کتاب هنر ما از نگاه آن ها

کتاب «هنر ما از نگاه آن ها» نوشتۀ زهرا عبداله است و پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی آن را منتشر کرده است. این کتاب کندوکاوی در مطالعات غرب درباره هنرهای تجسمی پساانقلاب ایران است. 

درباره کتاب هنر ما از نگاه آن‌ ها

کتاب هنر ما از نگاه آن‌ها به جریان‌شناسی پژوهش‌های تولیدشده در کشورهای انگلستان، آلمان، آمریکا و فرانسه پیرامون هنرهای تجسمی انقلاب اسلامی می‌پردازد. زهرا عبداله تلاش کرده است پاسخ‌های معاصر به چالش‌ها را از منظر مطالعات غرب دربارۀ هنر ایران پساانقلاب بازخوانی کند. او قصد دارد به این پرسش پاسخ دهد که مضمون‌ها و جریان‌های غالب مطالعات غرب در هنرهای تجسمی ایران پساانقلاب کدام است.

کتاب هنر ما از نگاه آن‌ها در ۴ فصل تنظیم شده است. فصل اول کلیاتی را دربارۀ مطالعات هنر معاصر مطرح می‌کند. فصل دوم نگاه غرب پیرامون هنرهای تجسمی پساانقلاب را بررسی می‌کند و مطالعاتی که در این زمینه انجام گرفته را معرفی می‌کند. این فصل ضمن اینکه روایی و پایایی این متون را تحلیل می‌کند، مضمون‌های اصلی آثار نیز استخراج می‌شود. فصل سوم کتاب هنر ما از نگاه آن‌ها به جریان‌شناسی مطالعات هنر ایران پساانقلاب بر اساس متون منتخب می‌پردازد. این فصل جریان های اصلی را شناسایی می‌کند. فصل آخر کتاب مربوط به جمع‌بندی و اراۀ نتایج و دستاوردهای پژوهش است.

در پشت جلد کتاب هنر ما از نگاه آن‌ها آمده است که: «کتاب به بررسی مطالعات انجام شده در چهار کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان دربارهٔ هنر پسا انقلاب اسلامی ایران پرداخته است. از رهگذر این تحلیل، چهار مضمون اصلی هویت، معاصریت، ایدئولوژی و جنسیت بروز کرد و به دنبال آن «بررسی ابعاد و چالش‌های تجربهٔ هنری در ایران پسا انقلاب»، «ارزیابی تأثیرات نهادینه‌سازی در هنر پسا انقلاب» و «واکاوی تجارب جنسیتی در هنر پسا انقلاب» شناسایی گردید.»

خواندن کتاب هنر ما از نگاه آن‌ ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به هنرمندان و مدیران فرهنگی هنری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هنر ما از نگاه آن ها

«مطالعۀ هنر به مشابه شاخه‌ای مستقل، تاریخ پرفرازونشیبی را پشت سر گذاشته است. مطالعاتی که روزگاری در آن تنها به وقایع‌نگاری و نگارش زندگی‌نامۀ هنرمندان اکتفا می‌شد، اکنون در سایۀ توسعۀ روش‌های انتقادی از شاخه‌های مختلف علوم‌انسانی وام می‌گیرد و از تحولات آن‌ها متأثر می‌گردد. یکی از مشخصه‌های بارز مطالعات معاصر، جابه‌جایی نقطۀ ثقل کاوش‌ها از اثر هنری به تجربۀ هنری است. دخیل کردن جنبه‌های مختلف روابط انسانی در معنابخشی به آثار هنری، مطالعات هنر معاصر را به زمینه‌ای پرچالش و چندجانبه بدل کرده است و می‌توان گفت کنکاش در روابط چندبعدی عوامل انسانی که در خلق و فهم و کارکرد اثر هنری دخیل‌اند، جایگزین پرسش از کیفیات موجود در آثار شده است.»