کتاب صوتی بینوایان (نسخه کامل)

کتاب صوتی بینوایان نوشتهٔ ویکتور هوگو و ترجمهٔ مهرنام سپهری و با صدای مهیار ستاری است و نوین کتاب گویا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی بینوایان

یک اشتباه در گذشته تا کجای زندگی می‌تواند گریبان ما را بگیرد؟ احتمالا ویکتور هوگو هم به این سوال فکر کرده بود که ایدهٔ بی‌نظیر رمان «بینوایان» به ذهنش رسید و آن را به شکلی مفصل پروراند و نوشت. ژان والژان شخصیت اول این رمان، همان کسی است که به طور مداوم با دیروز و امروز خودش دست به گریبان است و این چالش را تا پایان زندگی، پیش روی خودش می‌بیند. حالا خاص‌ترین نسخه شنیداری این اثر خاص با صدای مهیار ستاری در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است. زیرا در ویرایش ادبی این متن و همچنین هنگام خوانش آن، تلاش شده تا اثر برای شنوندگان کتاب‌های صوتی خسته‌کننده و تکراری نباشد.

در اولین جلد از رمان بینوایان با خبر می‌شویم که ژان والژان پس از رهایی از زندان، چگونه خود را وارد جامعه‌ای می‌کند که به خاطر دزدی یک تکه نان و اسارتی ۱۹ساله، او را نمی‌پذیرند. در همین تلخی بی‌پایان، ژان والژان و ژاور، کارآگاه سمج، یکدیگر را می‌شناسند و در ادامه، آن تعقیب و گریز طولانی رخ می‌دهد. در جلد نخست، همچنین، می‌شنویم که چرا فانتین با آن پسر لاابالی رابطه برقرار کرد و بعد کوزت را باردار شد و پس از این اتفاق‌ها، چگونه در مرداب تنهایی گرفتار آمد و این تنهایی چطور او را وادار کرد که دخترک خود را به خانواده تناردیه بسپارد و بعدتر، برای تأمین مخارج او، دست به چه کارهای ریز و درشتِ خوب و بدی بزند.

مهیار ستاری این رمان را روایت کرده است، کسی که صدای گیرای او را هنگام خوانش بسیاری از آثار شاخص ادبیات جهان شنیده‌ایم. او تلاش کرده با درک درست موقعیت‌ها، به بهترین شکل، احوال شخصیت‌های رمان را آنگونه که ویکتور هوگو نوشته، شنیدنی کند؛ موقعیت‌هایی مانند عاشق شدن ماریوس و کوزت، توصیف تنهایی‌های تلخ ژان والژان، انقلاب‌های کوچکی که فرانسه را آبستن حوادث می‌کرد، تردیدهای پایان‌ناپذیر در دوراهی پایبندی به قانون یا وجدان، و در نهایت، غربت تلخ و سنگین ژان والژان که گویا هیچ‌گاه زندگی روی خوش به او نشان نداد.

بینوایان در قرن نوزدهم نوشته شد اما داستان آن، داستانِ امروز همه ما است. همه مایی که در اجتماع زندگی می‌کنیم و گاهی دچار بی‌عدالتی‌هایی می‌شویم که زندگی‌مان به باد فنا می‌رود.

شنیدن کتاب صوتی بینوایان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی قرن نوزدهم در فرانسه و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ویکتور هوگو

ویکتور هوگو یکی از شاعران، داستان‌نویسان و نمایشنامه‌نویسان بزرگ پیرو سبک رمانتیسم فرانسوی است. هوگو به‌عنوان یکی از بهترین نویسندگان فرانسوی شهرت جهانی دارد و آثارش به بسیاری از اندیشه‌های سیاسی و هنری رایج در زمان خودش اشاره کرده و گویی بازگوکنندهٔ تاریخ معاصر فرانسه است.

ویکتور هوگو سومین پسر کاپیتان «ژوزف لئوپولد سیگیسو هوگو» (که بعدها به مقام ژنرالی نائل آمد) و «سوفی فرانسوا تره بوشه»، در ۲۶ فوریهٔ ۱۸۰۲ در بزانسون به دنیا آمد. او به‌شدت تحت‌نفوذ و تأثیر مادرش بود. مادر او از شاه‌دوستان و از پیروان متعصب آزادی به‌شیوهٔ «ولتر» بود و تنها پس از مرگ مادر بود که پدرش، آن سرباز شجاع، توانست ستایش و علاقهٔ فرزندش را نسبت به خود برانگیزد. سال‌های کودکی ویکتور هوگو در کشورهای مختلفی سپری شد؛ مدت کوتاهی در کالج نجیب‌زادگان در مادرید کشور اسپانیا درس خواند و بعد در فرانسه تحت‌آموزش معلم خصوصی خود، «پدر ریوییو»، کشیشی بازنشسته قرار گرفت. هوگو در ۱۲سالگی، به‌دستور پدرش، به پانسیون کوردیسیر وارد شد و بخش اعظم تحصیلات ابتدایی‌اش را آنجا گذراند. تکالیف مدرسه، مانع مطالعه و نگارش تصنیف‌های ادیبانهٔ ویکتور نشد؛ او سرودنِ شعر را با ترجمهٔ اشعار «ویرژیل» شروع کرد و همراه با این اشعار، قصیده‌ای بلندی در وصف سیل سرود. با انتشار شعر بلند «شادی» که تصویری از لحظه‌لحظهٔ زندگی بود، به جمع شاعران پیوست. ویکتور هوگو توانست پیش از ۲۰سالگی، اولین قصهٔ بلند خود، یعنی کتاب «بوگ ژارگال» را منتشر کند و با انتشار این کتاب، به جمع ادیبان هم راه یافت.

کتاب «بینوایان» یک رمان تاریخیِ فرانسوی است که در سال ۱۸۶۲ منتشر شد و از بزرگ‌ترین آثار قرن نوزدهم به شمار می‌آید. این رمان هر چند داستان زندگی «ژان والژان»، «کوزت» و «ماریوس» را بیان می‌کند، در مبارزه با بی‌عدالتی نوشته شده است و از فقر و فلاکت مردم سخن می‌گوید و فساد ریشه‌دار حکومتی را هم نقد می‌کند. هوگو در سال ۱۸۳۱ میلادی کتاب «گوژپشت نوتردام» را منتشر کرد، اما این اثر، به‌لحاظ ادبی، جایگاهی پس از بینوایان دارد. «آخرین روزهای یک محکوم به اعدام» هم اثری دیگر از هوگو است که در سال ۱۸۲۹ منتشر شد.

ویکتور هوگو به‌دلیل حمایتی که از طبقه‌ٔ محروم جامعه می‌کرد، همیشه موردخشم سران دولت بود؛ به همین دلیل نیز سال‌هایی از زندگی‌اش را در تبعید در بروکسل و جزیره‌ای در دریای مانش گذراند. پس از سرنگونی امپراطور رم، در سال ۱۸۷۰، به‌عنوان قهرمان ملی به فرانسه بازگشت. ویکتور هوگو پس از تحمل یک دوران طولانی بیماری در ۲۲ مهٔ ۱۸۸۵ در پاریس چشم از دنیا فروبست.

بخشی از کتاب صوتی بینوایان

«ژان والژان تصمیمش را گرفت. دوباره کلاه را بر پیشانی‌اش گذاشت و به سمت گنجه دیواری که بالای تختخواب بود، رفت. کلید آن را چرخاند و قفل را باز کرد. ظرف‌های نقره را که در سبدی قرار داشت، برداشت. بدون نگرانی از ایجاد سر و صدا خود را به در رساند. از اتاق بیرون رفت. پنجره را باز کرد و با کمک چوب‌دستی‌اش با یک قدم بلند، از پنجره خود را به باغ رساند. ظرف‌های نقره را در توبره‌اش جا داد، سبد را به گوشه‌ای پرتاب کرد و مانند یک ببر از دیوار نه چندان بلند باغ جست و از خانه اسقف گریخت.»