کتاب داستان‌های یک کلاس چهارمی هیچ کاره

«داستان‌های یک کلاس چهارمی هیچکاره» نوشته جودی بلوم(-۱۹۳۸) نویسنده آمریکایی است. آثار بلوم عمدتاً داستان‌های کودکان و نوجوانان است. این کتاب داستان پسری نه ساله به نام پیتر است که در ارتباط با برادر دو ساله‌اش ماجراها و جدال‌های زیادی دارد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: وقتی یک شب پیش مامان بزرگ بودم، ‌او به من یاد داد که چطور روی سرم بایستم. من می‌توانم سه دقیقه این کار را انجام دهم. در اتاق نشیمن به مامان بابا و فاج نشان دادم که چطور می‌توانم آن کار را انجام دهم. آنها همگی تحت تاثیر قرار گرفتند. بخصوص فاج. او هم می‌خواست آن کار را انجام دهد. پس بر عکسش کردم و سعی کردم به او یاد دهم. اما مرتب با کمر به زمین می‌افتاد. درست زمانی که من یاد گرفتم روی سرم بایستم، فاج دیگر غذا نخورد. او این کار را یک دفعه شروع کرد. یک روز خیلی خوب غذا خورد روز بعدش به مادرم گفت: غذا نه!. مامان زیاد به حرفش توجه نکرد تا اینکه روز سوم رسید. وقتی که فاج دوباره غذا نخورد، مامان واقعا نگران شد. مامان گفت: باید غذا بخوری، ‌ فاجی. مگر نمی‌خواهی بزرگ و قوی شوی؟ فاج گفت: بزرگ نه! آن شب مادرم به پدرم گفت که تا چه اندازه نگران فاج است. به خاطر همین، وقتی مامان سعی کرد به فاج غذا بدهد، بابا هم سعی کرد برای فاج شعبده بازی کند. اما هیچ کاری فایده نداشت، حتی تردستی با پرتغال‌ها. بالاخره پدرم به نظر خودش یک فکر عالی کرد و آن این بود که موقع غذا دادن به فاج، ‌ من روی سرم بایستم. من زیاد برای ایستادن روی سرم آن هم در آشپزخانه را دوست نداشتم. زمین خیلی سفت بود. اما مامان ازم خواهش کرد و گفت: خیلی مهمّه که فاج غذا بخوره. لطفا کمکمان کن، ‌پیتر.