کتاب سه گانه مسکو (جلد سوم؛ شبی در زمستان)

کتاب «شبی در زمستان» نوشتۀ سایمن سیبیگ مانتیفوری و ترجمۀ آفاق زرگریان است و  انتشارات کتابسرای تندیس آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب شبی در زمستان

داستان با حاضرشدن سرافیما و پدر و مادرش برای شرکت در جشن پیروزی بر نازی‌ها شروع می‌شود. مراسمی که در کاخ کرملین برگزار می‌شود و آدم‌های مهم حضور دارند از جمله والدین سرافیما که مادرش بازیگر و پدرش فیلمنامه‌نویس است. بعد از اجرای رژه، وقتی که همه مشغول شادی و رقص هستند، صدای دو شلیک از فاصلۀ نزدیک می‌شنوند. سرافیما باعجله خود را به محل تیراندازی می‌رساند و جنازۀ دختر و پسری را می‌بیند. دختر نزدیک‌ترین دوستش است. ۲ دانش‌آموز ۱۸ ساله کشته‌شده‌اند. اما آن‌ها هر دانش‌آموزی نیستند. سرافیما و دوستانش به بهترین مدرسۀ مسکو می‌رفتند، مدرسۀ نمونۀ ۸۰۱ ژوزف استالین، جایی که بچه‌های خود استالین هم در آنجا تحصیل‌ کرده بودند. فرزندان استالین و خیلی از آدم‌های مهم حکومت. حالا موضوع آن قدر مهم است که خود استالین شخصاً بخواهد که پیگیری و بررسی شود. گروهی از پسران و دختران مدرسه عضو کلوب «رمانتیک‌های سرنوشت‌ساز» هستند. حالا که دو نفر از آن‌ها کشته شده‌اند بقیه متهم به فعالیت خراب‌کارانه می‌شوند که پیداشدن یک دفتریادداشت با جلد مخمل قرمز که افکار و قوانینشان را در آن ثبت کرده بودند اوضاع را برای همه بدتر و سخت‌تر خواهد کرد.

نویسنده با نوشتن این رمان و توصیف دستگیری‌ها، بازجویی‌های وحشیانه و نابودکردن هرآنچه که بوی تفکر ضددولتی می‌دهد، واقعیت روسیه در زمان استالین را ماهرانه نشان می‌دهد. این رمان نشان می‌دهد که چگونه شلیک ۲ گلوله در دوران پس از جنگ زندگی همه را زیرورو می‌کند و پرده از اسراری برمی‌دارد که در غیراین‌صورت هرگز امکان نداشت افشا شود.

خواندن کتاب شبی در زمستان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران رمان‌های تاریخی و عاشقانه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سایمن سیبیگ مانتیفوری

سایمن سیبگ مونتیفیوری، مورخ و نویسندۀ بریتانیایی ۲۷ ژوئن ۱۹۶۵ در لندن متولد شد. او مجری برنامه‌های تلویزیونی است. مونتفيوری در زمان سقوط اتحاد جماهير شوروي به‌عنوان خبرنگار جنگي مشغول به كار بود و درگيري‌ها را پوشش مي‌داد. از این نویسنده یک کتاب دوجلدی هم به فارسی ترجمه شده است. جلد اول «استالین دربار تزار سرخ» که در سال ۲۰۰۳ی منتشر شد و جلد دوم «استالین جوان» که در سال ۲۰۰۷ پس از موفقیت کتاب اول نوشته شده است. 

بخشی از کتاب شبی در زمستان

« بعدها، وقتی سرافیما شهادت می‌دهد، آرزو می‌کند کاش کم‌تر دیده بود، کم‌تر می‌دانست. یکی از پلیس‌های مستِ حاضر در صحنه با اشاره به جسدها کلمه‌ها را می‌کِشد و می‌گوید: «این‌ها هر بچه‌ی مرده‌ای نیستند.» وقتی پلیس‌ها اوراق شناسایی قربانی‌ها و دوستان آن‌ها را می‌بینند، سعی می‌کنند میزان خطر را ارزیابی کنند و تند‌تند پلک می‌زنند _بعد با تمام سرعتی که در توان دارند، پرونده را رد می‌کنند. حالا دیگر پلیس نیست که پرس‌وجو می‌کند، بلکه سازمان‌های اطلاعاتی، پلیس مخفی، است که بازجویی می‌کند. آن‌ها خواهند ‌پرسید: «جنایت است یا خودکشی یا توطئه؟» چه باید گفت؟ چه چیزی را باید پنهان کرد؟ اگر اشتباه کنی، سرت را از دست می‌دهی. و نه تنها خودت، بلکه خانواده و دوستانت و هر کسی که به تو مربوط می‌شود، گرفتار می‌شود. مانند گروهی از کوهنوردها که وقتی یکی بیفتد، بقیه می‌افتند. البته سرافیما در شرایطی ماورای زندگی و مرگ به سر می‌بَرد: هجده سال دارد و عاشق است. همین‌طور که به دو دوستش که همین چند لحظه قبل زنده بودند، خیره مانده است، حس می‌کند این صحنه جزئی‌ترین نقطه‌ی آن جنایت است و حق هم دارد: از حالا به بعد هر واقعه‌ای در زندگی سرافیما با قبل یا بعد از شلیک‌ها تعریف می‌شود.»