کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو)

کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) نوشته آنجی سپکوفسکی با ترجمه سینا طاوسی مسرور داستان گرالت اهل ریویا، ویچر و هیولاکشی جهش‌یافته است که در جهانی آکنده از جادو، جنگ، تعصب و سیاست سرگردان است. این کتاب که انشتارات آذرباد آن را منتشر کرده است مجموعه‌ای از چند داستان به‌هم‌پیوسته است که در آن گرالت میان قراردادهای پولی، وجدان شخصی و سرنوشت‌های پیچیده‌ی دیگران گرفتار می‌شود. فضای اثر ترکیبی از ماجراجویی، خشونت، طنز تلخ و گفت‌وگوهای پرکشمکش است و شخصیت‌ها در مرز میان انسانیت و هیولا بودن حرکت می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو)

کتاب آخرین آرزو مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه فانتزی از آنجی ساپکوفسکی، نویسنده‌ی لهستانی، است که اولین بار به زبان لهستانی در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و بعداً ترجمه انگلیسی آن توسط دانیوشا استوک در سال ۲۰۰۷ عرضه گردید. این کتاب اولین جلد از مجموعه‌ی ویچر (جادوگر) است و خوانندگان را با گرالت از ریویا، شکارچی حرفه‌ای هیولا با موهای سفید و چشمان زرد که به «ویچر» معروف است، آشنا می‌کند. ویچرها انسان‌هایی با جهش ژنتیکی هستند که از کودکی آموزش‌های شدید و آیین‌های کیمیاوی را پشت سر می‌گذارند و قدرت، سرعت، رفلکس و طول عمر فوق‌انسانی و همچنین توانایی اجرای نشانه‌های جادویی ساده به دست می‌آورند. کتاب به صورت مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به هم پیوسته ساختار یافته است که با روایتی در زمان حال قاب‌بندی شده: گرالت در حال بهبودی از جراحات در معبدی، ماجراهای گذشته‌ی خود را به یاد می‌آورد. داستان‌ها بازآفرینی قصه‌های کلاسیک عامیانه هستند؛ مانند «دیو و دلبر»، «سفیدبرفی» و «پری دریایی کوچولو»، اما به نسخه‌هایی تاریک‌تر و از نظر اخلاقی مبهم، پر از خشونت، فساد و انتخاب‌های دشوار تبدیل شده‌اند. گرالت قهرمانی سنتی نیست؛ او بدبین، خسته از جهان و اغلب بی‌طرف است، اما در مواجهه با بی‌عدالتی برای حفظ بی‌تفاوتی خود تلاش می‌کند.

داستان عنوان، «آخرین آرزو»، ینفر از ونگبرگ، جادوگر قدرتمندی با چشمان بنفش را معرفی می‌کند که گرالت به شکلی پیچیده و سرنوشت‌ساز با او درگیر عشق می‌شود. جهانی که ساپکوفسکی می‌سازد، طعم اسلاوی دارد و از فرهنگ عامیانه و اساطیر لهستانی الهام گرفته است، نه از فضای فانتزی معمول اروپای غربی. مجموعه درونمایه‌هایی چون سرنوشت، ماهیت شر، بهای بی‌طرفی و این پرسش را بررسی می‌کند که آیا یک قاتل حرفه‌ای می‌تواند همزمان موجودی اخلاقی باشد. گرالت برخلاف بسیاری از قهرمانان فانتزی که بدون تردید هیولاها را می‌کشند، اغلب کار خود را زیر سؤال می‌برد و اغلب کشف می‌کند که موجوداتی که برای کشتن آن‌ها استخدام شده همیشه هیولای واقعی نیستند؛ انسان‌ها اغلب چنین هستند. آخرین آرزو ساپکوفسکی را به عنوان صدایی برجسته در فانتزی اروپای شرقی تثبیت کرد و الهام‌بخش مستقیم مجموعه‌ی بازی‌های ویدیویی تحسین‌شده ویچر (سی دی پراجکت رد) و اقتباس تلویزیونی نتفلیکس بود.

خلاصه داستان حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب حماسه‌ی ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) نخستین جلد از مجموعه‌ای است که آنجی سپکوفسکی در آن جهان ویچرها را بنا کرده است؛ جنگجویانی جهش‌یافته که در کودکی آموزش دیده‌اند تا در برابر هیولاها، جادو و نفرین‌ها مقاومت کنند. این جلد از چند داستان نسبتاً مستقل تشکیل شده که با فصل‌های میان‌پرانتز مانند «صدای منطق» به هم متصل شده‌اند و به‌تدریج گذشته و حال گرالت اهل ریویا را روشن می‌کنند. در کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) داستان‌هایی مانند «ویچر» و «ذره‌ای حقیقت» دیده می‌شود که در آن‌ها گرالت با استریگا، لشی، خون‌آشام‌ها، جادوگران و کاهنه‌ها روبه‌رو می‌شود و هر بار مجبور است میان کشتن، نجات‌دادن یا کنارکشیدن یکی را انتخاب کند. سپکوفسکی در این کتاب از افسانه‌ها، اسطوره‌ها و قصه‌های آشنا الهام گرفته و آن‌ها را به‌شکل تازه‌ای بازآفرینی کرده است؛ برای نمونه ماجرای استریگا در ویزیم، هم‌زمان هم یک داستان شکار هیولا است و هم روایتی از گناه، سیاست درباری و مسئولیت پادشاه. کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) علاوه‌بر نبردهای فیزیکی، بر گفت‌وگوها و جدل‌های اخلاقی تکیه دارد؛ از گفت‌وگوی گرالت با دژسالار و پادشاه فولتست درباره‌ی استریگا تا بحث‌های او با کاهنه‌ی معبد ملیتل در الندر. در خلال این داستان‌ها، رابطه‌ی گرالت با شخصیت‌هایی مانند ننکه، یولا و اشاره‌هایی به ینفر، لایه‌های عاطفی و ذهنی او را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد پشت ظاهر سرد و حرفه‌ای ویچر، انسانی گرفتار سرنوشت و انتخاب‌های دشوار ایستاده است.

چرا باید کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) را بخوانیم؟

کتاب حماسه‌ی ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) ترکیبی از نبرد با هیولاها، سیاست درباری، طنز تلخ و بحث‌های اخلاقی است. این کتاب نشان می‌دهد شغل ویچر فقط شمشیرزدن نیست، بلکه تصمیم‌گیری در موقعیت‌هایی است که هیچ پاسخ ساده‌ای ندارند. خواننده در خلال ماجراها با جهانی پرجزئیات، جادو و شخصیت‌های خاکستری روبه‌رو می‌شود.

خواندن کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو) به علاقه‌مندان فانتزی تیره، داستان‌های پرهیجان همراه با جادو و هیولا، و کسانی که از روایت‌های اخلاقی پیچیده و شخصیت‌های چندوجهی لذت می‌برند پیشنهاد می‌شود. همچنین به مخاطبانی که به جهان ویچر در قالب‌های دیگر علاقه‌مند شده‌اند.

درباره آنجی سپکوفسکی

آنجی سپکوفسکی نویسنده‌ی فانتزی لهستانی است که در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در ووچ، لهستان به دنیا آمد. او به عنوان اقتصاددان آموزش دید و سال‌ها به عنوان نماینده‌ی ارشد فروش برای یک شرکت تجارت خارجی کار کرد تا اینکه به نویسندگی روی آورد. او نویسنده‌ای خودآموخته است و تحصیلات ادبی رسمی ندارد. ساپکوفسکی نوشتن داستان‌های کوتاه را در اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰ به عنوان یک راه خلاقانه جدا از کار روزمره خود آغاز کرد. اولین داستان کوتاه او، «ویچر» (۱۹۸۶)، در مجله‌ی فانتزی لهستانی Fantastyka منتشر شد و مقام سوم مسابقه‌ی مجله را کسب کرد. داستان به طور غیرمنتظره‌ای محبوب شد و با تشویق تقاضای خوانندگان، ساپکوفسکی به نوشتن داستان‌های بیشتر ویچر ادامه داد که بعدها در مجلدات آخرین آرزو (۱۹۹۳) و شمشیر سرنوشت (۱۹۹۲) جمع‌آوری شدند. او در ابتدا قصد نوشتن یک حماسه‌ی کامل را نداشت، اما موفقیت داستان‌ها او را به نوشتن مجموعه‌ی پنج جلدی ویچر سوق داد: خون الف‌ها (۱۹۹۴)، زمان تحقیر (۱۹۹۵)، غسل تعمید آتش (۱۹۹۶)، برج پرستو (۱۹۹۷) و بانوی دریاچه (۱۹۹۹).

آثار ساپکوفسکی به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه در سراسر جهان فروش داشته است. او دریافت‌کننده‌ی جوایز ادبی متعددی از جمله شش جایزه‌ی معتبر یانوش ای. زایدل، جایزه‌ی پاسپورت پولیتیکا و جایزه‌ی ایگنوتوس اسپانیا است. در سال ۲۰۱۶، جایزه‌ی جهانی فانتزی برای یک عمر دستاورد را در کنوانسیون جهانی فانتزی دریافت کرد. اگرچه اقتباس‌های بازی ویدیویی از آثار او به شهرت جهانی رسیده است، ساپکوفسکی گفته است که بازی ویدیویی انجام نمی‌دهد و آن‌ها را یک رسانه‌ی هنری نمی‌داند. او آشکارا از اقتباس‌ها از جمله سریال نتفلیکس انتقاد کرده است، در حالی که نقش آن‌ها را در افزایش فروش کتاب تصدیق می‌کند. او با همسرش در ووچ، لهستان زندگی می‌کند. رمان‌های او به عنوان عاملی برای رایج کردن فانتزی اسلاوی و آوردن ادبیات لهستان به مخاطبان جهانی شناخته می‌شوند.

بخشی از کتاب حماسه ویچر (کتاب اول، آخرین آرزو)

«بعدها، گفته شد که مرد از شمال آمده بود، از دروازه‌ی طناب‌بافان. پیاده می‌آمد و اسب بارکش خود را با افسار می‌کشید. نزدیک‌های عصر بود و دکه‌های طناب‌بافان، زین‌سازان و دباغان بسته و خیابان‌ها خلوت بود. هوا گرم بود اما مرد کتی مشکی روی شانه‌هایش انداخته بود که نظرها را به خود جلب می‌کرد. او لحظه‌ای جلوی مسافرخانه‌ی ناراکورت پیر ایستاد، به صداها گوش فرا داد. طبق معمول، در این ساعت، مسافرخانه شلوغ بود. مرد غریبه داخل نشد. اسبش را به پایین خیابان هدایت کرد، به سمت مسافرخانه‌ی کوچک‌تری به نام روباه. این مهمانسرا محبوبیت خاصی نداشت و تقریباً خلوت بود. صاحب مسافرخانه سرش را از پشت بشکه‌ای خیارشور بیرون آورد و غریبه را برانداز کرد. تازه‌وارد که هنوز کت بر تنش بود، ساکت و بی‌حرکت جلوی پیشخوان ایستاده بود. - چی بیارم؟ غریبه گفت: «آبجو.» صدایش خوشایند نبود. مسافرخانه‌دار دستش را با پیش‌بند پارچه‌ای پاک کرد و یک لیوان سفالی برایش آورد. غریبه سن زیادی نداشت اما موهایش تقریباً سفید بود. زیر کتش یک جلیقه‌ی کهنه‌ی چرمی پوشیده بود که با بند روی گردن و شانه‌هایش بسته شده بود. وقتی کتش را درآورد افراد دوروبرش متوجه شدند شمشیری حمل می‌کند که البته به‌خودی‌خود موضوع غیرطبیعی‌ای نبود، تقریباً هر مردی در ویزیم یک سلاح همراه خود داشت اما هیچ‌کس شمشیرش را مثل یک کمان یا تیردان به پشتش نمی‌بست. غریبه کنار مشتری‌های دیگر که پشت یک میز بودند ننشست. همان‌جا جلوی پیشخوان ایستاده بود و به مسافرخانه‌دار خیره شده بود. هرازگاهی محتویات لیوانش را مَزه‌مَزه می‌کرد. - برای شب یه اتاق می‌خوام.»