کتاب صوتی فواید گیاهخواری

کتاب صوتی فواید گیاهخواری نوشته صادق هدایت است که با صدای بهروز رضوی منتشر شده است. این کتاب شرح پژوهش‌های هدایت در زمینه گیاهخواری است. سبک زندگی سالمی که هدایت برگزیده بود.

درباره کتاب فواید گیاهخواری

صادق هدایت نویسنده مشهور ایرانی است که بیشتر برای داستان‌ها و نمایشنامه‌هایش معروف است. او را با اثر بی‌نظیر بوف کور می‌شناسند. صادق هدایت بعد از گیاه‌خوار شدن اعلام کرد دیگر هرگز لب به گوشت و بدن حیوانات نمی‌زند و این سبک غذایی را از چندین دیدگاه بررسی کرد از جمله نگاه اخلاقی دکارتی و نگاه فیزیولوژیکی به بدن انسان. او تا زمان مرگش هرگز حاضر نشد غذای گوشتی بخورد و یک بار که به اشتباه یک پیراشکی گوشت در دهانش گذاشت زمان طولانی‌ای بالا می‌آورد.

شنیدن کتاب صوتی فواید گیاهخواری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای تمام علاقه‌مندان به تغییر رژیم گیاهخواری و شناخت سبک زندگی صادق هدایت ویشنهاد می‌کنیم.

درباره صادق هدایت

صادق هدایت در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ متولد شد. او نویسنده، مترجم و روشنفکر ایرانی بود. صادق هدایت را همراه محمدعلی جمال‌زاده و بزرگ علوی و صادق چوبک یکی از پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند.

هدایت از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران و نیز، روشنفکری برجسته بود. بسیاری از پژوهشگران، رمانِ بوف کور او را مشهورترین و درخشان‌ترین اثر ادبیات داستانی معاصر ایران دانسته‌اند. هرچند آوازه هدایت در داستان‌نویسی است، امّا آثاری از متون کهن ایرانی مانند زند وهومن یسن را بازنویسی کرده او همچنین آثار نویسندگانی مانندِ آنتون چخوف، فرانتس کافکا، آرتور شنیتسلر و ژان پل سارتر را نیز ترجمه کرده‌است. شمار بسیاری از سخنوران ایرانی نسل‌های بعدی، از غلامحسین ساعدی و هوشنگ گلشیری و بهرام بیضایی تا رضا قاسمی و عباس معروفی و دیگران، هر یک به نوعی کمتر یا بیشتر تحت تأثیر کار و زندگی هدایت واقع شده و درباره‌اش سخن گفته‌اند.

از دیگر آثار صادق هدایت می‌توان به زنده به گور، سگ ولگرد، نیرنگستان، سایه روشن و فواید گیاهخواری اشاره کرد.

صادق هدایت در ۱۹ فروردین سال ۱۳۳۰ در پاریس خودکشی کرد و چند روز بعد در قطعهٔ ۸۵ گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.

درباره زندگی، آثار و تفکرات صادق هدایت بیشتر بخوانید.

بخشی از کتاب فواید گیاهخواری

احتیاج خوراک طبیعتاً پیدا شده است. اول بدون ترتیب هر چه که می یافتند، می خوردند. این یک خوراک بدون اراده و زورکی بوده. بیشتر میوه ی خوش آیندِ درختان خودرو و گاهی دانه های دیمی و ریشه های گیاه ها و هنگامی گوشت جانورانی که برای دفاع از خود کشته بودند می خوردند؛ چون که به نظر می آمده حیوانات یکدیگر را می خورند.

از زمان های قدیم که علم وجود نداشته، برخی از کسانی که دارای یک حس مشاهدات، بخش استدلال خداداد و احتیاج به متقاعد نمودن داشتند؛ پس از آن که خوراک های گوناگون را سنجیده، از مد نظر گذرانیدند، بعضی اصول و قوانین درباره ی خوراک ها وضع نمودند. این ها عالم نبودند، این ها خیال پرست بودند. این طبقه از مردم که یک زندگانی جداگانه در جامعه می نمایند، شاعر خردمند یا فیلسوف نامیده می شوند.

حقایقی را که از قدیم این اشخاص آشکار نموده اَند همان قدر از قلب آنان تراوش کرده که از فکرشان. قلب آنان گواهی داده که یک چیزِ آن قدر پست کننده، مانند کشتار، نمی تواند برای وجود انسان یک ضرورت حیاتی داشته باشد. زمانی با سرزنش و گاهی با لحن تند و خشم آلود یا ترحم و هنگامی با تصویرهای روشن و زننده یا به وسیله ی یک منطق محکم، در اطراف قرون و سرزمین ها درباره ی گوشت خواری قضاوت نموده اَند. نمونه ی زندگانی آنان دلایل عقیده ی ایشان را تقویت می کند. زیباترین و دلیرترین و نافذترین آن ها کسانی بوده اَند که زندگانی آنان سببِ مرگ دیگری را فراهم نمی آورده است.

چندی بعد علمای متصوفین و فلاسفه و مقدسین به این عقیده همراهی نمودند و امروزه نیز کرورها مردم برای ترحم نسبت به حیوانات و به واسطه ی احترام خودشان از استعمال گوشت پرهیز می نمایند.

همه می دانند که اخلاق، علم و رفتار و عادات است و خوراک یک عنصر بزرگ زندگانی می باشد که تأثیر انکار ناپذیری در اخلاق و روش انسان دارد. مثلی است به فرانسه که گویا از «کانت» گرفته شده (Manist was erisst)؛ می گویند: «به من بگو چه می خوری، به تو می گویم کی هستی.» این مطلب عین حقیقت است. هرگاه خوراک حیوانات مختلفه را با طرز عادت و روش آن ها بسنجیم، خواهیم دید با عادات آن ها تناسب و وابستگی نزدیکی دارد. بیشتر فلاسفه و اخلاقیون درندگی نژاد آدمی زاد را به خوراک خونین او نسبت می دهند.