کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم)

کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم) نوشتهٔ سو سی. براتون و گری ال. لندرث و ترزا کلام و سندرا آر. بلاکارد و ترجمهٔ سعیده سادات مصطفوی و جواد محمودی قرایی و نرگس علیرضایی است. نشر قطره این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی در باب بازی‌درمانگری.

درباره کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم)

آیا پدر و مادر می‌توانند جای بازی‌درمانگر را برای کودک خود پر کنند؟ کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم) را نسخهٔ جدید، گسترش‌یافته و اصلاح‌شدهٔ کتابچهٔ راهنمای درمان رابطه بین کودک و والدین (CPRT) دانسته‌اند. این اثر شامل چهار پروتکل جدید درمانی CPRT و دفترچه‌های والدین سازگار با افراد خاص است؛ والدین کودکان نوپا، والدین کودکان پیش‌نوجوان، خانواده‌های فرزندخوانده و رابطهٔ معلم - دانش‌آموز، همراه با پروتکل اصلاح‌شدهٔ اصلی CPRT و دفترچهٔ یادداشت والدین برای سنین سه تا ده. این راهنما یک چارچوب جامع برای انجام CPRT در اختیار CPRT/ فرزند درمانگر قرار داده است و به دو بخش عمده، پروتکل درمانگر و نوت‌بوک والدین تقسیم شده است. منابع آموزشی، کمک‌آموزشی و مواد تکمیلی، مواد بازاریابی و ارزیابی‌ها از دیگر بخش‌های این کتاب است.

نویسندگان با تکیه بر تجربهٔ گسترده خود به‌عنوان بازی‌درمانگر حرفه‌ای و فرزنددرمانگر، اصول CCPT و CPRT را در این پروتکل آسان برای پیروی برای پزشکان به کار گرفته‌اند تا با موفقیت مدل CPRT مبتنی بر شواهد را اجرا کنند. با استفاده از این راهنما و وب‌سایت تلاش می‌شود تا والدین با یادگرفتن شیوه‌های بازی‌درمانی کودک‌محور، بتوانند جانشین خوبی برای بازی‌درمانگران کودکان خود باشند و محیط امن و سالمی را برای آن‌ها فراهم کنند. روش مورد استفاده در این کتاب برگرفته از روش «فیلیال تراپی» است که در آن تمرکز بر رابطهٔ عاطفی موجود بین والد و کودک است و تلاش می‌شود تا والدین با یادگرفتن شیوه‌های بازی‌درمانی کودک‌محور، بتوانند جانشین خوبی برای بازی‌درمانگرانِ کودکان خود باشند و محیط امن و سالمی را برای آن‌ها فراهم کنند. کتاب حاضر یکی از پرفروش ترین و ممتازترین کتب آموزشی در دانشکده‌ها و آکادمی‌های روان‌شناسی دانشگاه‌های سراسر جهان شناخته شده است.

خواندن کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب بازی‌درمانگری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بهبود رابطه والد و کودک از طریق بازی (جلد دوم)

«تکالیف منزل:

۱. در ابتدا اسباب‌بازی‌های ذکر شده در فهرست اسباب‌بازی را تهیه کنید.

۲. مکان و زمان ثابت و بدون مزاحمتی را در خانه برای جلسات بازی، انتخاب و در جلسهٔ آینده در کلاس گزارش کنید. هر مکانی که احساس می‌کنید آزادی بیش‌تر و مزاحمت کم‌تری برای حرکت کودکتان فراهم می‌کند و امکان گزند و آسیب یا تخریب وسایل در آن کم‌تر است. زمان را قبلاً به گونه‌ای تنظیم کنید که کسی مزاحمتان نشود و تلفن یا صحبتی با سایر اعضا خانواده یا فرزندانتان نداشته باشید.

زمان خاص بازی --------------- مکان خاص بازی ---------------

۳. تمرین‌های اضافی دیگر: (اختیاری و در صورت احساس نیاز از سوی درمانگر)

................................................................................................

اصول اساسی جلسات بازی:

۱) آماده کردن صحنهٔ بازی توسط والدین به‌گونه‌ای که کودک در آن احساس آزادی کرده و فکر کند که می‌تواند این ۳۰ دقیقه را هر طوری که بخواهد بگذارند. کودک بازی را هدایت می‌کند و این والدین‌اند که از او پیروی می‌کنند. دنبال کردن کودک توسط والدین، با نگاه کردن مشتاقانه و مشاهدهٔ دقیق بازی کودک، صورت می‌گیرد. هیچ‌گونه سؤال نپرسید و پیشنهاد ندهید و در صورت درخواست کودک، به‌طور فعالانه در بازی او شرکت کنید. برای حدود ۳۰ دقیقه، شما (والدین) به کودک اجازه دهید تا خودش تصمیم بگیرد و به تنهایی راه‌حل را پیدا کند.

۲) وظیفهٔ اصلی والدین هم‌دلی کردن با کودک است تا نشان دهند افکار، عواطف و نیات او را درک می‌کنند. از طریق مشاهدهٔ بازی کودک، احساسات او را در چشمانش بخوانید. این وظیفه را با انتقال حالت «همراهی با کودک» به خودِ کودک، عملی کنید.

۳) درک خود از احساسات و افکار و رفتار کودک در ارتباط و تعامل را به او منتقل کنید:

الف: به‌طور کلامی آنچه را که کودک انجام می‌دهد یا بازی می‌کند، شرح و توصیف کنید.

ب: آنچه را که کودک می‌گوید به‌طور کلامی به او انعکاس دهید.

۴. والدین موضعی آشکار و قاطع دربارهٔ محدودیت‌هایی که اعمال می‌کنند، داشته باشند، محدودیت‌هایی که موجب مسئولیت‌پذیریِ کودک در قبال اعمال و رفتارش می‌شود و خودکنترلی او را رشد می‌دهد. این محدودیت‌ها عبارت‌اند از: محدودیت در زمان بازی، آسیب نرساندن به اسباب‌بازی‌ها و وسایل موجود در مکان بازی و آسیب نرساندن از نظر فیزیکی به خود یا والدین. این محدودیت‌ها تنها در مواقع نیاز بیان می‌شوند و به‌صورت ثابتی در طول جلسات باید عملاً اعمال شوند؛ (مثال‌های عینی و چگونگی اعمال این محدودیت‌ها در طول جلسات آینده توضیح داده می‌شوند و شما فرصت‌های زیادی برای تمرین این مهارت بسیار مهم خواهید داشت).»