نظرات کاربران درباره کتاب شب های تهران

اول کتاب شاید سریع جذب نشدم ولی بعدش رو دوست داشتم. عشقی که آدم رو از خودش دور کنه، تورو متوقف کنه و نذاره رشد کنی رو باید رها کنی.شایدم این نشانه ها گذاشته شده که یجایی متوجه بشی دیگه باید بری. دیگه اونجا مناسب تو نیست. باید جایی باشی و کنار کسی که احساس آرامش کنی و بتونی رشد کنی، بتونی خودت باشی. مشوش نباشی...

در مقایسه با خانه ادریسی‌ها، اثر قوی محسوب نمی‌شود. اما روایت یک‌دستی دارد که ارزش خواندن دارد.

کتاب قشنگی بود. تا اواسط کتاب دوست داشتم نسترن و بهزاد بهم برسن. اما بهزاد لایق عشق و توجه نسترن نبود.

متوسطِ متوسطِ متوسط و بسیار کهنه برای عصر حاضر

خیلی طولانی و کشدار بود. فکر می‌کردم خیلی بهتر باشه. نمی‌شه گفت بد ولی تصورم خیلی بهتر بود.