آنتونی استیونس

«آنتونی استیونس» (۲۷ مارس ۱۹۳۳ ـ ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳) روانپزشک بریتانیایی، روان‌کاو یونگی و نویسنده‌ای پرکار بود که آثار متعددی در زمینهٔ روان‌درمانی، روانپزشکی تکاملی و پیامدهای علمی نظریهٔ کهن‌الگوهای یونگ منتشر کرد.

او در ۲۷ مارس ۱۹۳۳ در «پلیموث» متولد شد، تحصیلات دانشگاهی خود را در آکسفورد گذراند و در دههٔ ۱۹۵۰ زیر نظر «کارلوس اولدفیلد» در دپارتمان روانشناسی آموزش دید. او علاوه‌بر دو مدرک روانشناسی، مدرک دکترای پژوهشی (MD) نیز داشت. «استیونس» عضو کالج سلطنتی روانپزشکان و از اعضای ارشد «گروه مستقل روانشناسان تحلیلی» به‌شمار می‌رفت.

در آغاز مسیر حرفه‌ای، او زیر نظر «جان بالبی» در «مرکز نوزادان مترآ» در آتن به پژوهش دربارهٔ شکل‌گیری پیوندهای دلبستگی میان نوزادان و پرستارانشان پرداخت. این تجربه نقش کهن‌الگوها را در ایجاد رابطهٔ مادر ـ‌ کودک برای او روشن ساخت و الهام‌بخش اثر مهمش، «کهن‌الگو: تاریخ طبیعی خود»، شد. او بر این باور بود که روانشناسی تحلیلی و اتولوژی می‌توانند در کنار هم ابزاری برای درک چگونگی تکامل روان انسان از ریشه‌های خزنده‌سانی، پستانداری و نخستی‌سانی تا ویژگی‌هایی که امروز در ما دیده می‌شود فراهم کنند.

«آنتونی استیونس» با این رویکرد پدیده‌هایی مانند دلبستگی مادر‌ـ‌فرزند، بیگانه‌هراسی، آیین‌های بلوغ، پیوندهای جنسی، چرخهٔ رشد انسان و بسیاری موارد دیگر را توضیح داد و تلاش کرد نشان دهد که همهٔ این‌ها ریشه‌ای کهن‌الگویی در ژنتیک و تاریخ تبارشناختی انسان دارند. او در آثار بعدی خود همین نگاه را به موضوعاتی چون رؤیا، نمادپردازی، جنگ و روانپزشکی گسترش داد.

«آنتونی استیونس» دوران بازنشستگی‌اش را در جزیرهٔ یونانی «کورفو» گذراند. او در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ در سن ۹۰سالگی درگذشت.