کتاب سینما، کنش اجتماعی

گریم ترنر در این کتاب به سینما تنها به مثابه یک هنر نمی‌نگرد. فیلم‌ها حیاتی ورای نمایش سینمایی یا تلوزیونی‌شان دارند. ستاره‌های ژانرها و فیلم‌های بزرگ بخشی از فرهنگ و هویت ما شده‌اند. حتی لذتی هم سینما که به ما می‌دهد با لذت ادبیات و نقاشی و هنرهای دیگر متفاوت است. سینما یک کنش اجتماعی برای سازندگان و مخاطبانش است و در روایت‌ها و معنای فیم‌ها می‌توان شیوه‌ای را دریافت که فرهنگ ما از آن طریق به خود معنا می‌بخشد. نگاه این کتاب به سینما این گونه است. در بخشی از مقدمه می‌خوانید: تاریخ سینما و مطالعات سینمایی را تاکنون از منظرهای متفاوت به رشته تحریر درآورده‌اند: روایتی از فیلم‌ها، ستاره‌ها و کارگردانان بزرگ؛ داستان دانشی فنی در مسیر پیشرفت مداوم و تصوراتی هرچه واقعی‌تر؛ تاریخ صنعت هالیوود و شرکت‌های چندملیتی تابعه؛ تاریخ فرهنگی تحولات فرهنگ عامه در قرن بیستم که سینما شاخص و بازتاب‌دهنده آنهاست. اما این تحلیل زیباشناختی بود که به شکلی عمده مطالعات سینمایی را تحت سیطره خود گرفت. در این رویکرد، توانایی فیلم برای تبدیل شدن به هنر از خلال بازتولید و سامان‌دهی صدا و تصویر موضوع توجه قرار می‌گیرد. کتاب حاضر از این سنت خارج می‌شود تا سینما را به‌منزله سرگرمی، روایت و رخدادی فرهنگی در مطالعه آورد. هدف این کتاب آن است که سینما را همچون عملی اجتماعی به دانشجویان معرفی کند که تولید و مصرف آن و لذت‌ها و معناهای آن منحصر به مطالعه کردوکار فرهنگ است. امروزه حوزه دانشگاهی مطالعات سینمایی در مدارس عالی، آموزشگاه‌ها و دانشگاه‌های سراسر جهان نهادینه شده است. گرایش نظری و دانشگاهی به سینما همواره وجود داشته اما در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ این گرایش، به‌ویژه در ایالات متحده که دپارتمان‌های سینمایی به‌سرعت رشد کردند، به‌طور چشمگیری گسترش یافت. موفقیت این دپارتمان‌ها را می‌توان نتیجه آن دانست که سینما در دروس هنری یا علوم انسانی جایگاهی را پیدا کرد که زمانی به ادبیات تعلق داشت. دقیقا همان‌گونه که [امروزه] سرفصل‌های دروس هنری تحت سیطره علوم ارتباطات، مطالعات رسانه یا سرفصل‌های مطالعات فرهنگی شاخه‌های مختلف قرار دارند.