمه‌ای خوش‌دوختی تن شهرزاد بود؛ کتی کوتاه با شلواری که روی مچ پایش می‌ایستاد. کفش‌هایش پاشنهٔ تیز و لژ بلندی داشت و بندینگ ظریف کفش، دور مچ پایش را گرفته بود. اگر نامدار چند ماه پیش بود که شلوار را برای او حرام اعلام کرده بود، حالا باید یقهٔ شهرزد را دو دستی می‌چسبید که چرا خلاف خواسته و تذکر او عمل کرده است. در این لحظه اما با وضعیتی که داشت از اکثر خانم‌های مجلس می‌دید، باید دست شهرزاد را هم می‌بوسید. کت و شلوار برازندهٔ سرمه‌ای با آن شومیز زیبای گل‌بهی که تُناژ ملایمش ملاحت دو چندانی به‌صورت ظریفش می‌بخشید، داشت مرد لجوج و تعصبی جنوبی را دیوانه می‌کرد. دیوانگی بود که نه حرفی بزند و نه اعتراضی کند، هر چند اگر می‌خواست هم نمی‌توانست و اصلا جایش نبود. به‌علاوه؛ دیوانگی‌های این مدتش برای خودش عالمی داشت نگفتنی، آن قدر نگفتنی و عجیب که بدش نمی‌آمد این جنون ادواری گاه گاهی به‌سراغش بیاید، قلبش را بتکاند و لرز به‌جانش بنشاند! اگر همهٔ این‌ها عوارض دیوانگی و جنون نبود، پس عوارض چه چیز دیگری می‌توانست باشد؟!»