کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور)

چاپ سوم کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور) نوشته مجموعه نویسندگان و ترجمه پیمان متین در سال ۱۴۰۳ توسط نشر امیرکبیر منتشر شده است. این کتاب بخشی از مجموعه مقالات دانشنامه‌ی ایرانیکا به شمار می‌آید که به‌صورت مصور به بررسی فرازونشیب‌های روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میان ایران و آلمان از قرن‌های گذشته تا دوران معاصر پرداخته است. این کتاب شامل مقالاتی پژوهش‌محور است و می‌خواهد با بهره‌گیری از منابع معتبر و اسناد تاریخی، تصویری جامع و دقیق از تعاملات دو کشور ارائه دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور)

کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور) نوشته‌ی مجموعه نویسندگان و ترجمه‌ی پیمان متین باتکیه‌بر مقالات دانشنامه‌ی ایرانیکا به بررسی سیر تاریخی مناسبات ایران و آلمان پرداخته است. مطالب این کتاب با رویکردی تحلیلی و از نخستین تماس‌ها و مکاتبات رسمی میان دربار صفویه و امپراتوری روم مقدس آغاز شده و تا تحولات سیاسی و اقتصادی قرن بیستم و اواخر سده‌ی ۲۱ میلادی را در بر گرفته است. هر فصل از این اثر به یک دوره‌ی تاریخی یا جنبه‌ای خاص از روابط دو کشور اختصاص یافته و با ذکر جزئیات، اسناد و نقل‌قول‌های تاریخی، روند شکل‌گیری و تغییرات این مناسبات را شرح داده است. این کتاب علاوه‌بر روابط سیاسی به ابعاد اقتصادی، فرهنگی و تأثیرات متقابل اجتماعی نیز توجه کرده است. اثر حاضر با ارائه‌ی تصاویر و اسناد، روایت خود را مستندتر و ملموس‌تر ساخته و در بخش‌هایی به نقش شخصیت‌های کلیدی، پیمان‌ها، بحران‌ها و همکاری‌های علمی و صنعتی نیز پرداخته است. این کتاب نه‌تنها برای پژوهشگران تاریخ و روابط بین‌الملل، بلکه برای علاقه‌مندان به شناخت لایه‌های کمتردیده‌شده‌ی تعاملات ایران با قدرت‌های اروپایی، منبعی سودمند به شمار می‌آید.

عنوان مقالات حاضر و نام نویسندگان آن‌ها به‌ترتیب عبارت است از «روابط سیاسی ایران و آلمان» (نوشتهٔ الیور بست)، «اکتشافات و حفاریّات باستان‌شناسی» (نوشتهٔ دیرتیش هوف)، «مطالعات فرهنگ ایرانی در کشورهای آلمانی‌زبان» (نوشتهٔ رودیگر اشمیت)، «مطالعات دربارهٔ ایران به زبان آلمانی (دوران اسلامی)» (نوشتهٔ برت ج. فراگنر)، «سیاحان و کاوشگران آلمانی در ایران» (نوشتهٔ الیور بست)، «مجموعه‌های هنری ایران و مطالعات آن در آلمان» (نوشتهٔ ینس کروگر)، «نفوذ فرهنگی آلمان در ایران» (نوشتهٔ کریستل کاتانزارو)، «آلمانی‌ها در ایران» (نوشتهٔ الیور بست) و «جامعهٔ ایرانی در آلمان» (نوشتهٔ اصغر شیرازی). عنوان اصلی کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور) در زبان مبدأ عبارت است از The history of relations between Iran and Germany. این ک‍ت‍اب‌ برگردان ب‍خ‍ش‍ی‌ از م‍ق‍الات‌ دای‍ره‌‌ال‍م‍ع‍ارف‌ ای‍ران‍ی‍ک‍ا به پارسی اس‍ت‌.

خلاصه کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور)

کتاب در آغاز به نخستین تماس‌ها و مکاتبات ایران صفوی و امپراتوری روم مقدس اشاره و نقش ایران به‌عنوان متحدی بالقوه در برابر عثمانی‌ها را برجسته کرده است. سپس روند شکل‌گیری روابط رسمی، اعزام هیئت‌ها و انعقاد پیمان‌های بازرگانی و سیاسی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بررسی شده است. کتاب به‌ویژه به تأثیر تحولات جهانی مانند جنگ‌های جهانی، انقلاب‌ها و تغییرات ساختاری در هر دو کشور توجه کرده و نشان داده است که چگونه این رویدادها بر مناسبات دوجانبه اثر گذاشته‌اند. نقش آلمان به‌عنوان نیروی سوم در سیاست خارجی ایران، همکاری‌های اقتصادی و صنعتی و تلاش برای ایجاد توازن میان قدرت‌های بزرگ منطقه‌ای و جهانی مورد بحث قرار گرفته است. کتاب همچنین به فرازونشیب‌های روابط در دوران رضاشاه و محمدرضاشاه، تأثیر بحران‌های سیاسی و نقش آلمان در توسعه‌ی زیرساخت‌های ایران می‌پردازد. در ادامه تحولات پس از جنگ جهانی دوم، تقسیم آلمان به دو بخش شرقی و غربی و تأثیر این تقسیم بر روابط با ایران بررسی شده است. کتاب با تحلیل روابط ایران با هر دو آلمان تا پایان قرن بیستم، به نقش این مناسبات در تحولات اقتصادی، فرهنگی و بحران‌های سیاسی منطقه‌ای اشاره می‌کند. کتاب تصویری چندلایه و مستند از تعاملات تاریخی، سیاسی و اقتصادی ایران و آلمان ارائه داده است.

چرا باید کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور) را بخوانیم؟

کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور) با اتکا به منابع معتبر و اسناد تاریخی، تصویری دقیق و چندجانبه از روابط ایران و آلمان ارائه کرده است. خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند با روند شکل‌گیری مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی دو کشور آشنا شود و درک بهتری از تأثیر تحولات جهانی بر سیاست خارجی ایران به دست آورد. همچنین این کتاب با پرداختن به نقش شخصیت‌ها، پیمان‌ها و بحران‌ها نشان داده است که روابط بین‌الملل تا چه اندازه پیچیده و متأثر از شرایط داخلی و خارجی کشورهاست. اثر حاضر برای کسانی که به‌دنبال شناخت عمیق‌تر تاریخ دیپلماسی ایران و تعاملاتش با اروپا هستند، اطلاعاتی مستند فراهم آورده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به پژوهشگران تاریخ، دانشجویان روابط بین‌الملل، علاقه‌مندان به مطالعات ایران‌شناسی و کسانی که به بررسی تعاملات ایران با قدرت‌های اروپایی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین اثر حاضر برای افرادی که به‌دنبال تحلیل‌های مستند درباره‌ی سیاست خارجی ایران و تأثیر تحولات جهانی بر مناسبات دوجانبه هستند، مناسب است.

درباره پیمان متین

پیمان متین، زاده‌ی فروردین ۱۳۴۶ در تهران، پژوهشگر، نویسنده و پزشکی ایرانی است. ریشه‌ی خانوادگی او از سوی پدر به کوردهای سنندج و از سوی مادر به گیلک‌های لنگرود می‌رسد. دوره‌ی دبستان را در مشهد گذراند و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان البرز تهران به پایان رساند. در سال ۱۳۶۵ دیپلم علوم تجربی گرفت و سپس وارد رشته‌ی پزشکی شد و در سال ۱۳۷۲ از دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز دانش‌آموخته شد. گرایش جدی او به حوزه‌های علوم انسانی و اجتماعی، به‌ویژه علوم سیاسی، تاریخ و زبان‌شناسی، مسیر مطالعاتش را شکل داد؛ به‌گونه‌ای که در دهه‌ی ۱۳۷۰ فعالیت‌های پژوهشی خود را بر فرهنگ‌نگاری متمرکز کرد و در دهه‌ی ۱۳۸۰ به دانشنامه‌نگاری پرداخت. انتشار شش فرهنگ تخصصی زبان انگلیسی و مدیریت طرح‌های گسترده در زمینه‌ی تاریخ و فرهنگ ایران، ازجمله همکاری در ترجمه‌ی دانشنامه‌ی ایرانیکا و تدوین مجموعه‌های علمی و فرهنگی متعدد، از دستاوردهای او در این عرصه به شمار می‌آید.

پیمان متین علاوه‌بر مدرک دکتری پزشکی، دکتری انسان‌شناسی را از دانشگاه دولتی ایروان دریافت کرده است. او برای نخستین‌بار رشته‌ی انسان‌شناسی پزشکی را در ایران معرفی کرده و در دانشگاه تهران به تدریس آن پرداخته است. این نویسنده همچنین مؤسسهٔ فرهنگی و هنری «عصر انسان‌شناسی ایرانیان» را بنیان نهاده و بیش از ۳۰ جلد کتاب و ۱۵۰ مقاله‌ی علمی - پژوهشی منتشر کرده است. او در کنار فعالیت‌های علمی و پژوهشی، همچنان به حرفه‌ی طبابت نیز اشتغال داشته است. ازجمله آثار پیمان متین می‌توان به این کتاب‌ها اشاره کرد: «انقلاب مشروطیت»، «خرما: آیین و استراتژی؛ یک بررسی اتنوبوتانیک»، «پوشاک در ایران‌زمین؛ از سری مقالات دانشنامه‌ی ایرانیکا»، «بیماری و فرهنگ»، «از جام پیاله تا استکان نعلبکی»، «مبانی انسان‌شناسی پزشکی» و «بدن اسطرلابی (درآمدی بر فلسفه‌ی طب عامه)».

بخشی از کتاب تاریخ روابط ایران و آلمان (مصور)

«کارهای هنری ایران تا قرن نوزدهم م. برحسب تصادف و اتفاق به آلمان می‌رسید. از آن زمان به بعد جمع‌آوری کارهای هنری ایران جنبهٔ علمی و اصولی به خود گرفت تا مجموعهٔ دانشی در این زمینه فراهم گردد و باعث الهام هنرمندان و دانش‌پژوهان بشود. گردآوری، نمایش و مطالعهٔ هنری ایران در قرن بیستم م. به اوج خود رسید.

پیش از سال ۱۸۶۷ م.

تا پیش از این سال تعداد اندک و محدودی از کارهای هنری ایران به مجموعه‌های اشراف و خانواده‌های ثروتمند می‌رسید، مثلاً به عنوان هدیهٔ ازدواج، غنیمت جنگی یا هدایای سیاسی. پاره‌ای از این‌ها در اختیار سیاست‌مداران و یا مسافرانی بود که به ایران سفر کرده بودند. از سویی دیگر کتاب‌خانه‌های دولتی و خزانه‌داری‌ها از شهرهای بادِن، باواریا، ساکسونی، هولشتاین و پروس نیز به مجموعه‌های خویش از آثار هنری ایران می‌افزودند. بیشتر آن‌ها تشکیل می‌شد از اسلحه، زره، منسوجات وانواع قالی و کمتر شامل کتیبه و نوشتار می‌شدند.»