کتاب قاموس‌الحلاج (فرهنگ اصطلاحات و تغییرات عرفانی حسین‌بن‌منصور حلاج)

«قاموس الحلاّج» فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی حسین بن منصور حلاّج است که حیدر شجاعی (-۱۳۴۵) آنها را گردآوری نموده‌است. زبان عرفا زبانی نمادین و رمزی است که مملو از معانی باطنی و معنوی و اسرار پوشیده است. زبانی که با سایر زبان‌ها تفاوت بسیاری دارد. البته سخنان و شیوهٔ بیان و طرز گفتار و کردار و نوشتار عرفا بر مبنای جهان بینی توحیدی و نظری رمزگونه و بُعد سمبلیکی دارد. هرچند بسیاری از واژه‌های صوفیّه معانی مجازی دارند؛ و اگر کسی بدون در نظر گرفتن این معانی، آثار عرفا را مطالعه کند، شاید دچار لغزش‌هایی شود. بنابراین شناخت اصطلاحات و واژه‌ها و تعبیرات عرفانی یک امر ضروری است. معظم اولیاء و عرفا نه تنها اندیشه‌های خود را با این سبک بیان کردند بلکه اشاراتی به این واژه‌ها و تعبیرات نیز ارائه دادند. در زیر واژه «آه» در این قاموس آمده‌است: حلاّج گوید: آه که اگر فریاد برآوری هیهات در پژواک «ه» پاسخ دهندت خداوند بدینسان از طریق حلول «هُوَ» را در ما بر می‌انگیزاند:«ضَمرُ التوحید ضمائرهُ لأنّی مضمر بَل ضمیر المُضمر «هاءُهُ» هاءه! ان قُلتَ «واه!» قالوا «أه». همچنین در ذکر صفات پیامبر (ص) گفت: «و هُوَ وراءه فقال آه! = ترسنده و اوّاه بود به لباس حقیقت بیرون آمد، خلیقت را آه زد».