کتاب پیدایش انسان

کتاب الکترونیکی «پیدایش انسان» نوشتهٔ محمدحسین محمدزاده در نشر روشنگران و مطالعات زنان چاپ شده است. این اثر سومین کتاب از مجموعهٔ داستان جهان است.

درباره کتاب پیدایش انسان

این مجموعه ۶جلدی از ۶ داستان پشت سر هم و مرتبط با هم تشکیل شده است. در این مجموعه سعی بر این است تا داستان جهان در دو دورهٔ مجزا بیان شود:

دورهٔ اول:

«دورهٔ پیدایش» که شامل ۳ داستان است:

داستان اول: پیدایش جهان (بیگ بنگ)

داستان دوم: پیدایش حیات

داستان سوم: پیدایش انسان

دورهٔ دوم:

«دورهٔ گسترش» که به گسترش نفوذ انسان خردمند در جهان می‌پردازد و شامل ۳ داستان است:

داستان چهارم: اسطوره

داستان پنجم: تمدن‌های اولیه

داستان ششم: اندیشه

در این داستان‌ها نهایت تلاش (در حد توان) در بیان ساده و بی‌تکلف مطالب صورت گرفته است.

کتاب پیدایش انسان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ داستان جهان پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب پیدایش انسان

«یکی دیگر از مثال‌های کتاب لامارک کسب پاهای بلند توسط پرنده‌های آبچر، از جمله لک لک‌ها بود. او معتقد بود که این گونه از پرنده‌ها برای اینکه بدنشان را از آب بیرون نگهدارند، در ابتدا مجبور بودند پاهایشان را دراز کنند. این دراز کردن مداوم پاهایشان را بلندتر کرد و این خصیصهٔ پاهای بلندتر به بچه‌های این پرندگان منتقل شد که پاهایشان را باز هم بیشتر دراز می‌کردند و به نوبهٔ خود این خصیصه را به بچه‌هایشان منتقل می‌کردند و به همین منوال، نتیجهٔ این امر پاهای خیلی درازی است که امروزه در پرنده‌های آبچر می‌بینیم.

لامارک تأکید می‌کرد که تکامل «گرایشی به پیشرفت» را با خود به همراه دارد، که در جریان آن اندام‌واره‌ها به صورت فزاینده‌ای «پیشرفته» می‌شوند و انسان‌ها در بلندای این فرایند قرار دارند.

نظریهٔ لامارک منتقدان زیادی داشت، نه تنها خلقت‌گرایان بلکه کسانی هم که به تکامل باور داشتند نظرات او را رد کردند. یکی از آنها زیست‌شناس قرن ۱۹ آوگوست وایزمان بود که نشان داد از تولیدمثل موش‌هایی که دُمشان را بریده‌اند موش‌های دارای دُم طبیعی ایجاد می‌شود وی این آزمایش را تا نسل بیستم از موش‌ها ادامه داد و دُم موش‌های تازه متولد شده را تماماً قطع می‌کرد اما بر خلاف تصور دُم موش‌ها نه تنها از بین نرفت بلکه حتی کوچکتر هم نشده بود و یا سایر منتقدان که می‌گفتند: آهنگری که بازوانش بر اثر کوبیدن آهن نیرومند شده بود، همچنان فرزندانی پیدا می‌کند که مانند هر نوزاد معمولی بازوانی به اندازهٔ طبیعی دارند و نهایتاً مخالفت‌ها تا جایی پیش رفت که انتقال صفات اکتسابی به فرزندان به‌طور کلی منتفی شد.

این استدلالات به همراه نظریهٔ «ساعت ساز الهی» که توسط کشیش بریتانیایی «ویلیام پیلی» در سال ۱۸۰۲ در مخالفت با نظریات تکامل‌گرایان ارائه شد باعث برتری نظریاتی همچون «آفرینش خاص» و مخالفان نظریهٔ تکامل شد.

پیلی می‌گفت اگر ساعتی را روی زمین پیدا کنید، هرگز تصور نخواهید کرد که این ساعت در اثر تصادف با دور هم جمع شدن صدها چرخ‌دنده، فنر و صفحه به‌وجود آمده است و قطعاً خواهید گفت آن را یک ساعت‌ساز ساخته است. حال اینکه جانداران بسیار پیچیده‌تر از ساعت هستند و اعضای آنها در هماهنگی کامل با هم کار می‌کنند و به نظر غیرممکن می‌رسد در اثر تصادف یا شانس و اقبال به‌وجود آمده باشند. پس چیزی یا کسی باید طراح این همه موجودات پییچده و متنوع باشد و آن کس خداست و هرگز امکان ندارد که چیزی تصادفی و بی‌هدف و بدون خرد؛ مثل طبیعت، به‌طور اتفاقی چیزی پیچیده و دارای ارتباطات درونی و کامل مثل موجود زنده و به‌ویژه انسان را به‌وجود آورده باشد.»