کتاب صوتی افعی های آتش

کتاب صوتی افعی های آتش نوشتهٔ جلال برجس و ترجمهٔ کریم اسدی اصل است. گویندگی این کتاب صوتی را مهیار ستاری انجام داده و انتشارات دیجیتال آوای موج کتاب (نشر صوتی) آن را منتشر کرده است؛ رمانی اُردنی حاوی داستان عشق «علی بن محمود القصاد».

درباره کتاب صوتی افعی های آتش

کتاب صوتی افعی های آتش (snakes of fire) که نخستین‌بار در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شده، حاوی دو داستان رازآلود است که به‌موازات هم پیش می‌روند و در نقطه‌ای طلایی تلاقی می‌کنند. داستان از جایی شروع می‌شود که یک نویسندهٔ میانسال به نام «خاطر»، دو تا از ارزشمندترین دارایی‌های خود، یعنی رمان تازه نوشته‌شده و عکس مادرش را در آتشی که به خانه‌اش افتاده، از دست می‌دهد. آتشی که از افتادن ته‌سیگار این نویسنده بر روی فرش روشن شده، تمام خانه را می‌سوزاند. او که تنها موفق به نجات زن و بچه‌اش از میان دود و آتش شده، به عزای از دست رفتن تنها عکس مادر و لپ‌تاپش می‌نشیند. زحمت دو سال نوشتن او به باد رفته و «خاطر» از شوکی که از بابت این اتفاق به او وارد شده، تا پای جنون پیش می‌رود. او چند بار سعی می‌کند داستانش را از نو بنویسد، اما هیچ‌چیز به‌جز نام کتابش را به خاطر نمی‌آورد؛ افعی‌های آتش.  از دل این داستان است که داستان دوم آغاز می‌شود. این رمان اُردنی، یکی از رمان‌های تحسین‌شدهٔ ادبیات عرب است که به قلم جلال برجس (Jalal Barjas) به نگارش درآمده است. این رمان دارای داستانی تودرتو و خیال‌انگیز در باب عشق «علی بن محمود القصاد» است.

شنیدن کتاب صوتی افعی های آتش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر اردن و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره جلال برجس

جلال برجس در ۳ ژوئن ۱۹۷۰ در روستای حنینا در استان مادبا در کشور اردن به دنیا آمد. او شاعر و نویسنده‌ای اردنی است که در رشتهٔ مهندسی پرواز تحصیل کرده و چند سال در این رشته مشغول به کار بوده، اما پس از آن به کار روزنامه‌نگاری روی آورده و در مطبوعات اردن قلم‌فرسایی کرده است. او پس از مدتی به حرفهٔ اصلی خود (یعنی نویسندگی) بازگشت. انتشار آثار و نوشته‌های ادبی این نویسنده از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شد. از او دو مجموعه شعر با عنوان «مانند هر شاخهٔ درختی» (۲۰۰۸) «ماه بدون منازل» (۲۰۱۱)، یک مجموعه داستان با عنوان «زلزله‌ها» (۲۰۱۲) و پنج رمان مانند «دفترچه‌های کتاب‌فروش» منتشر شده است. «گیوتین خواب‌دیده» (۲۰۱۳)، «مارهای آتش» یا «افعی‌های آتش» (۲۰۱۵)، «بانوان حواس پنجگانه» (۲۰۱۷) و رمان مشترک «داستان‌های قهوه‌خانهٔ قدیمی» از دیگر آثار این نویسنده است. رمان «دفترچه‌های کتاب‌فروش» (۲۰۲۰) را شاخص‌ترین کتاب جالا برجس دانسته‌اند که برندهٔ جایزهٔ بوکر عربی سال ۲۰۲۱ شد. این نویسنده تا پیش از رمان «دفترچه‌های کتاب‌فروش» موفق به کسب چند جایزه شده بود که مهم‌ترین آن‌ها جایزهٔ «کتارا» برای رمان «مارهای آتش» در سال ۲۰۱۵ بود. مجموعه داستان «زلزله‌ها» برندهٔ جایزهٔ خلاقیت «روکس بن زائد العزیزی» در سال ۲۰۱۲ شد. «گیوتین خواب‌دیده» برندهٔ جایزهٔ خلاقیت داستانی «رفقه دودین» در سال ۲۰۱۴ شد؛ همچنین رمان «بانوان حواس پنجگانه» از این نویسنده در سال ۲۰۱۹ به فهرست اولیهٔ جایزهٔ بوکر عربی راه یافته بود.

بخشی از کتاب صوتی افعی های آتش

«از سمت شرق وارد مرکز شهر شدم و خودم را در رودخانه‌ی جمعیتی انبوه دیدم که طبق معمول روحم را با جریان قدرتمند خود همراه کرد، جریانی که هرج‌ومرج عجیبش به معنایی استثنایی منتهی می‌شود. همان‌جایی که بازارهای سنتی سرشار از بوهای مختلف قرار دارند؛ بوی سبزی‌هایی که فروشندگان در پیاده‌رو خیابان‌ها بساط می‌کنند، بوی ادویه‌جات، بوی فلافل سرخ‌شده، بوی عطرهای ارزان‌قیمت، بوی توتون «مُعَسَّل» و بوی تند دود اگزوز اتومبیل‌ها.

صداهایی که از دهان جمعیت انبوه بیرون می‌آمد، آمیزه‌ی عجیبی بود از فریاد سبزی‌فروش‌ها، صدای کاست‌هایی که سخنگویان‌شان نسبت به روز قیامت و عذاب دردناک آن هشدار می‌دادند، صدای موسیقی کوچه‌بازاری شاد و صدای آزاردهنده‌ی بوق خودروها. این روزها راننده‌ها به‌اندازه‌ی کافی صبر و حوصله ندارند تا بتوانند از دعواها و نزاع‌های خیابانی اجتناب کنند، دعواهایی که بر سر هیچ‌وپوچ رخ می‌دهند و جوانان زیادی در اثر آن‌ها جان خود را از دست می‌دهند و باعث انتقام‌جویی‌هایی می‌شود که تنها با کشته شدن یک نفر به پایان می‌رسد یا به فاجعه‌ای منتهی می‌شود.

خیابان‌ها را پیاده می‌پیمودم برای این‌که سیلی از چهره‌ها و بدن‌ها باعث خستگی‌ام شوند. چهره‌های خسته و پرسشگر، بدن‌هایی که ناخواسته به هم برخورد می‌کردند و بدن‌هایی که عمداً خود را به دیگران می‌زدند. جوانانی که آشکارا آهی سر می‌دادند که از تشنگی ابدی آن‌ها حکایت داشت. برخی نیز با ریش‌های بلند و پیراهن‌هایی که تا زیر زانو می‌رسید، استغفارکنان گام‌های سریعی برمی‌داشتند.»