کتاب گنجینه آسمانی

گنجینه آسمانی که در انتشارات واحه به چاپ رسیده است، گفتار متن فیلم‌های روایت فتح شهید آوینی است.

درباره کتاب گنجینه آسمانی

نوشــته‌های شهید سید مرتضی آوینی پس از شهادت ایشان، ابتدا به صورت پراکنده و محدود توسط کانون فرهنگی هنری ایثارگران به چاپ رسید، سپس نشر ساقی مجموعه آثار را در ۱۲ عنوان چاپ و منتشر کرد، و از این پس، این مجموعه در انتشارات واحه و زیر نظر خانوادهٔ آن شهید به چاپ می‌رسد.

به استثنای سه کتاب فتح خون، فردایی دیگر و اولین جلد آینه جادو که شهید آوینی، خــود در زمان حیات، مقالاتش را انتخاب و تدوین کرد، باقی آثار ایشان، در واقع جمع‌آوری مقالاتی پراکنده در نشریات گوناگون است که بنا به تشخیص و سلیقه ناشرین مختلف دسته‌بندی و منتشر شده است. اگر خود ایشان هنوز در میان ما بود، شاید این کتاب‌ها هرگز منتشر نمی‌شد. یا به شکل دیگری تنظیم می‌شد. به هر جهت، غیر از سه کتاب مورد اشاره، آنچه منتشر شده و می‌شود کتاب‌های شهید آوینی محسوب نمی‌شوند، بلکه مجموعه آثار نوشته شده توسط ایشان به حساب می‌آیند که در دوره‌های مختلف زمانی و به منظور چاپ در مطبوعات در همان ایام و روزگار تدارک دیده شده بودند و نه به منظور تبدیل به یک کتاب که اثر ماندگارتری است. این نکته‌ای است که بهتر است خواننده محترم این کتاب‌ها از ابتدا در نظر بگیرد و توجه داشته باشد که با کتاب‌هایی گردآوری‌شده مواجه است، نه کتاب‌های تألیفی به معنای متعارف.

پخش فیلم‌های مستند روایت فتح از تلویزیون در فروردین سال ۱۳۶۵ آغاز شد و تقریبا بدون وقفه تا پایان جنگ درسال ۱۳۶۷ ادامه یافت. در این مدت گروه روایت فتح پنج مجموعه، نزدیک به هفتاد برنامه تولید کرد. با اتمام جنگ وقف‌های دو ســه ساله در کار گروه پیش آمد. اما بار دیگر، در اواخر ســال ۱۳۷۰ ،گروه روایت فتح تشکیل شــد و شرایط را برای ساختن مجموعه‌های جدید فراهم کرد. کار تولید و پخش شش برنامه از اولین مجموعه با نام  شهری در آسمان پایان یافته بود که راوی فتح در جست‌وجوی قتلگاه فکه به شهادت‌رسید.

کتاب حاضر گفتار متن همه فیلم‌های روایت فتح را از اولین برنامه تا شهادت راوی فتح دربر می‌گیرد. گفتار متن مجموعه مستقل با من سخن بگو دوکوهه به لحاظ سنخیت با برنامه‌های روایت فتح در انتهای کتاب گنجانده شده است. از آنجا که دست‌نوشته‌های شهید آوینی غالبا در دســترس نبود، متن گفتارها از نوار استخراج و ویرایش و تنظیم شد.

خواندن کتاب گنجینه آسمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به آثار شهید آوینی مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب گنجینه آسمانی

امروز منتهاالیه حاشیۀ اروند مرکز تاریخ است. از این‌جاست که عاقبتِ زمین معین می‌گردد. اگرنه، به من بگو که در کدامین نقطۀ کرۀ زمین حادثه‌ای از این عظیم‌تر در جریان است. آیا قرن پانزدهم هجری قمری قرنی است که در آن کشتی طوفان‌زدۀ تاریخ به ساحل آرام عدالت می‌رسد؟

آنها با اشتیاق از میان گل و لایی که حاصل جزر و مدِ آبِ خوُر است خود را به قایق‌ها می‌رسانند و ساحل را به سوی جبهه‌های فتح ترک می‌کنند.

طلبۀ جوانی با یک بلندگوی دستی، همچون وجدان جمع، فضای نفوس را با یاد خدا مطهر می‌کند. او مأموری است که از جانب خدا در جان جنود او روح می‌دمد و اجازه نمی‌دهد که ثقل غفلت، آنان را از آن اوج عرفانی که در آن هستند پایین بیاورد.

چه کسی می‌توانست بداند که تاریخ روزهایی این‌چنین را به خود خواهد دید؟ در کنار آب، به برادر فروزش برخوردیم؛ مسئول جنگ در شورای مرکزی جهاد سازندگی. از ناصیه‌اش پیداست که در آن سوی رود چه می‌گذرد.

دشمن در برابر ایمان جنود خدا، متکی به ماشین پیچیدۀ جنگ است. از همان نخستین ساعات فتح، هواپیماهای دشمن مظهر پندارهای باطل او هستند، حال آن‌که در معرکۀ قلوب مجاهدان راه خدا، آرامشی که حاصل ایمان است حکومت دارد. و به‌راستی دشمن حیرت‌زده است: چگونه ممکن است که کسی از مرگ نهراسد؟

کجا از مرگ می‌هراسد آن‌کس که به جاودانگی روح در جوار رحمت حق آگاه است؟ و این‌چنین، اگر یک دست تو نیز هدیۀ راه خدا شود، باز هم با آن دست دیگری که باقی است به جبهه‌ها می‌شتابی. وقتی که اسوۀ تو آن تمثیل مطلق وفاداری، عباس بن علی (ع) باشد، چه باک اگر هر دو دست تو نیز هدیۀ راه خدا شود؟

رزمنده‌ای که آستین دست چپش خالی است تفنگ دوربین‌داری بر دوش دارد.

تفنگ دوربین‌دارش نشان می‌داد که تک‌تیرانداز است. آن آستین خالی که با باد این سوی و آن سوی می‌شود، نشانۀ مردانگی است و این‌که تو به عهدی که با ابوالفضل بسته‌ای وفاداری. چیست آن عهد؟ «مبادا امام را تنها بگذاری!»

دشمن بردۀ ماشین است و تو ماشین را در خدمت ایمان کشیده‌ای. در زیر آن آتش شدید، بولدوزرچی خاکریز می‌زند؛ بر کوهی از آهن نشسته است و کوهی از خاک را جابه‌جا می‌کند و معنای خاکریز هم آن‌گاه تفهیم می‌شود که در میان یک دشت باز، گرفتار آتش دشمن باشی.

رزمنده‌ای پشت خاکریز، با بیلچه خاک‌ها را کنار می‌زند تا سنگر انفرادی حفر کند.