کتاب مرگ اندیشی در آثار عطار نیشابوری

مرگ‌اندیشی موضوعی است که در آثار عطّار بارها به آن اشاره شده است. او در جامعه‌ای که آشوب و بی‌سامانی در آن موج می‌زد، عمر می‌گذراند و از طرفی، به عنوان فردی که از معرفت و شناخت بالایی نسبت به دیگر افراد جامعه برخوردار بود، نمی‌توانست در برابر این حجم از کژی‌ها و بی‌اخلاقی‌ها سکوت کند و دَم بر نیاورد. از این رو، سعی نمود در آثار خود به مقوله‌های بازدارنده‌ای چون مرگ و متعلّقات آن بپردازد. در این پژوهش که در چهار بخش تنظیم شده، رویکردهای مرگ‌اندیشانهٔ عطّار نیشابوری به طور مفصّل و با روش توصیف و تحلیل، بررسی شده است. به این منظور، در بخش نخست، برای آشنایی هرچه بهتر خوانندگان با اندیشه و شخصیّت عطّار، نگاهی گذرا و گزین به زندگی و شیوهٔ سرایندگی شاعر و مهم‌ترین ویژگی‌های شعری او شده است. در بخش دوّم، مقولهٔ حیات و زندگی این‌جهانی مورد نظر قرار گرفته است. در بخش سوّم، دیدگاه عطّار دربارهٔ مرگ و ابعاد گوناگون آن کاویده شده است و در بخش چهارم، موضوع فنا و نیست‌شدن از خودِ انسانی مطرح شده و حیات پس از مرگ مورد توجّه قرار گرفته است، به این معنی که چگونه انسان می‌تواند با فاصله‌گرفتن از صفات جسمانی و رسیدن به مرتبهٔ فنا، حیات راستین را تجربه کند و به زندگیِ حقیقی و حقیقتِ زندگی دست یابد.