کتاب زندگی خوب بود

«زندگی خوب بود» خاطرات رزمنده حسن رحیم‌پور از عملیات والفجر مقدماتی در دوران ۸ سال دفاع مقدس است: سراسیمه بیدار شدم. پتو را کنار زدم و نشستم. حالا صدای شلیک توپ‌خانه ممتد و بلندتر شده بود. بلندگو دعا پخش می‌کرد. همه بیدار شده بودند. شنیدم که می‌گفتند: «حمله شروع شده.» خودشان را جمع و جور می‌کردند. جوانک مؤذن با صداشی بلند همه را به شرکت در زیارت عاشورا دعوت می‌کرد. با عجله مشغول جمع‌کردن پتو شدم که کاکو سر رسید. سر دیگر پتو را گرفت و در حالی که کمک می‌کرد، گفت:‌ «نتوانستی بخوابی؟ مثل اینکه حمله شروع شد. خدا توفیقشان بدهد، ان‌شاءالله پیروز شوند.» فکر می‌کردم امشب حمله باشد. ساعت دوازده و پانزده دقیقه بود. محمود روی تختش نبود. خوابی که دیده بودم، هنوز در ذهنم بود؛ آن کوه و آن همه خون. گفتم: «برویم بانک خون را سر و سامان بدهیم؟» کاکو گفت: «فکر نکنم تا صبح مجروح زیادی داشته باشیم.» از اورژانس خارج شدیم. در افق، منورها آسمان را نورانی کرده بودند. صدای رگبار مسلسل و توپ‌خانه شنیده می‌شد. کاکو پرسید: «تا به حال دیده بودی؟» گفتم: «نه. عجب آتش‌بازی است.»