کتاب ویلون‌سل نواز سارایوو

«ویلون‌سل نواز سارایوو» داستانی از استیون گالووی با الهام از زندگی ودران اسماعیلوویچ، نوازنده بوسنیایی است. اسماعیلوویچ یکی از مشهوترین معترضان جنگ است که به خاطر اصرارش به نواختن در طول دوران محاصرۀ سارایوو، به چهره‌ای نمادین بدل شد. او از سال ۱۹۹۲تا سال ۱۹۹۶ میلادی در حالی که همیشه خطر مرگ را احساس می‌کرد در ساختمان‌های بمباران شده و مراسم تشییع جنازه کشته‌شدگان جنگ، برای صلح می‌نواخت و ۲۲ دورز هم در رثای ۲۲ قربانی جنگ پیوسته نواخت. این داستان هم درباره ویولن‌سل نوازی است که در ساریوو بعد از کشته شدن ۲۲ نفر از هم وطنانش در صف نانوایی به مدت ۲۲ روز در ان محل برای بزرگ‌داشتشان ویولن‌سل می‌نوازد. البته داستان درباره زندگی چهار شخصیت است که در زمان محاصره سارایوو هرکدام به نوعی درگیر مبارزه برای حفظ جان یا خانواده خود هستند.تک‌تیراندازان زن جوانی به نام تیر که سربازان مشخصی از دشمن را هدف قرار می‌دهد. «کنان» که برای آوردن آب مورد نیاز خانواده‌اش، جانش را به خطر می‌اندازد و «دراگان» که همسر و پسرش را به جایی دور از جنگ فرستاده، در نانوایی کار می‌کند و نان را با سرپناه تاخت می‌زند. وقایع محاصره شهر و تلاش برای بقا و گریز از جنگ از خلال تلاش این شخصیت‌ها برای مقاومت در برابر دشمن روایت می‌شود و درواقع رمان گالووی درباره محاصره شهر و مقاومت است. داستان به شیوه دانای کل روایت می‌شود و زبانی بسیار ساده و صمیمی دارد. «ویولون‌سل نواز سارایوو»، خواننده را سخت به یاد رمان‌های اگزیستانسیالیستی و پارتیزانی دوران جنگ جهانی می‌اندازد؛ اگرچه گالووی به مقتضای زمانه و شکل جنگ و طرز نگاهش به مقاومت و انتخاب، رمان مقاومت دوران خود را خلق کرده است؛ اما همین شباهت به نشان می‌دهد برخلاف نظر آنها که معتقدند دوران نوشتن این گونه رمان‌ها گذشته، رمان «مقاومت» همچنان اهمیت و ضرورت خود را حفظ کرده است و می‌توان رمانی نوشت که در آن شخصیت‌ها همچنان با مساله انتخاب و مقاومت دست به گریبان باشند و این رمان،اثری موفق و به‌روز باشد. از دیگر آثار گالووی می‌توان به «فینی والش (۲۰۰۰)» و «عروج (۲۰۰۳)» اشاره کرد. او اکنون استاد ادبیات دانشگاه‌های بریتیش کلمبیا و سایمن فریزر کانادا است.