کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت

کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت نوشته غیداء ماجد، ترجمه کریم اسدی اصل و یک ناداستان در قالب زندگی‌نامه و خاطرات درباره‌ی زندگی و منش شهید سید عباس موسوی، دومین دبیرکل حزب‌الله لبنان از حافظه‌ی شیخ محمدعلی خاتون است. دفتر هنر و ادبیات بیداری و نشر سوره مهر این کتاب را منتشر کرده‌اند. این کتاب با تکیه بر مصاحبه‌های طولانی و صوتی، سیر آشنایی راوی با سید عباس، سال‌های تحصیل در نجف، شکل‌گیری حوزه‌های علمیه در بعلبک و تجربه‌های مبارزاتی و تربیتی او را دنبال کرده است. کتاب حاضر میان روایت‌های شخصی، توصیف‌های عاطفی و تحلیل‌های فکری در رفت‌وآمد است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت اثر غیداء ماجد

کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت (سیدعباس موسوی در حافظه‌ی شیخ محمدعلی خاتون) بر پایه‌ی هفت‌ساعت‌ونیم گفت‌وگوی ضبط‌شده با شیخ محمدعلی خاتون شکل گرفته است؛ یک روحانی لبنانی که سال‌ها شاگرد، همراه و دوست نزدیک شهید سید عباس موسوی بوده است. غیداء ماجد در این کتاب توضیح داده است که چگونه این مصاحبه‌ها، زندگی خودش را به دو دوره‌ی قبل و بعد از شنیدن خاطرات تقسیم کرده و چرا با وجود نواقص زمانی و داده‌ای از تدوین آن‌ها صرف‌نظر نکرده است.

قلبی که دو بار فرو ریخت در چند بخش پی‌درپی، از پیشگفتار دفتر هنر و ادبیات بیداری و دیباچه‌ی سید هاشم صفی‌الدین آغاز می‌شود و سپس در مقدمه‌ی نویسنده، فرایند دشوار نوشتن براساس خاطرات قدیم و مرگ راوی اصلی شرح داده شده است. این اثر درمورد سفر راوی به نجف، نخستین دیدار با سید عباس، شیوه‌ی تدریس و تربیت او، نقش او در انتفاضه‌ی صفر و راه‌پیمایی اربعین، بازگشت اجباری به لبنان و تأسیس حوزه‌های علمیه در بعلبک سخن گفته است.

در بخش‌های بعدی کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت، جزئیات زندگی سید عباس، رابطه‌اش با همسر و فرزندان، نگاهش به آموزش زنان، شیوه‌ی سخت‌گیرانه اما مهربان او در تربیت طلاب، حضورش در میان مردم، نحوه‌ی مواجهه با نیازمندان و حتی حساسیتش نسبت به حیوانات و حشرات روایت شده است. این کتابْ تصویری از یک عالم دینیِ معلم، مبلغ، مبارز و پدر ارائه کرده است.

خلاصه کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت

کتاب از زبان شیخ محمدعلی خاتون، مسیر آشنایی یک طلبه‌ی جوان لبنانی با سید عباس موسوی را دنبال کرده است؛ از روزهای پراضطراب نوجوانی در جنوب لبنان و جذب‌شدن به کتاب‌های سید محمدباقر صدر تا مهاجرت به نجف و دیدار سرنوشت‌ساز با استادی که مسیر زندگی‌اش را تا ابد تغییر داد. کتاب به نقش سید عباس در تدریس متون فلسفی و اقتصادی ممنوعه، مشارکت در انتفاضه‌ی صفر، فشارهای استخبارات عراق و بازگشت ناگزیر به لبنان می‌پردازد.

تمرکز کتاب بر سال‌های بعلبک است؛ تأسیس حوزه‌ی علمیه، آموزش همزمان مردان و زنان، دفاع از حق تحصیل زنان، ساده‌زیستی شدید، حساسیت نسبت به وجوه شرعی، تربیت طلاب سخت‌کوش و تبدیل آن‌ها به مبلغان آگاه. این اثر چهره‌ی عاطفی سید عباس را در خانه و میان مردم و چهره‌ی قاطع او را در کلاس و میدان مبارزه نشان داده است. چگونه از دل این رابطه‌ی استاد و شاگردی هسته‌های مقاومت و بیداری در لبنان شکل گرفت؟ این اثر را بخوانید تا بدانید.

چرا باید کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت را بخوانیم؟

کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت تصویری از سید عباس موسوی ارائه کرده است؛ نه فقط به‌عنوان رهبری سیاسی، بلکه به‌عنوان معلم، پدر، شاگرد و دوست. خواننده‌ی این ناداستان با فضای نجف، شکل‌گیری حوزه‌های بعلبک، تربیت طلاب، نگاه به زن و علم و تجربه‌ی زیسته‌ی مقاومت در لبنان آشنا می‌شود و می‌تواند نسبت میان معنویت، دانش، ساده‌زیستی و مبارزه را در زندگی یک انسان دنبال کند.

خواندن کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران تاریخ معاصر لبنان، جریان مقاومت، زندگی‌نامه‌های شخصیت‌های دینی و سیاسی شیعه، طلاب و دانشجویان علوم دینی و کسانی که به تجربه‌های تربیتی، آموزشی و شکل‌گیری جنبش‌های اسلامی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب قلبی که دو بار فرو ریخت

«بعلبک... آغاز

وقتی به لبنان بازگشتیم، متوجه شدیم که این، آخرین بازگشت ماست و دیگر فرصت بازگشت دوباره به نجف و ادامهٔ تحصیل نخواهیم داشت؛ بنابراین اولین کاری که کردم، این بود که یک خانه در محلهٔ شیخ حبیب در بعلبک، یعنی همان محله‌ای که سید عباس در آن ساکن بود، اجاره کردم و در آنجا مستقر شدیم.

به یاد دارم سید اتاق پذیرایی خانه‌اش را با چیزی شبیه به مبل به قیمت سیصد لیرهٔ لبنان مبله کرده بود. مبل‌ها کیفیت مطلوبی نداشتند؛ با وجود این، چون قدرت مالی خرید بهتر از آن را نداشت، همان‌ها را نگه داشت و از پول‌هایی که به‌عنوان حقوق شرعی به دستش می‌رسید، برای جایگزین‌کردن مبل بهتر استفاده نکرد و گفت: «مردمی هستند که واجب‌تر است این حقوق را به آن‌ها بدهیم و پول را برای چنین کاری استفاده نکنیم.»»