کتاب همه‌ی چراغ‌های خانه روشن‌اند

«همه‌ی چراغ‌های خانه روشن‌اند» نوشته آندرا لوی شاعر و نویسنده زن جامائیکایی- بریتانیایی است. لوی از جمله نویسندگان توانای زن معاصر است که قلمی گیرا دارد. او در هر دو عرصه شعر و داستان توانسته جوایز معتبر گوناگونی از جمله بوکر، والت اکات برای شعرهایش و جایزه نویسندگان مجمع الجزایر، جایزه کاستابوک و جایزه مهم ادبیات داستانی زنان را به خاطر رمان‌هایش کسب کند. داستان درباره زندگی آنجلا و خانواده‌اش است که از یک طبقه متوسط هستند. پدر آنجلا کارمند اداره پست و مادرش معلم دبستان است. آنها به امید زندگی بهتر از جامائیکا به انگلستان کوچ کرده‌اند. تنها برادر آنجلا چهار سال از او بزرگتر است و خواهرهایش نوجوان‌اند و دنیای خودشان را دارند. زندگی آنها خوب می‌گذرد تا زمانی که پدر سکته مغزی می‌کند و توانایی‌اش تحلیل می‌رود. آنجلا راوی داستان زندگی خود و خانواده است او از یازده سالگی شروع به تعریف کردن داستانش می‌کند و تصویری از یک خانواده عادی و جریانات ریز و درشتی را که در یک زندگی عادی پیش می‌آید، شرح می‌دهد. لوی در این اثر با زبان روان و خودمانی و تصاویر ملموسی که از زندگی آنجلا می‌سازد، خواننده را به گونه‌ای همراه می‌برد که عضوی از خانواده آنجلاو شریک شادی‌ها و غمها و هیجانات زندگی او می‌شود: «آن‌روز وقتی با مادرم به ملاقات پدر رفتیم، لباس مخصوص بخش را پوشیده بود و داشت دفترچه راهنمای انجام حرکات توانبخشی را نگاه می‌کرد. با هیجان گفتم: «پدر! این کتابو من طراحی کردم.» بدون هیچ احساسی به جلد کتاب نگاهی انداخت و گفت: «اِاِه؟؟» «آره! حتی عکس خودمم توش هست.» کتاب را از دستش قاپیدم و صفحه‌ها را خیلی سریع ورق زدم تا به عکسی رسیدم که در آن داشتم می‌پریدم. «این‌جا رو ببین پدر! نزدیک بود گردنم بشکنه!!» وقتی برگشتم، مادرم داشت در تنها صندلی اتاق می‌نشست. پدرم کتاب را از دستم گرفت. چند لحظه به عکس خیره شد و گفت: «این تویی؟ بلدی بپری؟» در حالی‌که تلاش می‌کردم پدر را تحت تأثیر قرار بدهم گفتم: «آره! یعنی نه! من کتاب رو طراحی کردم و این حرکت رو انجام دادم که عکاس عکس بگیره!» پدرم به این سادگی‌ها احساساتی نمی‌شد و خیلی از جزئیات زندگی من خبر نداشت. فکر می‌کنم درباره من فقط این را می‌دانست که به دانشگاه رفتم تا درباره بعضی چیزها بیشتر بدانم.»