کتاب دستگاه نظری گورویچ

کتاب «دستگاه نظری گورویچ» نوشتۀ ح. ا. تنهایی است و انتشارات اندیشه احسان آن را منتشر کرده است. دستگاه نظری گورویچ دربارۀ پدیدارشناسی دیالکتیکی تفسیری است. 

درباره کتاب دستگاه نظری گورویچ

کتاب دستگاه نظری گورویچ: پدیدارشناسی دیالکتیکی تفسیری که یکی از شاخه‌های پارادایم تفسیری است، ششمین جلد از مجموعه کتاب‌های دستگاه‌های نظری را تشکیل می‌دهد. مجموعه‌ای که می‌کوشد دستگاه‌های نظریِ نظریه‌پردازان بزرگ را به نسبت اصول و قواعد جامعه‌شناسی نظری و جامعه‌شناسی تفسیری شرح دهد. کتاب دستگاه نظری گورویچ:پدیدارشناسی دیالکتیکی تفسیری ترکیبی از ۳ اصطلاح است که جرج گورویچ به آنها پایبند است و تمامِ تاروپود و اساس دستگاه نظری او را شکل می‌دهد. دستگاه نظری گورویچ، از تقابل دستگاه نظری کارل مارکس و ژوسف پرودن، نظریه‌پردازان پدیدارشناسی اروپایی و آموزه‌های تفسیرگرایانی چون کولی و مید و همچنین دیالکتیسین‌های متفاوت به وجود آمده است. جرج گورویچ با نقد و ترکیب تمامیِ خاستگاه‌های نظری و روش‌شناختی یادشده، برساخت نظری تازه‌ای را بنیان نهاد که نقطۀ عطفی در تاریخ جامعه‌شناسی فرانسوی پسادورکهیمی به شمار می‌آید.

کتاب دستگاه نظری گورویچ: پدیدارشناسی دیالکتیکی تفسیری در ۴ فصل تنظیم شده است. عناوین فصل‌های کتاب عبارت است از: «فصل اول: جستار هستی‌شناسی»، «فصل دوم: جستار روش‌شناسی»، «فصل سوم: جستار ایستایی‌شناسی: تحلیلِ سیستمی تغییرات» و «فصل چهارم: پویایی‌شناسی اجتماعی تحلیل تاریخی نظم و قاعده‌مندی». 

خواندن کتاب دستگاه نظری گورویچ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به مباحث پدیدارشناسی و هستی‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دستگاه نظری گورویچ

«بنا بر مفروضهٔ مسلّم در تفسیرگرایی آمریکایی یا تفسیرگرایی پرگمتیستی، کنش برای هر انسانی نه‌تنها ممکن است که در همان حال، امکان مقاومت و تغییر در برابر هژمونی و قدرت حاکمیت را داراست. اما یك تفاوت مهم، گونهٔ تفسیرگرایی پرگمتیستی را از هر دو گونهٔ پیشین، جدا می‌کند. نقش ویژگی بازتابی در رهیافت آلمانی و نیز نظریۀ خود آئین‌های کولی، توسط مید در تفسیرگرایی آمریکایی/پرگمتیستی تغییر یافت. مید اصطلاح خود بازتابی یا خود بازنگر را جانشین اصطلاح بازتابیِ آلمانی و خود آئین‌های کرد، این یعنی باور به اینکه هر انسانی به‌مثابه انسان، در کنشگری و مقاومت در برابر هژمونی بیرونی توانمند است؛ بنابراین، انسان در گوهر و طبیعت آدمیِ خویش، در تمامیِ لحظات زندگی، امکان بهره‌بردن از ویژگی بازتابی خود را خواهد داشت، و دیگر الزاماً نیازی به قشر روشنفکر برای بیدارشدن و حرکت انقلابی ندارد؛ موضوعی که بلومر از آن به‌عنوان انقلاب مید نام‌برده و گورویچ نیز مید را برای همین کشف و شرح، ستود.»