کتاب کوزه هزاردرنا

کتاب کوزه هزاردرنا (A Single Shard) نوشته لیندا سو پارک و ترجمه نسرین علی محمدی داستان پسربچه‌ای یتیم به نام گوش‌درخت را روایت کرده است که در قرن دوازدهم در روستای سفالگران چالپو در کره زندگی می‌کند. نشر پرتقال این رمان را برای نوجوانان منتشر کرده است. گوش‌درخت همراه با پیرمردی لنگ به نام درنا زیر پلی نزدیک روستا زندگی می‌کند و روزهایش با گشتن میان زباله‌ها، خوشه‌چینی در شالیزار و پیداکردن لقمه‌ای برای زنده‌ماندن می‌گذرد. جهان او محدود به پل، رودخانه و کپه‌های زباله است تا روزی که با تماشای کار استاد سفالگر روستا، مین، جادوی سفالگری را کشف می‌کند و رؤیای ساختن گلدانی آلویی‌شکل در ذهنش ریشه می‌دواند. این رمان تاریخی زندگی روزمره‌ی مردم یک روستای ساحلی، هنر سفالگری سلادون، رابطه‌ی شاگرد و استاد و دوستی عمیق میان یک پیرمرد و پسربچه‌ای بی‌کس را کنار هم نشان داده است. رمان از دل جزئیات ساده‌ای مثل جمع‌کردن هیزم، خشک‌کردن گل رس، خوشه‌چینی برنج و تقسیم‌کردن کاسه‌ای برنج میان دو نفر، تصویری روشن از فقر، شرافت، پشتکار و رؤیاساختن در سخت‌ترین شرایط ارائه کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کوزه هزاردرنا اثر لیندا سو پارک

کتاب کوزه هزاردرنا رمانی برای نوجوانان است که لیندا سو پارک آن را در بستری تاریخی و در روستای خیالی چالپو، روستای سفالگران کره، روایت کرده است. محور اصلی رمان گوش‌درخت (Tree-ear) است؛ پسرک یتیمی که همراه با پیرمردی به نام درنا زیر پلی نزدیک روستا زندگی و با گرسنگی، سرما و نگاه تحقیرآمیز دیگران دست‌وپنجه نرم می‌کند. او هر صبح زود به‌سمت کپه‌های زباله‌ی روستا می‌دود تا ته‌مانده‌ی غذا پیدا کند. او با دقت به حرف‌ها و نشانه‌های زندگی مردم گوش می‌دهد تا بفهمد کجا ممکن است لقمه‌ای بیشتر پیدا شود. گوش‌به‌زنگ بودن او بعدها در کارگاه سفالگری هم به کمکش می‌آید.

نوجوانان با مطالعه‌ی این رمان با رابطه‌ی صمیمی و پر از شوخی و بحث‌های اخلاقی گوش‌درخت و درنا همراه می‌شوند. کتاب کوزه هزاردرنا جهان کوچک زیر پل را به کارگاه استاد مین و سپس به کوره‌ی مشترک روستا، شالیزارها، ساحل دریا و گودال‌های گل رس کنار رودخانه گسترش داده است. اثر در چندین فصل نسبتاً بلند پیش رفته و هر فصل بخشی از مسیر رشد گوش‌درخت را نشان داده است. در خلال فصل‌ها شخصیت‌هایی مثل کانگ (سفالگر رقیب مین)، همسر مهربان مین، راهبان معبد و کشاورزان روستا وارد رمان شده‌اند و هرکدام گوشه‌ای از زندگی اجتماعی و اقتصادی را نشان داده‌اند.

کتاب کوزه هزاردرنا به قلم لیندا سو پارک که جوایز گوناگونی را دریافت کرده، با تمرکز بر مسیر شاگردی، آزمون‌وخطا، تحمل درد و خستگی و درعین‌حال حفظ رؤیا، تصویری از بزرگ‌شدن در دل کار سخت و فقر را ارائه کرده است.

خلاصه داستان کوزه هزاردرنا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان در روستای چالپو و زیر یک پل آغاز می‌شود؛ جایی که پسرکی به نام گوش‌درخت (Tree-ear) همراه با پیرمردی به نام درنا زندگی می‌کند. گوش‌درخت با وجود فقر، صداقت خود را حفظ می‌کند. او پس از آشناشدن با سفالگر روستا، مین، شیفته‌ی هنر سفالگری می‌شود. گوش‌درخت پس از شکستن اتفاقی یکی از آثار مین مجبور می‌شود برای جبران خسارت کار کند، اما این کار به شاگردی دائمی تبدیل می‌شود. او در سختی‌های جمع‌آوری هیزم و گل رس، مهارت‌های سفالگری را می‌آموزد و با دنیای سفالگران آشنا می‌شود. در تمام مسیر، رؤیای ساخت گلدان آلویی‌شکل، انگیزه‌ی اصلی گوش‌درخت برای رشد و پیشرفت باقی می‌ماند.

چرا باید کتاب کوزه هزاردرنا را بخوانیم؟

رمان کوزه هزاردرنا داستان رشد گوش‌درخت (پسربچه‌ای یتیم) است که با کار سخت، شرافت و یادگیری سفالگری می‌آموزد که میان راه‌های آسان و نادرست یا سخت و درست انتخاب کند. کتاب حاضر با نمایش جزئیات هنر سفالگری، رابطه‌ی عاطفی پسرک با درنا و فضای تاریخی کشور کره، مفاهیمی چون صبر، عزت‌نفس مسئولیت‌پذیری و امید را برجسته کرده است.

خواندن کتاب کوزه هزاردرنا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این رمان از آمریکای قرن ۲۰ میلادی به نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که به موضوعاتی مانند شاگردی و یادگرفتن یک هنر علاقه‌مند هستند. همچنین رمان حاضر به کسانی پیشنهاد می‌شود که دوست دارند از خلال یک اثر داستانی با دنیای سفالگری، زندگی روستایی و فضای فرهنگی کره‌ی قدیم آشنا شوند. همچنین این کتاب برای خوانندگانی که دغدغه‌ی موضوعاتی مثل فقر، شرافت، کار، دوستی و رؤیاپردازی در شرایط سخت را دارند، مناسب است.

درباره لیندا سو پارک

لیندا سو پارک (Linda Sue Park) نویسنده‌ای کره‌ای‌ـ‌آمریکایی است که در ۲۵ مارس ۱۹۶۰ در ایالت ایلینوی به دنیا آمد و در خانواده‌ای از مهاجران کره‌ای بزرگ شد. از چهارسالگی نوشتن شعر و داستان را آغاز کرد و در نه‌سالگی نخستین شعرش را در یک مجله‌ی کودکان منتشر کرد. این نویسنده در دانشگاه استنفورد در رشته‌ی زبان انگلیسی تحصیل کرد و سپس در حوزه‌هایی مانند روابط عمومی، روزنامه‌نگاری غذا و آموزش زبان انگلیسی فعالیت داشت. او نخستین رمان خود با عنوان Seesaw Girl را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد و با دریافت مدال نیوبری ۲۰۰۲ برای رمان کوزه هزاردرنا (A Single Shard) به شهرت رسید.

بیشتر آثار لیندا سو پارک برای نوجوانان نوشته شده و بر تاریخ و فرهنگ کره تمرکز داشته است. از دیگر آثار شناخته‌شده‌ی او می‌توان به A Long Walk to Water اشاره کرد. همچنین لیندا سو پارک بنیان‌گذار Allida Books و عضو هیئت مشورتی We Need Diverse Books بوده است.

جوایز و افتخارات کتاب کوزه هزاردرنا یا نویسنده

کتاب کوزه هزاردرنا (A Single Shard) موفق به کسب جوایز و افتخارات متعددی شده است که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به دریافت مدال نیوبری در سال ۲۰۰۲، برگزیده‌شدن به‌عنوان بهترین کتاب برای نوجوانان و کتاب برجسته برای کودکان از سوی انجمن کتابخانه‌های آمریکا (ALA) در سال ۲۰۰۲، کسب عنوان افتخاری بخش نویسندگی جایزه‌ی ادبی آسیایی/ اقیانوسیه‌ی آمریکا در سال ۲۰۰۳ و برنده‌شدن جایزه‌ی انتخاب خوانندگان جوان سیکویا (Sequoyah) در سال ۲۰۰۴ اشاره کرد؛ همچنین این رمان عناوینی چون کتاب منتخب سردبیران بوک‌لیست (Booklist) در سال ۲۰۰۱، کتاب سال به انتخاب اسکول لایبرری ژورنال (SLJ) در سال ۲۰۰۱ و برنده‌ی جایزه‌ی انتخاب خوانندگان جوان (مقطع متوسطه) در سال ۲۰۰۴ را داراست.

از دیگر جوایز و افتخارات لیندا سو پارک در بخش‌های مختلف می‌توان به دریافت جایزه‌ی ادبی لایتس از کتابخانه‌ی عمومی بوستون (Boston Public Library Literary Lights Award)، دریافت جایزه‌ی نویسنده‌ی ایالتی امپایر (The Empire State Author Award)، انتخاب‌شدن به‌عنوان نامزد ایالات متحده برای جایزه‌ی هانس کریستین اندرسن در سال ۲۰۲۲، دریافت جایزه‌ی نیکرباکر از انجمن کتابخانه‌های نیویورک، قرارگرفتن در فهرست نهایی جایزه‌ی ادبی نئوشتات NSK برای ادبیات کودک در سال ۲۰۲۱ و همچنین کسب جایزه‌ی هنرمند ادبی سال ۲۰۰۲ از سوی شورای هنر راچستر نیویورک اشاره کرد.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب کوزه هزاردرنا

- روزنامه‌ی نیویورک تایمز از کتاب کوزه هزاردرنا تمجید کرده و آن را اثری دانسته که به‌طور ماهرانه‌ای پرداخت شده و به‌طرز شگفت‌انگیزی تأثیرگذار است.

- پابلیشرز ویکلی: لیندا سو پارک با نوشتن این رمان ادای احترامی تأثیرگذار به پایداری و خلاقیت کرده است. خوانندگان این اثر شخصیت‌ها و فداکاری‌هایشان را به این زودی‌ها فراموش نخواهند کرد.

- کرکوس ریویوز: دسیسه‌ها، خطرات و تمرکز قوی بر انجام کار درست، داستانی ساده را به رمانی گیرا تبدیل کرده است. کتاب حاضر زمان و مکانی بسیار دور را تداعی می‌کند، اما با سادگی و ملموس‌بودنش، جواهری فارغ از زمان است.

اقتباس‌ها از کتاب کوزه هزاردرنا

- رابرت شنکان (Robert Schenkkan)، نمایشنامه‌نویس برنده‌ی جایزه‌ی تونی و جایزه‌ی پولیتزر، اقتباسی الهام‌بخش از رمان حاضر را به روی صحنه برده است. سیما سوکو (Seema Sueko) کارگردانیِ این رویداد تئاتریِ جادویی را بر عهده داشت.

- رمان کوزه هزاردرنا به‌دلیل محبوبیت بسیاری که به‌عنوان یک متن درسی در مدارس داشته، بارها در قالب فیلم‌های کوتاه، کم‌هزینه و طنزآمیز برای جشنواره‌ی فیلم «نیوبریِ ۹۰ثانیه‌ای» اقتباس شده است. از میان این آثار کوتاه دانش‌آموزی، یک نسخه که به سبک شعر سنتی کره‌ای (سیجو - Sijo) نگاشته شده و نسخه‌ای دیگر که در آن با لحنی بازیگوشانه، «مینِ سفالگر» در قامت یک نانوا بازآفرینی شده است، از نمونه‌های برجسته به شمار می‌روند.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب کوزه هزاردرنا منتشر شده است؟

کتاب حاضر با عنوان سفال شکسته و با ت‍رج‍م‍ه‌‌‌‌ی ح‍س‍ی‍ن‌ اب‍راه‍ی‍م‍ی‌ (ال‍ون‍د) در سال ۱۴۰۲ توسط انتشارات قدیانی روانه‌ی بازار کتاب ایران شده است.‬

بخشی از کتاب کوزه هزاردرنا

«نفهمید روزهای بعد چطور گذشتند. گوش‌درخت رفت و رفت. خورشید بالای سرش می‌تابید؛ به راهش ادامه می‌داد. باران می‌آمد؛ به راهش ادامه می‌داد. از طلوع خورشید تا غروب، با کدویش از جویبارهای توی راه آب می‌نوشید و بدون توقف می‌رفت. اگر در نزدیکی روستایی به تاریکی می‌خورد، بیرون خانه‌ای می‌خوابید و هر خوراکی به او می‌دادند، قبول می‌کرد. اگر هم نزدیک روستایی نبود و به تاریکی می‌خورد، توی گودالی کنار جاده یا زیر درختی در جنگل می‌خوابید. شاید هر دو روز یک بار غذا می‌خورد. بااینکه هیچ میلی به غذا نداشت، می‌دانست اگر غذا نخورد، نمی‌تواند سفرش را به پایان برساند.

فقط یک بار توقف کرد. رشته‌کوهی کم‌ارتفاع دره‌ای ساخته بود که رودخانه‌ای زیبا از آن می‌گذشت. گوش‌درخت پس از عبور از دره، بر قله‌ای دوردست ایستاد و به پشت سرش نگاه کرد. می‌دانست منظرهٔ دره باید از آنچه به نظرش می‌رسید هم زیباتر باشد. اما خستگی چنان بر ذهن و حواسش غلبه کرده بود که انگار دره را در مِهی غلیظ و تیره‌وتار می‌دید. با خودش فکر کرد شاید در راه برگشت، زیبایی آنجا را بیشتر ببیند. گوش‌درخت سه روز بعد از آنکه دره را به‌سمت شمال پشت سر گذاشت، به سانگدو رسید.»