کتاب پس از هگل

کتاب پس از هگل نوشتهٔ فردریک بیزر و ترجمهٔ سید مسعود آذرفام است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی شرحی بر فلسفهٔ آلمانی ۱۹۰۰ - ۱۸۴۰.

درباره کتاب پس از هگل

کتاب پس از هگل دربردارندهٔ تاریخی از فلسفه آلمانی در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم است. گرچه این دورهٔ تاریخی در بسیاری از اوقات کم‌اهمیت دانسته شده و از لحاظ فلسفی وقع چندانی بدان نهاده نشده است، فردریک بیزر، استاد فلسفهٔ دانشگاه سیراکیوز و یکی از سرآمدترین شارحان و مورخان فلسفه آلمانی، با اهمیت این دوره را یادآوری کرده است. در این کتاب با متفکرانی مواجه می‌شویم که در زبان فارسی نامی از آن‌ها نشنیده‌ایم؛ متفکرانی که علی‌رغم گمنامی چه فلسفهٔ زمان خود و چه فلسفهٔ معاصر (چه قاره‌ای و چه تحلیلی) را عمیقاً تحت‌‎تأثیر قرار داده‌اند. کتاب «پس‌از هگل» به‌عنوان یکی از آثار متأخر فردریک بیزر ویژگی‌هایی دارد که آن را از سایر کتب تاریخ فلسفه متمایز می‌سازد. نویسنده با تمرکز بر مناقشات، به‌جای پرداختن به چهره‌ها و نحله‌ها کوشیده تا اثر خود را از خطاهای تاریخ‌های فلسفه متعارف در امان نگه دارد.

خواندن کتاب پس از هگل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دانشجویان دوستداران مکتب ایدئالیسم آلمانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پس از هگل

«قرن نوزدهم اغلب «عصر تاریخ» خوانده می‌شود، همچون قرن هجدهم که اغلب اوقات از آن با عنوان «عصر خرد» یاد می‌شود. البته گرچه این نام‌ها کلیشه‌اند، واجد هسته‌ای حقیقی نیز هستند. دلایل متعددی برای نامیدن قرن نوزدهم به «عصر تاریخ» وجود دارد. در درجه اول، به این جهت که در ابتدای قرن مردم از تاریخ به منزله نیروی شکل‌دهنده جامعه و دولت آگاهی بسیار بیشتری یافته بودند. یکی از درس‌های اصلی انقلاب کبیر فرانسه این بود که مردم قادر نیستند جوامع و دولت‌ها را صرفاً بر اساس احکام عقل محض بیافرینند، و این‌که نهادهای اجتماعی و سیاسی محصول توسعه بلندمدت و تدریجی بوده و، اگر قرار است جامعه و دولت کارکرد عادی خود را حفظ کنند، نمی‌توان آن‌ها را به‌ناگاه معلق ساخت یا تغییر داد. به هر روی نامیدن قرن نوزدهم به «عصر تاریخ» دلیلی دیگر نیز دارد: در این عصر مردم خودآگاهی بیشتری یافتند از این‌که تاریخ یکی از عوامل تعیین‌کننده هویت بشری است. باور کهن به ثبات و یکنواختی سرشت بشر در طول اعصار، که در طول قرن هجدهم بسیار متداول بود، مسئله‌دار از کار درآمد. به دلیل افزایش دانش انسان‌شناختی و تاریخی نیز به این باور رسیدند که سرشت بشری پایاپای جامعه و تاریخ دگرگون شده، به طوری که آنچه ما هستیم عمیقاً به زمان و مکان تولد و نحوه بالیدن ما بستگی دارد.»