کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو)

کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) نوشته آنجی سپکوفسکی ادامه‌ی ماجراهای دنیای تاریک و پرهیولای ویچرها و سرنوشت شگفت‌انگیز سیری است. انتشارات آذرباد این کتاب را منتشر کرده است و بهناز حسینی و سینا طاوسی مسرور ترجمه‌ی فارسی این کتاب را برعهده داشته‌اند. این جلد، پس از اوج‌گرفتن جنگ‌ها و توطئه‌ها، سیری را در نقطه‌ای تازه قرار می‌دهد؛ جایی میان تعقیب بی‌امان شکارچیان، پیشگویی‌های الفی و پرسش‌های سنگین درباره‌ی سرنوشت، اختیار و اخلاق. برج پرستو پلی است میان گذشته‌ی خونین و آینده‌ای نامعلوم که در آن، رؤیاها، کابوس‌ها و جادو به‌هم گره می‌خورند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو)

کتاب برج پرستو چهارمین رمان بلند در مجموعه‌ی ویچر (جادوگر) از آنجی ساپکوفسکی است که نخستین بار به زبان لهستانی در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و بعداً ترجمه‌ی انگلیسی آن توسط دیوید فرنچ در سال ۲۰۱۶ عرضه گردید. این کتاب به طور قابل توجهی از ساختار آثار قبلی فاصله می‌گیرد و روایتی تکه‌تکه و غیرخطی را معرفی می‌کند. داستان از طریق چندین دیدگاه درهم‌تنیده روایت می‌شود: گرالت از ریویا به جست‌وجوی ناامیدانه‌ی خود برای تحت‌حمایت گمشده‌اش، سیریلا سینترا (سیری)، ادامه می‌دهد؛ ینفر از ونگبرگ، جادوگر، اسیر و تحت بازجویی دشمنانش قرار دارد؛ و مجموعه‌ای از خبرچینان مرموز، از جمله گوشه‌نشینی و کشیش دهکده‌ای، داستان‌های تکه‌تکه‌ای درباره‌ی دختری عجیب با موهای خاکستری و توانایی‌های فوق‌العاده که در مکان‌های مختلف دیده شده است بازگو می‌کنند. مهم‌تر از همه، رمان طرحی قاب‌بندی شده را معرفی می‌کند که در آن خود سیری داستانش را برای گروهی از شنوندگان غیرمنتظره تعریف می‌کند و آنچه پس از جدا شدن از محافظانش برای او اتفاق افتاده است را فاش می‌نماید. روایت او شکاف میان پایان زمان خواری و جدول زمانی حال را پر می‌کند.

درون‌مایه‌های اصلی کتاب حماسه‌ی ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) شامل از دست دادن معصومیت، زخم‌های روانی ناشی از خشونت طولانی‌مدت و این پرسش است که آیا قربانی ترومای شدید می‌تواند هرگز انسانیت خود را به طور کامل بازپس گیرد. رمان همچنین انجمن جادوگران را معرفی می‌کند، یک سازمان سیاسی مخفی متشکل از زنان جادوگر قدرتمند که برنامه‌های خود را برای سیری و آینده‌ی پادشاهی‌های شمالی دارند. چندین شخصیت منفی اصلی، از جمله مزدور لئو بونهارت و جادوگر ویلگفورتس، محوری‌تر می‌شوند. برج پرستو اغلب تاریک‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین کتاب این مجموعه در نظر گرفته می‌شود، اما همچنین یکی از جاه‌طلبانه‌ترین آثار از نظر ساختاری است.

خلاصه داستان حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب حماسه‌ی ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) در ادامه‌ی خط اصلی مجموعه، تمرکز را از گرالت به‌سوی سیری می‌برد؛ دختری که زمانی «بچه‌ی شگفت» و وارث پیشگویی‌ها بود و حالا با صورتی زخمی، گذشته‌ای سوخته و هویتی تکه‌تکه، در مرداب‌های پرپلوت به هوش می‌آید. آنجی سپکوفسکی در این کتاب، ماجرا را از دل یک اعتدال پاییزی شوم آغاز کرده است؛ شبی که طوفان، شکارچیان وحشی، ماه خونین و ناپدیدشدن‌های مرموز، نشانه‌ی تغییری عمیق در جهان‌اند. کتاب ساختاری چندبخشی دارد؛ از پیش‌گفتار مترجمان تا فصل‌هایی که میان معبد ملیتله، مرداب‌های ابینگ، دربار نیلفگارد و راهزنان جوانی به نام «موش‌ها» در رفت‌وآمد است. فصل اول با توصیف «چرخ الفی» و هشت نقطه‌ی جادویی سال، زمینه‌ی کیهانی و جادویی داستان را می‌چیند و نشان می‌دهد چگونه یک شب اعتدال می‌تواند سرنوشت امپراتور، شاهان شمال، ساحره‌ها و حتی یک گوشه‌نشین پیر را به رؤیایی واحد گره بزند. سپکوفسکی از خلال گفت‌وگوهای طولانی و پرطعنه‌ی سیری و ویسوگوتا، به اخلاق، جنگ‌های امپراتوری، خیانت روشنفکران و بی‌اعتباری ایده‌آل‌ها می‌پردازد. در کنار این خط، روایت‌هایی از دارودسته‌ی «موش‌ها»، کمین در ایستگاه چاپاری، خال‌کوبی رز قرمز و مصرف مواد، چهره‌ای خشن و بی‌پروا از جوانانی نشان می‌دهد که میان قهرمان‌بودن و تبهکاربودن سرگردان‌اند. این رفت‌وآمد میان فلسفه، خشونت، جادو و سیاست، برج پرستو را به یکی از تیره‌ترین و درعین‌حال صریح‌ترین جلدهای مجموعه تبدیل کرده است.

چرا باید کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) را بخوانیم؟

حماسه‌ی ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) لایه‌ی عمیق‌تری از جهان ویچر را نشان می‌دهد؛ جایی که جادو، سیاست و اسطوره با روان زخمی یک دختر گره می‌خورند. این کتاب هم‌زمان تعقیب‌وگریزی خشن، اعتراف‌نامه‌ای تلخ و گفت‌وگویی طولانی درباره‌ی اخلاق و سرنوشت است و تصویر سیری را از «بچه‌ی شگفت» به شخصیتی پیچیده و خاکستری تبدیل کرده است.

خواندن کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن حماسه‌ی ویچر (کتاب ششم، برج پرستو) به دوست‌داران فانتزی تیره، طرفداران مجموعه‌ی ویچر، علاقه‌مندان به شخصیت‌پردازی پیچیده و کسانی پیشنهاد می‌شود که در داستان‌های حماسی، به‌دنبال بحث‌های اخلاقی، فلسفی و روایت‌هایی درباره‌ی زخم، بلوغ و فروپاشی ایده‌آل‌ها هستند.

درباره آنجی سپکوفسکی

آنجی ساپکوفسکی نویسنده‌ی فانتزی لهستانی است که در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در ووچ، لهستان به دنیا آمد. او به عنوان اقتصاددان آموزش دید و سال‌ها به عنوان نماینده‌ی ارشد فروش برای یک شرکت تجارت خارجی کار کرد تا اینکه به نویسندگی روی آورد. او نویسنده‌ای خودآموخته است و تحصیلات ادبی رسمی ندارد. ساپکوفسکی نوشتن داستان‌های کوتاه را در اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰ به عنوان یک راه خلاقانه جدا از کار روزمره خود آغاز کرد. اولین داستان کوتاه او، «ویچر» (۱۹۸۶)، در مجله‌ی فانتزی لهستانی Fantastyka منتشر شد و مقام سوم مسابقه‌ی مجله را کسب کرد. داستان به طور غیرمنتظره‌ای محبوب شد و با تشویق تقاضای خوانندگان، ساپکوفسکی به نوشتن داستان‌های بیشتر ویچر ادامه داد که بعدها در مجلدات آخرین آرزو (۱۹۹۳) و شمشیر سرنوشت (۱۹۹۲) جمع‌آوری شدند. او در ابتدا قصد نوشتن یک حماسه‌ی کامل را نداشت، اما موفقیت داستان‌ها او را به نوشتن مجموعه‌ی پنج جلدی ویچر سوق داد: خون الف‌ها (۱۹۹۴)، زمان تحقیر (۱۹۹۵)، غسل تعمید آتش (۱۹۹۶)، برج پرستو (۱۹۹۷) و بانوی دریاچه (۱۹۹۹).

آثار ساپکوفسکی به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده و میلیون‌ها نسخه در سراسر جهان فروش داشته است. او دریافت‌کننده‌ی جوایز ادبی متعددی از جمله شش جایزه‌ی معتبر یانوش ای. زایدل، جایزه‌ی پاسپورت پولیتیکا و جایزه‌ی ایگنوتوس اسپانیا است. در سال ۲۰۱۶، جایزه‌ی جهانی فانتزی برای یک عمر دستاورد را در کنوانسیون جهانی فانتزی دریافت کرد. اگرچه اقتباس‌های بازی ویدیویی از آثار او به شهرت جهانی رسیده است، ساپکوفسکی گفته است که بازی ویدیویی انجام نمی‌دهد و آن‌ها را یک رسانه‌ی هنری نمی‌داند. او آشکارا از اقتباس‌ها از جمله سریال نتفلیکس انتقاد کرده است، در حالی که نقش آن‌ها را در افزایش فروش کتاب تصدیق می‌کند. او با همسرش در ووچ، لهستان زندگی می‌کند. رمان‌های او به عنوان عاملی برای رایج کردن فانتزی اسلاوی و آوردن ادبیات لهستان به مخاطبان جهانی شناخته می‌شوند.

بخشی از کتاب حماسه ویچر (کتاب ششم، برج پرستو)

«- تو نمی‌دونی من کی هستم. حتی نمی‌تونی تصور کنی من کی هستم. سیری آن جملهٔ پیش‌پاافتاده را چندین بار تکرار کرد و با این کار او را کمی آزار داد. البته که او رنجیدگی‌اش را نشان نداد... او احساساتش را جلوی چنین دخترکی ابراز نمی‌کرد. نه، او نمی‌توانست چنین اجازه‌ای بدهد، همین‌طور نمی‌توانست کنجکاوی‌ای که تحلیلش می‌برد را هم نشان دهد. در حقیقت، کنجکاوی بی‌پایه؛ زیرا او می‌توانست بدون هیچ زحمتی حدس بزند آن دختر که بود. دارودسته‌های جوانان در روزهای جوانی ویسوگوتا هم کم نبودند. گذشت سال‌ها هم نمی‌توانست قدرت جاذبه‌ای را از بین ببرد که دارودسته‌ها با آن بچه‌های تشنهٔ ماجراجویی و هیجان را به‌سوی خود می‌کشیدند. اغلب به‌سوی مرگ‌شان. بچه‌هایی که جای زخم روی صورت‌شان بود می‌توانستند روی شانس‌شان حساب کنند؛ شکنجه، چوبهٔ دار، قلاب یا چوبهٔ زنده‌سوزی در انتظار کم‌شانس‌ترها بود. از زمان روزهای جوانی ویسوگوتا فقط یک‌چیز تغییر کرده بود؛ آزادی‌های رو به رشد. نه‌تنها پسرهای نوجوان، بلکه دختران بی‌پروا که یک اسب، یک شمشیر و ماجراجویی را به توربافی، چرخ ریسندگی و انتظار برای واسطه‌های ازدواج ترجیح می‌دادند. ویسوگوتا همهٔ این‌ها را مستقیم نگفت. او این‌ها را دور سرگرداند و غیرمستقیم؛ اما به‌نحوی‌که دختر متوجه شود که او می‌داند، بیان کرد. تا او را آگاه کند که اگر کسی در کلبه یک معما بود، آن فرد مطمئناً او نبود؛ یک تبهکار جوان عضو گروه تبهکاران هم‌سن خودش که به‌طرز معجزه‌آسایی از یک تعقیب فرار کرده بود. یک دختر نوجوان از شکل افتاده که سعی می‌کرد خودش را در هاله‌ای از ابهام بپیچد... - تو نمی‌دونی من کی هستم؛ اما نگران نباش. من به‌زودی اینجا رو ترک می‌کنم. تو رو توی خطر نمی‌اندازم. ویسوگوتا به‌اندازه کافی تحمل کرده بود. او با لحنی خشک گفت: «من درخطر نیستم، چراکه چه خطری ممکنه وجود داشته باشه؟ حتی اگر یه گروه جست‌وجوگر دیگه هم به اینجا بیاد... که شک دارم، چه اتفاق بدی ممکنه برای من بیفته؟ کمک کردن به مجرمان فراری قابل مجازاته؛ اما نه برای یک گوشه‌نشین؛ چون یه گوشه‌نشین از مسائل دنیا بی‌خبره. پناه دادن به هرکسی که به خلوتگاه من می‌آد حق ویژهٔ منه. تو درست گفتی. من نمی‌دونم تو کی هستی. چطور ممکنه که من، یه گوشه‌نشین، بدونم تو کی هستی، چه شرارتی کردی و چرا قانون در تعقیبته؟ و کدوم قانون؟ چون من حتی نمی‌دونم چه قانونی به این ناحیه حکم می‌کنه، یا تحت حاکمیت چه قانونی یا در قلمرو چه کسی زندگی می‌کنم؛ و این برام اهمیتی هم نداره. من یه گوشه‌نشینم.»»}