کتاب سرآغاز حیات

کتاب سرآغاز حیات (آنچه همه باید بدانیم) نوشتهٔ دیوید ویلسون دیمر و ترجمهٔ اقبال جاسمی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب سرآغاز حیات

کتاب سرآغاز حیات در سه فصل نگاشته شده است. نویسنده در این اثر به ترتیب زمانی در تاریخ زمین، به شواهد موجود در هر فرضیۀ ممکنِ سرآغاز حیات پرداخته است. فصل اول به امکاناتی می‌پردازد که همین الان نیز در کهکشان ما برای پشتیبانی از حیات موجودند. فصل دوم برخی طرح‌های موجود در زمینۀ پیدایش حیات را مرور می‌کند و به نقاط ضعف و قوت آن‌ها می‌پردازد. سپس نحوۀ تشکیل اولین ساختارهای شبه‌سلولی را برای خواننده ترسیم می‌کند. فصل سوم به مسائلی می‌پردازد که هنوز کشف نکرده‌ایم، ولی ممکن است با یافتن پاسخ آن‌ها قطعات اصلیِ پازل حیات را کنار هم قرار دهیم. اگر رشتۀ شما در حوزۀ علوم زیستی نباشد و با اصطلاحات تخصصی آن آشنا نباشید، واژه‌نامه‌ای که در پایان کتاب آمده می‌تواند در خواندن این اثر به شما کمک کند. - نویسنده در این کتاب با تکیه بر شواهد علمی و تاریخی از ارائۀ مطالب خارج از حوزۀ علم خودداری کرده است. استفاده از تصاویر در فهم موضوعات ارائه‌شده به مخاطب کمک کرده است.

خواندن کتاب سرآغاز حیات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران فلسفهٔ مدرن و حوزهٔ زیست‌‎شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سرآغاز حیات

«وقتی کسی در مورد چگونگی شروع حیات در زمین می‌اندیشد، اغلب نامی برای آن ایده در نظر می‌گیرند تا به‌راحتی بتوان آن را به خاطر سپرد. مثلاً می‌توان به جهان آهن‌ـ گوگرد، جهان لیپیدی، و جهان RNA اشاره کرد. جهان RNA را برخی از برجسته‌ترین دانشمندانی که در مورد سرآغاز حیات تفکر می‌کردند، از جمله فرانسیس کریک، کارل ووز و لسلی اورگل پیشنهاد کردند و به چند دلیل به یک باور مبدل شده است. احتمالاً مهم‌ترین آن‌ها شناخت این موضوع بود که انواع خاصی از اسیدهای ریبونوکلئیک قدرت کاتالیزوری دارند: از آن‌جا که آن‌ها برخلاف آنزیم‌های پروتئینی از جنس RNA هستند، به آن‌ها ریبوزیم می‌گویند. این ایده که RNA می‌تواند هم به عنوان کاتالیزور عمل کند و هم اطلاعات ژنتیکی را ذخیره کند والتر گیلبرت را بر آن داشت تا پیشنهاد دهد که اولین اَشکال حیات با تعاملات پیچیدۀ DNA، و پروتئین آغاز نشده است، بلکه در جهان RNA فقط روی RNA تکیه داشته است.

یک فرضیۀ خوب ابتدا سؤالی را مطرح و سپس پاسخ‌های ممکن را بیان می‌کند؛ البته پیش‌بینی‌هایی هم انجام می‌دهد. مثلاً، اگر حیات اولیه فقط از RNA استفاده کرده باشد، بقایای آن باید در حیات امروزی پیدا شود. در واقع، تعداد کمی از آن‌ها را یافته‌ایم. ترکیباتی که بر پایۀ ریبونوکلئوتیدها هستند نقشی اساسی در سوخت‌وساز دارند، مثلاً ATP انرژی رایج در تمام سلول‌های زنده است. شگفت‌آورتر آن است که جایگاه فعال تولید پروتئین در ریبوزوم‌ها خود یک ریبوزیم است که شاهدی بر این مدعاست که اَشکال نخستین حیات از RNA هم به عنوان کاتالیزور و هم برای ذخیرۀ اطلاعات استفاده می‌کردند.

اگرچه این مشاهدات از فرضیۀ جهان RNA پشتیبانی می‌کنند، هنوز شکاف‌های عمیقی در دانش ما وجود دارد که باید پر شوند. ما هنوز نمی‌دانیم که نوکلئوتیدها چگونه توانستند در زمین اولیه تولید شوند و چگونه توانستند به مولکول‌های RNA پلیمریزه شوند تا به عنوان ریبوزیم عمل کنند. ما می‌دانیم که RNA ی بیولوژیکی مستعد تجزیۀ هیدرولیتیکی است. بنابراین، حتی اگر بتوان آن را تولید کرد، چگونه توانسته آن‌قدر دوام آورد تا در فرایندهای منجر به حیات در جهان RNA شرکت کند؟»