کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن نوشتهٔ پولین کلاینگلد و اریک براون و ویلیام شویرمن و ترجمهٔ مهدی پارسا است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ جلد ۳۵ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد».

درباره کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن (Cosmopolitanism Globalization; The Stanford Encyclopedia of Philosophy) جلد ۳۵ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد» است. این کتابِ دوبخشی شش مقاله را در بر گرفته که عنوان آن‌ها عبارت است از «تاریخ جهان‌وطنی»، «طبقه‌بندی جهان‌وطنی‌های معاصر»، «اعتراض‌هایی به جهان‌وطنی»، «جهانی‌شدن در تاریخ اندیشه‌ها»، «جهانی‌شدن در نظریهٔ اجتماعی معاصر» و «چالش‌های هنجاری جهانی‌شدن».

دانشگاه استنفورد انتشار این دانشنامه را در سال ۱۹۹۵ میلادی آغاز کرد. پس از مدتی متن کامل مقالات را در اینترنت در دسترس علاقه‌مندان قرار داد. کسانی که در تدوین این دانشنامهٔ بزرگ نقش دارند، از استادان و مؤلفان به‌نام در حوزهٔ فلسفه هستند. این دانشنامه به سرپرستی دکتر «ادوارد ن. زالتا» صدها مدخل دارد و یکی از بهترین راه‌ها برای آشنایی مقدماتی با مباحث فلسفی است. «مسعود علیا» در سال ۱۳۹۲ با همکاری انتشارات ققنوس، تصمیم به ترجمهٔ بعضی از مدخل‌های این دانشنامه گرفت. او به‌همراه مترجمانی نام‌آشنا آخرین ویراست مقالات دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد را با حفظ سبک و زبان به پارسی برگرداند. انتشارات ققنوس این مجموعه را با کسب اجازه از گردانندگان این دانشنامه (به‌ویژه دکتر زالتا) منتشر کرده است. عناوین بعضی از این جلدها عبارت است از «مفهوم شر»، «فلسفهٔ دین»، «عقل به روایت کانت»، «زیبایی‌شناسی فمینیستی»، «ژاک لکان»، «اخلاق ارسطو»، «باروخ اسپینوزا»، «فیشته» و «پدیدارشناسی».

خواندن کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب جهان‌وطنی و جهانی‌شدن پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ جهان وطنی و جهانی شدن

«جهانی شدن چالشی بنیادی برای هر یک از این مفروضات سنتی پیش می‌آورد. دیگر بدیهی نیست که دولت ـملت‌ها را بتوان در بافت قلمروزدایی شدید و گسترش و تشدید روابط اجتماعی فرامرزی، به منزله «طرح‌های خودبسنده همکاری برای همه اهداف اساسی زندگی انسان» توصیف کرد. ایده اجتماعِ دارای مرزهای معین با در نظر گرفتن تبدلات اخیر در ترازهای مکانی ـزمانی زندگی انسان مشکوک به نظر می‌رسد. حتی قدرتمندترین و ممتازترین واحدهای سیاسی اکنون دستخوش فعالیت‌هایی هستند که به طور فزاینده‌ای قلمروزدوده‌اند (برای نمونه، بازارهای مالی جهانی)، فعالیت‌هایی که این واحدها کنترل محدودی بر آن‌ها دارند؛ واحدهای مذکور همچنین در شبکه‌های روابط اجتماعی فرامرزی جای دارند. البته در بخش زیادی از تاریخ بشر روابط اجتماعی از تقسیمات سیاسی موجود فراتر بوده‌اند. با این حال، جهانی شدن افزایش کمّی چشمگیری در این نوع روابط اجتماعی ایجاد و آن‌ها را بسیار تشدید کرده است. در حالی که تلاش برای ایجاد تمایزی روشن میان «داخلی» و «خارجی» در برهه‌ای از گذشته احتمالا معنادار بود، این تمایز دیگر با گرایش‌های روبه رشد اساسی‌ای در بسیاری از حوزه‌های فعالیت اجتماعی همخوانی ندارد. در همان حال که امکان تمایز روشن میان امور داخلی و خارجی از بین می‌رود، گرایش سنتی به تصویر کردن حوزه داخلی به منزله حوزه ارجح برای تحقق اصول و آرمان‌های هنجاری نیز مسئله‌انگیزتر می‌شود. به عنوان امری تجربی، محو شدن مرز میان داخلی و خارجی بسیار دوپهلو به نظر می‌رسد، زیرا به‌آسانی می‌تواند راه را برای اضمحلال ویژگی‌های جذاب‌تر حیات سیاسی داخلی هموار کند: همچنان که امور «خارجی» در درون حیات سیاسی «داخلی» مستحیل می‌شوند، بی‌قانونی نسبی این امور می‌تواند به طرزی آرامش‌برانداز به حیات سیاسی داخلی هجوم آورد (Scheuerman ۲۰۰۴). با وجود این، به عنوان امری هنجاری، از میان رفتن تقسیم‌بندی میان امر خارجی و امر داخلی احتمالا ما را بیش از قبل به ملاحظه این‌که چگونه تعهدات هنجاری بنیادینمان در مورد حیات سیاسی می‌تواند در مقیاسی جهانی حاصل شود وا می‌دارد. برای مثال، اگر اصول عدالت یا دموکراسی را جدی بگیریم، دیگر بدیهی نیست که حوزه داخلی جایگاه اصلی جستجوی آن‌ها باشد، زیرا امور داخلی و خارجی اکنون دیگر عمیقآ و به طور برگشت‌ناپذیری در هم آمیخته‌اند. در جهانی جهانی‌شده، فقدان دموکراسی یا عدالت در زمینه جهانی ضرورتآ آثار عمیقی بر جستجوی عدالت یا دموکراسی در کشور خویش دارد. در واقع، ممکن است دیگر نتوانیم آرمان‌های هنجاری خود را در کشور خویش حاصل کنیم بدون این‌که دستیابی به این آرمان‌ها را در عرصه فراملی نیز عهده‌دار شویم.»