کتاب کارآگاه هاف مون

کتاب کارآگاه هاف مون نوشته اوئن کالفر و ترجمه شیدا رنجبر است. کتاب کارآگاه هاف مون را انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت‌ترین کتاب‌ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.

درباره کتاب کارآگاه هاف مون

فِلچر مون شاگرد ۱۲ ساله‌ مدرسه‌ای است که نشان کارآگاه خصوصی دارد. او در یک آزمون برای مرکز کارآگاهی برنشتاین شرکت کرده و با اسم پدرش که با نام خودش یکی است تبدیل به یک کارآگاه حرفه‌ای شده است او دوره‌ آنلاین کارآگاهی را گذرانده و فارغ‌التحصیل شده است. او می‌تواند هر مشکلی که برای اطرافیانش در مدرسه و خانه پیش می‌آید حل کند، ولی حالا او با مشکلی جدی روبه‌رو شده است؛ برای جوان‌های شهر اتفاقات عجیب‌وغریبی می‌افتد. او باید یک پرونده مهم را حل کند و در این راه چندنفری با او همکار شده‌اند.

خواندن کتاب کارآگاه هاف مون را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام نوجوانان علاقه‌مند به داستان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کارآگاه هاف مون

همه‌چیز درست از روزی خراب شد که مجبور شدم اولین قانونِ باب بِرِنشتاین را زیر پا بگذارم. اینکه: نامرئی باش. تکه‌های جورچین را کنار هم بگذار، ولی خودت هیچ‌وقت یکی از آن‌ها نشو.

هِرود شارکی باعث شد این قانون مهم را فراموش کنم.

همان‌طور که همهٔ کارآگاه‌های خصوصی می‌دانند، باب برنشتاین، مأمور افسانه‌ای اف‌بی‌آی (ادارهٔ آگاهی فدرال آمریکا) بود که کارآگاه خصوصی شد و آکادمی برنشتاین را در واشنگتن تأسیس کرد، تا کسانی را که عاشق شغل کارآگاهی بودند، آموزش بدهد. کتاب راهنمای برنشتاین را هم نوشت که هر شاگردی می‌خواست نمرهٔ قبولی بگیرد، باید همه‌اش را حفظ می‌کرد. خودِ من هم راهنما را از اول تا آخر حفظ کردم و در کلاسِ آنلاینم، بالاترین نمرهٔ قبولی را گرفتم، گرچه مجبور شده بودم برای ثبت‌نام توی کلاس از تاریخ تولد پدرم استفاده کنم. خوشبختانه اسم اول هر دوی ما یکی است.

بیست‌وهفتم سپتامبر بود. این روز هنوز که هنوز است، برایم مثل عکسی با کیفیت بالا شفاف و واضح است. روز آخرِ اولین ماه بعد از تعطیلات تابستان بود. متأسفانه تابستان هنوز نمی‌دانست تمام شده و داشت همچنان می‌تاخت. گرما مثل ملافه از روی آسفالت حیاط بلند می‌شد و دور شاگردهای دبستان و دبیرستان مدرسهٔ قدیس جروم می‌پیچید.

حدود همان ساعت همیشگی رسیدم دم در مدرسه؛ یعنی ۸:۵۰ دقیقه. دوست دارم همیشه هرجا می‌روم ده دقیقه زودتر برسم. این‌طوری فرصت می‌کنم نبض امور را در دست بگیرم. ما کارآگاه‌های خصوصی همیشه باید حواسمان به اطرافمان باشد. راهنمای برنشتاین می‌گوید: یک کارآگاه هیچ‌وقت نمی‌داند پروندهٔ بعدی‌اش از کجا سر درمی‌آورد. طبق نظر او؛ اگر چشم‌های کارآگاه خوب باز باشد، پرونده حتی می‌تواند معمایی باشد که قبلاً حلش کرده است. برای همین من هم چشم‌هایم را خوب باز می‌کنم، طوری که می‌توانم به شما بگویم کدام بچه‌ها به انگشتشان دوای زگیل زده‌اند؛ کی در حیاط دبیرستان نامهٔ فدایت شوم رد می‌کند و حتی کدام‌یک از معلم‌ها سر راه خانه به همبرگری مک‌دونالد می‌روند.