کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها

کتاب تاروت، سفری با کهن‌ الگوها (Jung and Tarot: An Archetypal Journey)، نوشته‌ سالی نیکولز و ترجمه آزاده کامیار، اثری درباره‌ی ریشه‌ها، ساختار و معنای کارت‌های تاروت است و نشر هیرمند در سال ۱۳۹۷ آن را منتشر کرده است. نیکولز در این کتاب باتکیه‌بر روان‌شناسی تحلیلی یونگ، نمادهای تاروت را بررسی می‌کند و ارتباط آن‌ها را با اسطوره‌ها، ناخودآگاه جمعی و کهن‌الگوهای انسانی نشان می‌دهد. این کتاب تاروت را صرفاً مجموعه‌ای از کارت‌های پیش‌گویی نمی‌داند و آن را زبانی تصویری برای شناخت بخش‌های پنهان روان معرفی می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها اثر سالی نیکولز

کتاب تاروت،‌ سفری با کهن‌ الگوها کتابی در حوزه‌ی روان‌شناسی تحلیلی و نمادشناسی است که به پیشینه‌ی تاریخی و فرهنگی کارت‌های تاروت و معنای نمادین آن‌ها می‌پردازد. سالی نیکولز، نویسنده‌ی کتاب، با تأثیرپذیری از دیدگاه‌های یونگ و باتکیه‌بر مطالعات خود در زمینه‌ی نمادشناسی، تاروت را راهی برای نزدیک‌شدن به لایه‌های ناآگاه ذهن می‌داند.

این کتاب بر بررسی کارت‌های کبیر تاروت استوار است. هر فصل به یک کارت اختصاص دارد و سالی نیکولز با بررسی تصویرها و نمادهای آن، معنای کارت را در ارتباط با روان انسان توضیح می‌دهد. در این مسیر، نمونه‌هایی از اسطوره‌ها، ادبیات و هنر نیز به کار گرفته می‌شوند تا ارتباط میان تصاویر تاروت و تجربه‌های انسانی روشن‌ شود.

کتاب با توضیح مفاهیمی مانند ناخودآگاه جمعی و کهن‌الگوها آغاز می‌شود و سپس خواننده را از طریق کارت‌های مختلف به سفری درونی می‌برد. هر کارت می‌تواند تصویری از بخشی از روان یا مرحله‌ای از زندگی انسان باشد و فرصتی برای مواجهه با نیروها و تجربه‌هایی فراهم کند که همیشه در سطح آگاهی نیستند.

خلاصه کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها

کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها با بررسی مفهوم ناخودآگاه جمعی و جایگاه آن در روان‌شناسی یونگ آغاز می‌شود. سالی نیکولز توضیح می‌دهد که زندگی روانی انسان از تعامل خودآگاه و ناخودآگاه شکل می‌گیرد و شناخت این دو بخش می‌تواند به درک بهتر خود و تجربه‌های انسانی کمک کند.

نویسنده در ادامه، به سراغ تاروت می‌رود و درباره‌ی پیشینه و جایگاه این کارت‌ها در فرهنگ‌های مختلف توضیح می‌دهد. او معتقد است تصاویر تاروت را می‌توان همچون زبانی نمادین خواند؛ زبانی که به‌جای استفاده از واژه‌ها، از تصویر و نماد برای بیان تجربه‌های عمیق انسانی استفاده می‌کند.

چرا باید کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها را بخوانیم؟

این کتاب با رویکردی تحلیلی و نمادشناسانه، تاروت را فراتر از یک ابزار پیش‌گویی معرفی می‌کند و آن را به‌عنوان زبان ناخودآگاه و پلی میان اسطوره و روان انسان به تصویر می‌کشد. مطالعه‌ی این اثر فرصتی است برای آشنایی با مفهوم کهن‌الگو، درک عمیق‌تر از ساختار روان و شناخت نقش نمادها در زندگی روزمره. نویسنده با بهره‌گیری از مثال‌های اسطوره‌ای و هنری، خواننده را به تأمل درباره‌ی ریشه‌های رفتارها و احساسات خود دعوت می‌کند و راه‌هایی برای گفت‌وگو با بخش‌های پنهان وجود ارائه می‌دهد. این کتاب برای کسانی که به‌ دنبال معنا، خودشناسی و ارتباط با لایه‌های عمیق‌تر روان هستند، الهام‌بخش است.

خواندن کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی تحلیلی، نمادشناسی، اسطوره‌شناسی و کسانی که به‌ دنبال خودشناسی و کشف لایه‌های پنهان روان هستند، مناسب است. این اثر برای هنرمندان، نویسندگان و پژوهشگرانی که به‌دنبال الهام از اسطوره‌ها و نمادها در آثار خود هستند نیز منبعی ارزشمند است.

درباره سالی نیکولز

سالی نیکولز، متولد ۲۲ ژوئن ۱۹۸۳، نویسنده‌ی بریتانیایی و برنده‌ی چند جایزه‌ی ادبی است. او در انگلستان به دنیا آمد و پس از پایان مدرسه مدتی در ژاپن، استرالیا و نیوزیلند زندگی کرد و به سفر پرداخت. نیکولز پس از بازگشت به بریتانیا در دانشگاه وارویک در رشته‌ی فلسفه و ادبیات تحصیل کرد و سپس در دانشگاه بث اسپا در دوره‌ی کارشناسی ارشدِ نویسندگی برای کودکان و نوجوانان ادامه‌ی تحصیل داد.

نخستین رمان نیکولز، «چه جوری تا همیشه زنده باشی»، در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این اثر در سال ۲۰۱۰ به فیلمی با همین عنوان تبدیل شد. نیکولز در آثار خود به موضوعاتی مانند مرگ، فقدان، خانواده و دشواری‌های دوران کودکی و نوجوانی می‌پردازد. از دیگر آثارش می‌توان به «فصل رازها»، «همه فرو می‌ریزند»، «چشمان زیبایت را ببند» و «جزیره‌ی خودمان» اشاره کرد.

نیکولز معمولاً شخصیت‌های کودک و نوجوان را در موقعیت‌های دشوار قرار می‌دهد و از این طریق به تجربه‌های عاطفی، خانوادگی و اجتماعی آنان می‌پردازد.

بخشی از کتاب تاروت، سفری با کهن الگوها

«تاروت مجموعه کارت‌هایی اسرارآمیز با ریشه و خاستگاهی نامعلوم است. این کارت‌ها با دست کم شش قرن عمر جد کارت‌های بازی فعلی هستند. نسل به نسل، چهره‌های این کارت‌ها به شکل‌های مختلف ترسیم شده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد نیروی حیاتی و خرد موجود در تاروت، نیرویی باستانی است که با وجود رواج کارت‌های بازی امروزی، هنوز بازنشسته نشده است. در اروپای مرکزی، کارت‌های عجیب تاروت دائماً برای بازی و پیش‌گویی آینده به کار رفته‌اند. حالا، در آمریکا نیز تاروت ناگهان وارد آگاهی جمعی شده است. مثل اینکه کارت‌های تاروت نیز انگار ناگهان از جعبه بیرون پریده‌اند تا توجه ما را به خود جلب کنند. معمولاً چنین ظهور نمایشی وقتی رخ می‌دهد که بخش‌های نادیده‌ماندهٔ درون بخواهند خود را به ما نشان دهند و به رسمیت شناخته شوند. شکی نیست که شخصیت‌های تاروت نیز مثل شخصیت‌های خواب‌های ما سرزده و ناآشنا ظاهر می‌شوند و با پررنگ‌کردن پیشامدی مهم، ما را پرسشگرانه به تأمل وامی‌دارند. اما انسان امروز چنان گرفتار فرهنگ کلامی و شفاهی است که نمی‌تواند زبان تصویری تاروت را درک کند. فصل‌های بعد دربارهٔ روش‌های کشف راز این شخصیت‌ها و شیوهٔ درک آنان توضیح می‌دهد.»