با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
کتاب بکه اثر نرگس مقصودی

دانلود و خرید کتاب بکه

۴٫۲ از ۱۱ نظر
۴٫۲ از ۱۱ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب بکه  نوشته  نرگس مقصودی  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت

معرفی کتاب بکه

کتاب بکه داستانی تاریخی نوشته نرگس مقصودی است که در انتشارات کتاب نیستان به چاپ رسیده است. داستانی از زندگی امام سجاد (ع) پس از به شهادت رسیدن پدرش، در واقعه عاشورا.

نرگس مقصودی در کتاب بکه روایتی تاریخی آمیخته به داستان از زندگانی امام سجاد (ع) نوشته است. آنچه در این روایت، مد نظر نویسنده بوده، این است که امام سجاد (ع) در مقام فرزند حسین بن علی (ع) در واقعه عاشورا و پس از آن چه کشیده‌اند و چه روزگاری داشتند؟ چه فعالیت‌هایی انجام دادند و چه‌ها کردند. این اثر روایتی است از شنیده‌ها، گفته‌ها و بیانات حاضران، شواهد و تمام آنانی که ریختن خون فرزند رسول الله دست داشتند و آنانی که پس از این حادثه در همراهی امام بودند و یا حتی آن دسته از افرادی که روایت کردن این ماجرا و به فرجام رساندن عاملانش، خواسته یا ناخواسته شریک بودند.

کتاب بکه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب بکه اثری است برای تمام آن‌هایی که دوست دارند تاریخ را در بستر یک روایت داستانی ناب بخوانند و فعالیت‌ها و زندگی امام سجاد (ع) بعد از شهادت پدرش را دنبال کنند. 

بخشی از کتاب بکه

آن‌طرف‌تر لیلی مضطرب، با عقیل نی‌ها را مرتب می‌کرد و ساقه‌های شکافته و تخت شده نی‌ها را کنار هم می‌چید، دوتا می‌گرفت و دوتا ول می‌کرد؛ بوریایش به نصفه نرسیده بود که رهایش کرد... مستأصل داس را برداشت و مشغول تمیزکردن نی‌های تازه شد، شکاف نی را تمیز کرد. ریشه را زدود، به سر نی که رسید، پدرم را خیس خون بر اسب دید. داس را محکم گرفت و با عجز به او نگریست، از هیبتش چنان ترسیده بود که نفهمید خون دستش از داس سرازیر شده است، به جلو قدم گذاشت و با لرزه گفت: «هان عبدالله... نگو که این خون خبر از خون حسین می‌دهد... نگو که سیاه‌بخت شده‌ایم...»

پدرم به سختی آب دهان فرو داد و اشک چشم سترد. عقیل، حبیبه و لیلی دورش را گرفتند... حیرت‌زده نگاهش می‌کردند و به امید جرعه‌ای از کلامش، سکوت را نمی‌شکستند.

ـ وای بر بنی‌امیه، وای بر ما... خون این قوم تا ابد دامن‌گیر بنی‌امیه است. دیروز ظهر هنگامه شهادت حسین‌بن‌علی بود... خشم خدا از ریختن خون سید جوانان اهل بهشت بود. کربلا صحرای خون بود، سنگی نبود که از زیرش خون نجوشد، باران خون است... به چشم دیدم که عمرسعد بر کشته‌های خویش نماز خواند و به خاک سپردشان و با اسراء رهسپار کوفه شد و کشتگان بنی‌هاشم و یاران حسین را بر زمین کربلا رها کرد...

لیلی ناخن به رخساره کشید، شیون کرد و نالید:

ـ مگر جز این است که حسین فرزند پیغمبر است و خون علی‌بن‌ابیطالب در رگ‌هایش. وای بر ما که این خبر را می‌شنویم و هنوز زنده‌ایم. آسمان و زمین در سوگش است. اگر همت بنی‌اسد در رگ دارید بلند شوید و خودتان را برای دفن پیکر شهداء تجهیز کنید.

پدرم و عقیل شیون زنان می‌شنیدند و اشک از چشم می‌ستردند. ترس دست و پایشان بسته بود. عبدالله از ترس عمرسعد به نینوا کوچیده بود. حالا که دست دشمن ازشان کوتاه شده بود چگونه به قلب کارزار بازمی‌گشت؟! چگونه تسلایی برای سکوتشان مهیا می‌کرد؟!

با درد زخم‌زبان لیلی را پاسخ داد که:

ـ وقتی بنی‌امیه با فرزندان پیغمبر چنین کند با ما چه می‌کند؟ رفتن به کربلا بهانه‌ای می‌شود برای ابن‌زیاد و سگ وفادارش عمرسعد؛ او حیوانی است در جلد آدم. اگر نام بنی‌اسد به گوششان برسد چه کسی پشتیبان شماست...؟

مادرم اشک از چشم سترد و رو به پدرم بانگ برآورد:

‌ ـ ننگ بر بنی‌اسد باد اگر بر عهدی که با حسین بست وفادار نباشد. تو شرط حسین‌بن‌علی را با ابراهیم‌بن‌عمیر می‌دانی؛ ما موظف بر پذیرایی از زائران این شهدا هستیم. حال چگونه دست روی دست بگذاریم و پیکرشان را در پهنه دشت رها کنیم. بترسید از روزی که باید به پیغمبر پاسخ دهید... عبدالله مردان قوم را تجهیز کن وگرنه ما زنان به یاری پسر پیغمبر برمی‌خیزیم...

این را گفت و شتابان به سمت بیلی که در گوشه حیاط نهاده بود رفت. بیل را به زحمت بلند کرد و به دنبالش لیلی، کلنگی را مهیا کرد و به حمایتش ایستاد. رو به پدرم گفت:

ـ الان از ترس ابن‌مرجانه به این خانه کوچیدیم... فردای قیامت به کجا کوچ کنیم؟ من خود به دفن پیکرشان می‌شتابم. هر چند با این طفل در شکم خونم ریخته شود.

عقیل ندا داد که؛

ـ این امر به شما زنان نیاید، امر جنگ با مردان است. شما هنوز بر بنی‌امیه آگاه نیستید.

بیل از دست حبیبه و لیلی گرفتند. آنان مویه‌کنان عبدالله و عقیل را پشت سر نهادند و مردان به چاره‌جویی نشستند. غروب یازده محرم بود و آسمان از دیروز رنگ خون بود. پدرم سردرگم عقیل را نگریست. ترس از عمرسعد دست و پای مردان را بسته بود. هنوز زخم همراهی با حبیب خوب نشده بود که داغ حسین و یارانش ماتم‌زده‌شان کرده بود.

بوی نان سوخته در فضا بود. مادرم نان سیاه‌شده را درآورد و با جرعه‌ای آب به سمت لیلی رفت. چشمش که به آسمان افتاد کاسه از دستش واژگون شد. قرمزی غروب بند دلش را لرزاند، آسمان خون می‌گریست. به نجوا و اشک به من گفت: «این عزای خون حسین است فرزندم، آسمانیان و زمینیان عزادارند...»

سیاهی شب خون از آسمان برده بود، خواب به چشم کسی نرفته بود که از پشت‌بام صدای عقیل آرام برخاست و بعد شدت گرفت:

ـ بیایید... بیایید ببینید... آنچه من می‌بینم شما هم می‌بینید...

به پشت بام که رسیدند ستون‌هایی از نور دیدند که از آسمان به زمین می‌آید و دوباره از زمین به آسمان بازمی‌گردد. با خود زمزمه کردم:

ـ آری جایگاه این شهدا در نزد خداوند چنین است...

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۲)
Fatemeh
۱۴۰۱/۰۱/۱۹

با خوندن کتاب خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. با اینکه قبلا هم از واقعه عاشورا و اوضاع خفقان بعد عاشورا و سیاستی که امام سجاد برای مبارزه با امویان در پیش گرفته بودن هم خونده و شنیده بودم، ولی نمیدونم

- بیشتر
پاییز
۱۴۰۱/۰۲/۱۵

داستان درباره برهه ای از زندگی امام سجاد علیه السلام هست. قسمت اسارت خاندان عصمت و رفتن شون به شام دل آدم رو کباب میکرد. به طور کلی، دید آدم رو نسبت به خفقان زمان امام سجاد علیه السلام گسترش میداد.

- بیشتر
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۷)
«چه بسیار گروه کوچکی که به فرمان خداوند بر گروهی عظیم پیروز شدند و خداوند با صابرین است.»
Fatemeh
تقدیم به رئیس‌البکائین از ابتدای خلقت تا انتهایش؛ آدم علیه الرحمه یعقوب، فرزند اسحاق یوسف، معشوق زلیخا و سجاد، فرزند حسین که چهل سال بر پدرش گریست.
zahra.n
در طبق‌هایی از نور بدن‌های مطهرشان بالا می‌رفت و اگر اذن می‌داشتی می‌دیدی که جبرئیل، مقرب‌ترین فرشته پروردگار به همراه فرشتگان و روح که در شب قدر فرود می‌آیند به زمین هبوط کردند و همراه رسول خاتم، حسین و یارانش را به آغوش کشیدند و در منتهای آسمان غسل دادند و بر ایشان نماز گزاردند و جز آن فرشتگان مقرب پاک‌سرشت و نیکوصورت، کسی قبرشان را آماده نکرد...
کاربر ۳۶۷۳۹۵۶
شنیدم فرمود: «شما بر حال ما نوحه و گریه می‌کنید، پس آن کس که ما را کشت که بود؟!»
یا مهدی (ع)
«ای حبیب کوچک من، بر تو نه واجبی است نه مستحبی... گفت: «ای پیرمرد بزرگوار؛ آیا تا به حال ندیده‌ای افرادی که از من کوچک‌تر بوده‌اند و مرده‌اند؟!» انگار کلامش را نشنیده باشم چشم چرخاندم و به دنبال توشه‌ای در اطرافش چرخیدم و زمزمه کردم: «زاد و راحله تو کجاست؟» گفت: «زاد و توشه‌ام تقوا، مرکب سواری و راحله‌ام دو پایم و اراده و قصدم به سوی مولایم است.» گفتم: «اما من چیزی از غذا و طعام با تو نمی‌بینم.» «ای شیخ آیا این عمل نیکوست که انسانی تو را به دعوتی بخواند آنگاه تو از خانه‌ات طعامی را برداشته و با خود همراه ببری؟ کسی که مرا به خانه خود دعوت نموده است، هم او مرا اطعام می‌کند و آب نوشاند.»
zahra.n
متعجب گفتم: «شما را به حق پدرانتان سوگند می‌دهم که مرا آگاه سازید از این بیابان‌های بی‌آب و علف و صحراهای سوزان چگونه بدون زاد و توشه عبور می‌کنید؟» فرزند حسین گفت: «من با زاد و توشه عبور می‌کنم. زاد و توشه من چهار چیز است؛ همه دنیا را یکسره می‌بینم که مملکت خدواند است، اما همه خلق را می‌بینم که بندگان و عیال اویند، اسباب و روزی‌ها نیز به دست اوست و قضاء الهی را در تمام زمین خداوند نافذ و جاری می‌بینم.» زاد و توشه شما چه نیکو زاد و توشه‌ای است و شما با آن صحراهای آخرت را در می‌نوردید چه رسد به صحراهای دنیا!
zahra.n
حسین‌بن‌علی از زمین‌های غاضریه و نینوا پرسید و من پاسخ دادم. قیمت‌شان پرسید و بعد از رضایت من، این دو وادی را به قیمتی گزاف خرید و مالک آنها شد. اما بعد از پرداخت سکه‌ها، همه آنچه خریده بود را به من هبه کرد... به شرط آنکه اهالی این دو منطقه، زائران کربلا را به سمت کربلا راهنمایی و سه روز میهمان کنند... این را که گفت و کلامش را ناتمام گذاشت شوری عجیب در چشمان حبیب دید که گره از گلویش باز کرد: ـ و از آن روز سوال من این است؛ مگر بر این بیابان خشک و بی‌آب و علف چه مقرر شده که مقدم زائرانش از اکنون این‌چنین است؟ اما بیم من از آن چیزی است که حسین‌بن‌علی پشت این معامله دیده است.
zahra.n

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۱۶۲ صفحه
قیمت نسخه چاپی۴۰,۰۰۰ تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۴۰۰/۰۶/۰۸
شابک۹۷۸-۶۲۲-۲۰۸-۸۰۸-۸
تعداد صفحات۱۶۲صفحه
قیمت نسخه چاپی۴۰,۰۰۰تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۴۰۰/۰۶/۰۸
شابک۹۷۸-۶۲۲-۲۰۸-۸۰۸-۸