دانلود و خرید کتاب صوتی سینما چیست؟

کتاب صوتی سینما چیست؟ نوشته‌ی آندره بازن و با ترجمه‌ی محمد شهبا یکی از مهم‌ترین مجموعه‌مقاله‌ها درباره ماهیت و زبان سینما است. این کتاب صوتی با گویندگی تایماز رضوانی و به تهیه‌ی آوانامه منتشر شده است و شنونده را با جهان فکری منتقدی آشنا می‌کند که بسیاری او را شاعر و نظریه‌پرداز بزرگ سینما می‌دانند. در این اثر، مقدمه‌ها و یادداشت‌هایی از هیو گری و ژان رنوار نیز حضور دارد که جایگاه بازن را در تاریخ سینما و نقد فیلم توضیح داده‌اند و زمینه‌ی ورود به مقالات اصلی کتاب را فراهم کرده‌اند.

درباره کتاب سینما چیست؟

کتاب صوتی سینما چیست؟ مجموعه‌ای از مقالات آندره بازن است که در آن نویسنده تلاش کرده است به پرسش بنیادین «سینما چیست» از دل تاریخ، فلسفه، زیبایی‌شناسی و تجربه‌ی تماشای فیلم پاسخ دهد. در آغاز کتاب صوتی، شنونده با یادداشت‌های مترجم فارسی، محمد شهبا، روبه‌رو می‌شود که از دشواری‌های ترجمه، معادل‌گزینی برای اصطلاحات نظری و بازبینی ترجمه در چاپ دوم سخن گفته است. این توضیحات نشان می‌دهد که متن بازن نثری فشرده، پرارجاع و سرشار از مفاهیم فلسفی و هنری دارد و برای انتقال دقیق آن به فارسی دقت زیادی صرف شده است. کتاب صوتی سینما چیست؟ سپس با پیشگفتار ژان رنوار ادامه پیدا می‌کند؛ فیلم‌سازی که بازن را «شاعر سینما» می‌نامد و او را در جایگاه کسی می‌نشاند که به سینما شأن پادشاهی و هنری جدی بخشیده است. بعد از آن مقدمه‌ی مفصل هیو گری شنیده می‌شود که در آن زندگی، تحصیلات، فعالیت‌های فرهنگی و نقش بازن در شکل‌گیری مجله‌ی کایه دو سینما و نهادهای سینمایی فرانسه روایت شده است. در همین مقدمه، اختلاف‌نظرهای نظری میان بازن و منتقدانی چون ژان میتری نیز طرح شده است. در ادامه‌ی کتاب صوتی سینما چیست؟ شنونده وارد مقالات اصلی می‌شود؛ از «هستی‌شناسی تصویر عکاسی» که ریشه‌های روان‌شناختی و تاریخی تصویر، مومیایی‌کردن زمان و نسبت نقاشی، عکاسی و سینما را بررسی کرده است تا «اسطوره سینمای تام» که مسیر اختراع سینما را نه فقط به‌عنوان پیشرفتی فنی، بلکه به‌عنوان تحقق رؤیای بازآفرینی کامل واقعیت دنبال می‌کند. مقاله‌ی «تکامل زبان سینما» نیز تاریخ تدوین، مونتاژ، وضوح عمیق و دو گرایش بزرگ «ایمان به تصویر» و «ایمان به واقعیت» را در کار فیلم‌سازانی چون گریفیث، آیزنشتاین، مورنائو، اشتروهایم، رنوار، ولز و نوواقع‌گرایان ایتالیایی تحلیل کرده است. در بخش دیگری از آن کتاب، بازن در مقاله‌ی «امکانات و محدودیت‌های مونتاژ» با مثال‌هایی از فیلم‌هایی مانند بادکنک قرمز و آثار ژان توران، مرز میان ترفند، واقعیت، انسان‌انگاری و نقش مونتاژ در ساختن معنا را می‌کاود.

خلاصه کتاب سینما چیست؟

کتاب صوتی سینما چیست؟ در هسته‌ی خود به این سؤال می‌پردازد که تصویر سینمایی چه نسبتی با واقعیت دارد و چرا سینما برای انسان معاصر چنین جایگاهی پیدا کرده است. بازن در مقاله‌ی «هستی‌شناسی تصویر عکاسی» از «عقده‌ی مومیایی‌کردن» و میل انسان به غلبه بر مرگ آغاز می‌کند و نشان می‌دهد چگونه نقاشی، مجسمه‌سازی، عکاسی و در نهایت سینما، هر یک پاسخی به این میل بوده‌اند. در «اسطوره سینمای تام» مسیر اختراع سینما به‌عنوان تحقق رؤیای بازآفرینی کامل جهان، با صدا، رنگ و بُعد دنبال شده است. در «تکامل زبان سینما» بازن دو گرایش اصلی را از هم جدا می‌کند: سینمایی که بر مونتاژ و بیان‌گرایی تصویر تکیه دارد و سینمایی که به تداوم واقعیت، زمان واقعی و وضوح عمیق وفادار است. او با مثال‌هایی از فیلم‌سازان مختلف نشان می‌دهد چگونه زبان سینما از مونتاژ نمادین به سوی حفظ پیوستگی زمان و فضا حرکت کرده است. در مقاله‌ی «امکانات و محدودیت‌های مونتاژ» نیز با مقایسه‌ی فیلم‌هایی درباره‌ی حیوانات و فیلم بادکنک قرمز، مرز میان ترفند تدوینی و حضور واقعی اشیا و موجودات در برابر دوربین بررسی شده است.

چرا باید کتاب سینما چیست؟ را بشنویم؟

شنیدن کتاب صوتی سینما چیست؟ فرصتی است برای آشنایی عمیق با یکی از تأثیرگذارترین نگاه‌ها به ماهیت تصویر، واقعیت و زبان سینما. شنونده در خلال مقدمه‌ها و مقالات، هم تاریخ شکل‌گیری سینما و نظریه‌ی فیلم را دنبال می‌کند و هم با مفاهیمی مانند عینیت تصویر، مونتاژ، وضوح عمیق و نوواقع‌گرایی روبه‌رو می‌شود که هنوز در بحث‌های سینمایی امروز حضور دارند.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به دانشجویان و پژوهشگران سینما، منتقدان و نویسندگان حوزه‌ی فیلم، فیلم‌سازان و علاقه‌مندان جدی نظریه‌ی سینما پیشنهاد می‌شود. همچنین برای کسانی مناسب است که می‌خواهند فراتر از تماشای صرف فیلم، درباره‌ی ماهیت تصویر، واقعیت و نقش سینما در فرهنگ معاصر بیندیشند.

بخشی از کتاب سینما چیست؟

«اگر هنرهای تجسمی تحت روانکاوی قرار می‌گرفت، احتمالاً مشخص می‌شد که مومیایی کردن مردگان یکی از عوامل بنیادی پیدایش آنها بوده است. به این ترتیب آشکار می‌شود که نقاشی و پیکرسازی بر عقده مومیایی شدن استوارند. در مذهب کهن مصر، که هدفش مبارزه با مرگ بود، بقای ابدی را در گرو بقای جسم می‌دانستند. بنابراین، آن مذهب با پدید آوردن سدی در مقابل گذر زمان، یکی از نیازهای بنیادین روان‌شناختی انسان را ارضا می‌کرد، چرا که مرگ چیزی جز پیروزی زمان نیست. از نظر آنان نگهداری مصنوعی ظاهر جسمانی، به معنای محافظت از آن در قبال جریان زمان و سالم و درست رساندنِ به اصطلاح قاچاقی آن به معبر زندگانی بود. بنابراین، طبیعی بود که جسم را، به‌رغم واقعیت مرگ، با نگهداری گوشت و استخوان بدن حفظ کنند. از این رو، نخستین مجسمه مصری یک جسد مومیایی شده بود که آن را با سدیم دباغی و خشک کرده بودند. ولی اهرام و راهروهای تو در تو هرگز به یقین تضمین نمی‌کرد که جسم سرانجام فنا نخواهد شد. بنابراین، تدابیری احتیاطی نیز اختیار کردند. به این منظور، در نزدیک تابوت و در کنار غلاتی که برای تغذیه مرده گذاشته بودند، مجسمه‌های کوچک سفالینی قرار می‌دادند تا اگر جسد مومیایی شده نابود شد، جایگزین آن شوند. از این رو، این کاربرد مذهبی، نخستین کارکرد مجسمه‌سازی را آشکار می‌کند، یعنی حفظ زندگی با نمایش زندگی.»