کتاب صوتی صورت زخمی

کتاب صوتی صورت زخمی نوشته آرمیتاژ تریل روایتی تند، خشن و پرجزئیات از صعود و سقوط یک گانگستر آمریکایی است. پرویز نصیری این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است و کتابسرای تندیس نسخه‌ی مکتوب را منتشر کرده است. نسخه‌ی صوتی با گویندگی آرمان سلطان‌زاده و مریم پاک‌ذات و به تهیه‌کنندگی آوانامه منتشر شده است. این کتاب صوتی شنونده را به دل محله‌های تبهکاران، بارهای مخفی، جنگ جهانی و باندهای مافیایی می‌برد و شکل‌گیری یکی از مخوف‌ترین چهره‌های جنایت سازمان‌یافته را از نوجوانی تا اوج قدرت دنبال می‌کند. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خریداری و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی صورت زخمی

رمان صورت‌زخمی نوشته‌ی آرمیتاژ تریل در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. این کتاب که الهام‌گرفته از زندگی و فعالیت‌های «آل کاپون»، گانگستر افسانه‌ای دوران ممنوعیت الکل در شیکاگو بود، به سرعت به‌عنوان یکی از آثار تأثیرگذار در ژانر جنایی و گانگستری شناخته شد. این رمان کوتاه که در ۱۸۰ تا ۱۸۶ صفحه نوشته شده، داستان ظهور و سقوط «تونی گوارینو» را روایت می‌کند؛ جوانی جاه‌طلب که پس از به دست آوردن جای زخمی بر چهره‌اش در جنگ جهانی اول، با نام «تونی کامونته» به یکی از بیرحم‌ترین و قدرتمندترین گانگسترهای شیکاگو تبدیل می‌شود. این کتاب که به‌عنوان «رمانی تعیین‌کننده در ژانر جنایی دوران ممنوعیت» توصیف شده، با نثری مستقیم و بی‌پرده و بدون رمانتیک‌سازیِ زندگی جنایتکارانه، به یکی از مهم‌ترین آثاری تبدیل شد که تصویر گانگستر مدرن را در ادبیات و سینما شکل دادند.

نکته‌ی قابل‌توجه در مورد رمان صورت‌زخمی، سرنوشت غم‌انگیز نویسنده و تأثیر شگرف آن بر سینماست. تریل که کتاب را در ۲۸ سالگی نوشت، در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ و تنها نه ماه پس از انتشار رمان، بر اثر ایست قلبی در سن ۲۸ سالگی در لس‌آنجلس درگذشت و هرگز موفقیت عظیم اقتباس سینمایی از اثرش را ندید. حقوق فیلم این رمان به مبلغ ۲۵٬۰۰۰ دلار (مبلغی قابل‌توجه برای آن دوران) به «هاوارد هیوز»، تهیه‌کننده‌ی مشهور، فروخته شد. این کتاب که به دلیل عدم تمدید حق‌تألیف، در مالکیت عمومی قرار دارد و به صورت رایگان در دسترس است، الهام‌بخش دو فیلم مشهور سینمایی شد: نخستین فیلم به کارگردانی «هاوارد هاکس» در سال ۱۹۳۲ با بازی «پل مونی» و دومین و مشهورترین اقتباس در سال ۱۹۸۳ به کارگردانی «برایان دی پالما» و با بازی «آل پاچینو» که اگرچه تنها به‌عنوان اقتباسی آزاد از این رمان شناخته می‌شود، اما میراث آن را در فرهنگ عامه جاودانه ساخت.

خلاصه داستان صوتی صورت زخمی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

صورت‌زخمی مسیر تبدیل‌شدن تونی گوارینو به تونی کامونته را روایت کرده است؛ پسری از محله‌ای فقیر که از دله‌دزدی و پمپ‌بنزین‌زدن بیزار است و از همان نوجوانی به‌دنبال «شخصیت بزرگ» شدن، قدرت و ثروت است. نخستین قتل او در رویارویی با ال اسپینگولا، رهبر یک باند بزرگ، نقطه‌ی چرخش زندگی‌اش است. بعد از پیوستن به باند اوهارا، فشار پلیس و دشمنی باندهای رقیب او را به ارتش و میدان جنگ می‌کشاند؛ جایی که مهارتش در کشتن و رهبری گروهان‌ها شکل می‌گیرد. زخمی عمیق روی صورت، هویت تازه و این واقعیت که همه او را مرده می‌دانند، زمینه را برای بازگشتش به شهر و ورود به دوران ممنوعیت مشروبات الکلی فراهم می‌کند؛ جایی که زیر دست جانی لوو، در نقش گانگستری مدرن، به سازمان‌دهی قاچاق، اخاذی و کنترل بارها مشغول می‌شود.

چرا باید کتاب صوتی صورت زخمی را بشنویم؟

این کتاب صوتی تصویری نزدیک و جزئی‌نگر از شکل‌گیری جنایت سازمان‌یافته، رابطه‌ی باندها و پلیس و پیوند جنگ، فقر و سیاست با تبهکاری ارائه کرده است. شنونده در کنار تعلیق، خشونت و صحنه‌های پرتنش، با ذهنیت یک گانگستر جاه‌طلب و منطق اقتصادی و روانی پشت تصمیم‌های او آشنا می‌شود و می‌تواند فرایند تبدیل یک نوجوان محله‌ای به چهره‌ای مخوف را قدم‌به‌قدم دنبال کند.

شنیدن کتاب صوتی صورت زخمی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به علاقه‌مندان داستان‌های گانگستری، روایت‌های شهری خشن، تاریخ مافیا و کسانی که به بررسی روان‌شناسی قدرت، جاه‌طلبی و سقوط اخلاقی در قالب داستان علاقه دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین برای شنوندگانی که به فضاهای تیره و پرتنش و روایت‌های پرجزئیات از باندهای جنایتکار کنجکاوند مناسب است.

درباره آرمیتاژ تریل

موریس کوونز (Maurice R. Coons) با نام متسعار آرمیتاژ تریل (زاده‌ی ۱۸ ژوئیه‌ی ۱۹۰۲ در نبراسکا – درگذشته‌ی ۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ در کالیفرنیا) نویسنده‌ی آمریکایی و از چهره‌های برجسته‌ی ادبیات عامه‌پسند دوران ممنوعیت الکل بود که بیشتر به‌خاطر رمان صورت‌زخمی (۱۹۲۹/۱۹۳۰) شناخته می‌شود. او که بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده بود و به دلیل شغل پدرش که مدیر تورهای اپرای نیواورلئان بود، چندین بار در دوران کودکی جابه‌جا شد، از سن ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرد تا به‌طور کامل به نوشتن اختصاص یابد و از همان ابتدا به گانگسترهایی چون کاپون علاقه‌ای وسواس‌گونه داشت و آن‌ها را «مانند تمبر یا پروانه» جمع‌آوری می‌کرد. او با استفاده از نام‌های مستعار متعدد، داستان‌های جنایی و کارآگاهی برای مجلات ارزان‌قیمت (pulp magazines) می‌نوشت.

تریل پیش از نوشتن صورت‌زخمی، برای تحقیق در مورد دنیای مخوف گانگسترها، به شیکاگو رفت و در حومه‌ی آن ساکن شد و گفته می‌شود که با یک وکیل ایتالیایی_آمریکایی که او را با گانگسترهای محلی آشنا کرد و شب‌ها را در جمع آن‌ها می‌گذراند تا ایده‌هایی تازه برای رمانش به دست آورد. او که اولین رمانش با عنوان سیزدهمین مهمان (The Thirteenth Guest) را در سال ۱۹۲۹ منتشر کرده بود، در سال ۱۹۳۰ پس از فروش حقوق صورت‌زخمی به هیوز، به هالیوود نقل مکان کرد و زندگی پرزرق‌وبرقی را آغاز کرد که با الکل و افزایش وزن سریع همراه بود. تریل که قرار بود فیلمنامه‌ی اقتباس سینمایی را نیز بنویسد، هرگز این فیلم را به اتمام نرساند و در ۲۸ سالگی، در حالی که فیلم صورت‌زخمی در مرحله‌ی تولید بود، بر اثر نارسایی قلبی در تئاتر پارامونت در لس‌آنجلس درگذشت و در گورستان «هالیوود فوراور» به خاک سپرده شد.

بخشی از کتاب صورت زخمی

«تونی همیشه از پیوستن به این حمله‌های شبانه برای به دست آوردن چند دلارِ ناچیز خودداری می‌کرد. ’دله‌دزدی‘، این اصطلاحی بود که او به طرزی تحقیرآمیز به این دزدی‌ها نسبت می‌داد و برای او جالب نبود. تونی می‌خواست یک شخصیت بزرگ، یک رهبر و شاید یک سیاستمدار شود. او دیوانهٔ فرماندهی، تشنهٔ قدرت و ثروت بود و می‌خواست همهٔ این‌ها را با هم داشته باشد. در این میان، با وجود این‌که کسی ندیده بود کار کند و با وجود این که از همراهی دیگران در این کارهای دله‌دزدی امتناع می‌کرد اما بهتر از همه لباس می‌پوشید و به نظر می‌رسید به قدر کافی پول دارد. خیلی از پسرها در این‌باره متحیّر بودند اما چون او تصمیم داشت در این‌جور کارها داوطلب نشود و جز یک دوست صمیمی کسی دربارهٔ منبع درآمدش سؤالی نمی‌کرد، به همین جهت در آن محله هیچ‌کس نمی‌توانست بفهمد منبع درآمدش چیست. چون تونی هیچ دوست صمیمی‌ای نداشت. تونی همیشه از پیوستن به این حمله‌های شبانه برای به دست آوردن چند دلارِ ناچیز خودداری می‌کرد. ’دله‌دزدی‘، این اصطلاحی بود که او به طرزی تحقیرآمیز به این دزدی‌ها نسبت می‌داد و برای او جالب نبود. تونی می‌خواست یک شخصیت بزرگ، یک رهبر و شاید یک سیاستمدار شود. او دیوانهٔ فرماندهی، تشنهٔ قدرت و ثروت بود و می‌خواست همهٔ این‌ها را با هم داشته باشد.»