کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد

کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد نوشتهٔ گابریل گارسیا مارکز و ترجمهٔ حسین مسعودی آشتیانی است. فیروزه لطفی، نغمه قدسی و محمدرضا حلاجان گویندگی این داستان کوتاه صوتی را انجام داده‌اند و نوین کتاب گویا آن را منتشر کرده است. این اثر از  مجموعه داستان‌های زنانهٔ «روایت آواهای سوپرانو» است.

درباره کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد

گابریل گارسیا مارکز در کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد داستان زنی را روایت کرده است که یک روز صبح طبق عادت هرروزه‌اش به رستوران «خوزه» می‌رود، ولی در این روز خاص چیزی در رفتار زن تغییر کرده است که ناشی از اتفاقات شب گذشته است. زن اصرار دارد خوزه به یاد بیاورد که او در این روز خاص پیش از ساعت شش صبح وارد رستوران شده، در حالی که خوزه مطمئن است زن مثل همیشه رأس ساعت شش به رستوران آمده است. چرا رفتار زن تغییر کرده است و چرا اصرار دارد که ساعت ورودش به رستوران را متفاوت جلوه دهد؟ بخوانید تا بدانید. داستان «زنی که ساعت شش آمد» بخشی از مجموعه داستان‌های زنانهٔ «روایت آواهای سوپرانو» است که هر یک به شکلی به موضوع زنان می‌پردازند. دبیری این مجموعه بر عهدهٔ «حسین مسعودی آشتیانی» است.

می‌دانیم که داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

شنیدن کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات آمریکای لاتین و علاقه‌مندان به قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره گابریل گارسیا مارکز

گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۲۸ در کلمبیا به دنیا آمد. او داستان‌نویس و رمان‌نویسی است که به حرفۀ روزنامه‌نگاری نیز مشغول بود. مارکز خبرنگار و منتقد فیلم نیز بود و نمایشنامه و فیلم‌نامه هم می‌نوشت. برخی گابریل گارسیا مارکز را محبوب‌ترین و شاید بهترین نویسنده در اسپانیا، پس از سروانتس می‌دانند. این نقل‌قولی از «کارلوس فوئنتس» (نویسنده) است.

مارکز در کودکی، پیوسته در معرض افکار، باورها و قصه‌های خیالی و خرافاتی مردم اطرافش بود؛ به‌طوری‌که تفکیک خیال و واقعیت از یکدیگر برایش سخت و دشوار شده بود. این نویسندۀ مشهور در دوران جوانی در رشتۀ حقوق تحصیل می‌کرد، اما آن را رها کرد و به نوشتن روی آورد. گابریل گارسیا مارکز نخستین داستان خود را در سال ۱۹۴۶ در یک روزنامه به چاپ رساند. این داستان «سومین استعفا» نام داشت. درون‌مایه‌های تاریخی که حاصل و نشان‌دهندۀ شناخت گابریل گارسیا مارکز از کشورش است، در آثار او هویداست. سبک نگارشی مارکز را رئالیسم جادویی می‌دانند. این سبک، در بستری واقع‌گرایانه، حاملِ رخدادهایی غیرواقعی است. برخی از آثار او عبارتند از: صد سال تنهایی، عشق سال‌های وبا، شرح وقایع پیشگویی‌های مرگ، تشکیلات سری شیلی، ژنرال در دخمهٔ پر پیچ‌وخم، مهاجر غریبه، عشق و مصیبت‌های دیگر، حقیقت ماجراجویی‌های من، کسی نیست به سرهنگ نامه بنویسد، اسیر ساعت شیطانی، یک روز پس از شنبه، تدفین مادربزرگ و... .

گابریل گارسیا مارکز در سال ۲۰۱۴ در مکزیکوسیتی درگذشت.

بخشی از کتاب صوتی زنی که ساعت شش آمد

«در متحرک باز شد. در آن ساعت کسی توی رستوران خوزه نبود. ساعت تازه شش ضربه نواخته بود و مرد می‌دانست که مشتری‌های همیشگی تا پیش از ساعت شش‌ونیم پیدایشان می‌شود. زن، برخلاف مشتری‌های هرروزه و منظم، هنوز آخرین ضربه ساعت شش نواخته نشده وارد شد و مثل هر روز در آن ساعت بی‌آنکه لب از لب بردارد روی چارپایه نشست. سیگار روشن نشده‌ای را محکم زیر لب گرفته بود. خوزه وقتی زن را دید که نشست، گفت: «سلام، ملکه.» به سر دیگر پیشخوان‌ رفت و با کهنه خشکی روی میز رگه‌دار را پاک کرد. هر وقت کسی پا به مغازه می‌گذاشت خوزه همین کار را می‌کرد...»